Yesaya 9

Pasal 9

א הָעָם֙ הַהֹלְכִ֣ים בַּחֹ֔שֶׁךְ רָא֖וּ א֣וֹר גָּד֑וֹל יֹשְׁבֵי֙ בְּאֶ֣רֶץ צַלְמָ֔וֶת א֖וֹר נָגַ֥הּ עֲלֵיהֶֽם׃
1 Bangsa yang berjalan dalam kegelapan telah melihat terang yang besar; mereka yang diam di negeri bayang-bayang maut, terang telah bersinar atas mereka.
ב הִרְבִּ֣יתָ הַגּ֔וֹי לא [ל֖וֹ] הִגְדַּ֣לְתָּ הַשִּׂמְחָ֑ה שָׂמְח֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ כְּשִׂמְחַ֣ת בַּקָּצִ֔יר כַּאֲשֶׁ֥ר יָגִ֖ילוּ בְּחַלְּקָ֥ם שָׁלָֽל׃
2 Engkau telah membesarkan bangsa itu, bagi mereka Engkau telah memperbesar sukacita; mereka bersukacita di hadapan-Mu seperti sukacita pada waktu panen, seperti orang bersorak-sorai ketika membagi-bagi rampasan.
ג כִּ֣י ׀ אֶת־עֹ֣ל סֻבֳּל֗וֹ וְאֵת֙ מַטֵּ֣ה שִׁכְמ֔וֹ שֵׁ֖בֶט הַנֹּגֵ֣שׂ בּ֑וֹ הַחִתֹּ֖תָ כְּי֥וֹם מִדְיָֽן׃
3 Sebab kuk yang menjadi bebannya, dan beban yang membungkukkan bahunya, dan tongkat orang yang menindasnya, telah Engkau patahkan seperti pada hari Midian.
ד כִּ֤י כָל־סְאוֹן֙ סֹאֵ֣ן בְּרַ֔עַשׁ וְשִׂמְלָ֖ה מְגוֹלָלָ֣ה בְדָמִ֑ים וְהָיְתָ֥ה לִשְׂרֵפָ֖ה מַאֲכֹ֥לֶת אֵֽשׁ׃
4 Sebab setiap pertempuran berlangsung dengan gemuruh, dan pakaian bergelimang darah; dan ia akan menjadi pembakaran, santapan api.
ה כִּי־יֶ֣לֶד יֻלַּד־לָ֗נוּ בֵּ֚ן נִתַּן־לָ֔נוּ וַתְּהִ֥י הַמִּשְׂרָ֖ה עַל־שִׁכְמ֑וֹ וַיִּקְרָ֨א שְׁמ֜וֹ פֶּ֠לֶא יוֹעֵץ֙ אֵ֣ל גִּבּ֔וֹר אֲבִיעַ֖ד שַׂר־שָׁלֽוֹם׃
5 Sebab seorang anak telah lahir bagi kita, seorang putra telah diberikan kepada kita, dan pemerintahan ada di atas bahunya; dan Yang Ajaib dalam nasihat, Allah Yang Perkasa, Bapa segala zaman, menamai dia: Penguasa Damai.
ו לםרבה [לְמַרְבֵּ֨ה] הַמִּשְׂרָ֜ה וּלְשָׁל֣וֹם אֵֽין־קֵ֗ץ עַל־כִּסֵּ֤א דָוִד֙ וְעַל־מַמְלַכְתּ֔וֹ לְהָכִ֤ין אֹתָהּ֙ וּֽלְסַעֲדָ֔הּ בְּמִשְׁפָּ֖ט וּבִצְדָקָ֑ה מֵעַתָּה֙ וְעַד־עוֹלָ֔ם קִנְאַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת תַּעֲשֶׂה־זֹּֽאת׃ (ס)
6 Untuk memperbesar pemerintahan dan untuk damai yang tiada batasnya di atas takhta Daud dan di atas kerajaannya, untuk menegakkannya dan menopangnya dengan keadilan dan kebenaran, mulai sekarang dan seterusnya. Kecemburuan Yang Mahakekal semesta alam akan melaksanakan hal ini.
ז דָּבָ֛ר שָׁלַ֥ח אֲדֹנָ֖י בְּיַעֲקֹ֑ב וְנָפַ֖ל בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
7 Tuhan telah mengirimkan suatu firman kepada Yakub, dan firman itu menimpa Israel.
ח וְיָדְעוּ֙ הָעָ֣ם כֻּלּ֔וֹ אֶפְרַ֖יִם וְיוֹשֵׁ֣ב שֹׁמְר֑וֹן בְּגַאֲוָ֛ה וּבְגֹ֥דֶל לֵבָ֖ב לֵאמֹֽר׃
8 Seluruh bangsa itu akan mengetahuinya, yaitu Efraim dan penduduk Samaria, yang berkata dengan congkak dan dengan hati yang sombong:
ט לְבֵנִ֥ים נָפָ֖לוּ וְגָזִ֣ית נִבְנֶ֑ה שִׁקְמִ֣ים גֻּדָּ֔עוּ וַאֲרָזִ֖ים נַחֲלִֽיף׃
9 “Batu bata telah runtuh, tetapi kami akan membangun dengan batu pahat; pohon ara hutan telah ditebang, tetapi kami akan menggantinya dengan pohon aras.”
י וַיְשַׂגֵּ֧ב יְהוָ֛ה אֶת־צָרֵ֥י רְצִ֖ין עָלָ֑יו וְאֶת־אֹיְבָ֖יו יְסַכְסֵֽךְ׃
10 Maka Yang Mahakekal meninggikan para lawan Rezin terhadapnya, dan musuh-musuhnya akan dikacaukan-Nya.
יא אֲרָ֣ם מִקֶּ֗דֶם וּפְלִשְׁתִּים֙ מֵֽאָח֔וֹר וַיֹּאכְל֥וּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל־פֶּ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
11 Aram dari timur dan orang Filistin dari barat, dan mereka melahap Israel dengan mulut ternganga. Meskipun demikian, murka-Nya belum surut, dan tangan-Nya masih teracung.
יב וְהָעָ֥ם לֹא־שָׁ֖ב עַד־הַמַּכֵּ֑הוּ וְאֶת־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֹ֥א דָרָֽשׁוּ׃ (ס)
12 Namun bangsa itu tidak berbalik kepada Dia yang memukulnya, dan Yang Mahakekal semesta alam tidak mereka cari.
יג וַיַּכְרֵ֨ת יְהוָ֜ה מִיִּשְׂרָאֵ֗ל רֹ֧אשׁ וְזָנָ֛ב כִּפָּ֥ה וְאַגְמ֖וֹן י֥וֹם אֶחָֽד׃
13 Maka Yang Mahakekal memotong kepala dan ekor dari Israel, dahan dan gelagah, dalam satu hari.
יד זָקֵ֥ן וּנְשׂוּא־פָנִ֖ים ה֣וּא הָרֹ֑אשׁ וְנָבִ֥יא מֽוֹרֶה־שֶּׁ֖קֶר ה֥וּא הַזָּנָֽב׃
14 Orang tua-tua dan orang terpandang, dialah kepala; dan nabi yang mengajarkan dusta, dialah ekor.
טו וַיִּֽהְי֛וּ מְאַשְּׁרֵ֥י הָֽעָם־הַזֶּ֖ה מַתְעִ֑ים וּמְאֻשָּׁרָ֖יו מְבֻלָּעִֽים׃
15 Mereka yang menuntun bangsa ini telah menyesatkannya, dan mereka yang dituntun olehnya menjadi binasa.
טז עַל־כֵּ֨ן עַל־בַּחוּרָ֜יו לֹֽא־יִשְׂמַ֣ח ׀ אֲדֹנָ֗י וְאֶת־יְתֹמָ֤יו וְאֶת־אַלְמְנֹתָיו֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔ם כִּ֤י כֻלּוֹ֙ חָנֵ֣ף וּמֵרַ֔ע וְכָל־פֶּ֖ה דֹּבֵ֣ר נְבָלָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
16 Sebab itu Tuhan tidak akan bersukacita atas para pemudanya, dan kepada anak-anak yatim serta para jandanya Ia tidak akan berbelas kasihan, sebab mereka semua munafik dan berbuat jahat, dan setiap mulut mengucapkan hal-hal yang keji. Meskipun demikian, murka-Nya belum surut, dan tangan-Nya masih teracung.
יז כִּֽי־בָעֲרָ֤ה כָאֵשׁ֙ רִשְׁעָ֔ה שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תֹּאכֵ֑ל וַתִּצַּת֙ בְּסִֽבְכֵ֣י הַיַּ֔עַר וַיִּֽתְאַבְּכ֖וּ גֵּא֥וּת עָשָֽׁן׃
17 Sebab kefasikan menyala seperti api, melahap onak dan duri; api itu membakar semak belukar hutan, dan mereka terkurung dalam kepulan asap yang membubung tinggi.
יח בְּעֶבְרַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת נֶעְתַּ֣ם אָ֑רֶץ וַיְהִ֤י הָעָם֙ כְּמַאֲכֹ֣לֶת אֵ֔שׁ אִ֥ישׁ אֶל־אָחִ֖יו לֹ֥א יַחְמֹֽלוּ׃
18 Oleh murka Yang Mahakekal semesta alam, asap itu tercurah ke atas negeri, dan bangsa itu menjadi seperti santapan api; tidak seorang pun menyayangkan saudaranya.
יט וַיִּגְזֹ֤ר עַל־יָמִין֙ וְרָעֵ֔ב וַיֹּ֥אכַל עַל־שְׂמֹ֖אול וְלֹ֣א שָׂבֵ֑עוּ אִ֥ישׁ בְּשַׂר־זְרֹע֖וֹ יֹאכֵֽלוּ׃
19 Mereka menyambar di sebelah kanan, namun tetap lapar; mereka makan di sebelah kiri, namun tidak menjadi kenyang; masing-masing memakan daging lengannya sendiri.
כ מְנַשֶּׁ֣ה אֶת־אֶפְרַ֗יִם וְאֶפְרַ֙יִם֙ אֶת־מְנַשֶּׁ֔ה יַחְדָּ֥ו הֵ֖מָּה עַל־יְהוּדָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃ (ס)
20 Manasye bersama Efraim, dan Efraim bersama Manasye; bersama-sama mereka bangkit melawan Yehuda. Meskipun demikian, murka-Nya belum surut, dan tangan-Nya masih teracung.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya