Yesaya 40

Pasal 40

א נַחֲמ֥וּ נַחֲמ֖וּ עַמִּ֑י יֹאמַ֖ר אֱלֹהֵיכֶֽם׃
1 “Hiburlah, hiburlah umat-Ku,” firman Allahmu.
ב דַּבְּר֞וּ עַל־לֵ֤ב יְרֽוּשָׁלִַ֙ם֙ וְקִרְא֣וּ אֵלֶ֔יהָ כִּ֤י מָֽלְאָה֙ צְבָאָ֔הּ כִּ֥י נִרְצָ֖ה עֲוֺנָ֑הּ כִּ֤י לָקְחָה֙ מִיַּ֣ד יְהוָ֔ה כִּפְלַ֖יִם בְּכָל־חַטֹּאתֶֽיהָ׃ (ס)
2 Tenangkanlah hati Yerusalem dan serukanlah kepadanya bahwa masa perjuangannya telah genap, bahwa hukuman atas kesalahannya telah lunas, bahwa ia telah menerima dari tangan Yang Mahakekal dua kali lipat atas segala dosanya.
ג ק֣וֹל קוֹרֵ֔א בַּמִּדְבָּ֕ר פַּנּ֖וּ דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֑ה יַשְּׁרוּ֙ בָּעֲרָבָ֔ה מְסִלָּ֖ה לֵאלֹהֵֽינוּ׃
3 Ada suara yang berseru, “Di padang gurun, bersihkanlah jalan bagi Yang Mahakekal; di padang belantara, luruskanlah jalan raya bagi Allah kita.”
ד כָּל־גֶּיא֙ יִנָּשֵׂ֔א וְכָל־הַ֥ר וְגִבְעָ֖ה יִשְׁפָּ֑לוּ וְהָיָ֤ה הֶֽעָקֹב֙ לְמִישׁ֔וֹר וְהָרְכָסִ֖ים לְבִקְעָֽה׃
4 Setiap lembah akan ditinggikan, dan setiap gunung dan bukit akan direndahkan; yang berliku-liku akan menjadi tanah datar, dan yang berbukit-bukit menjadi dataran.
ה וְנִגְלָ֖ה כְּב֣וֹד יְהוָ֑ה וְרָא֤וּ כָל־בָּשָׂר֙ יַחְדָּ֔ו כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃ (ס)
5 Kemuliaan Yang Mahakekal akan dinyatakan, dan semua manusia bersama-sama akan melihatnya, sebab mulut Yang Mahakekal telah berfirman.
ו ק֚וֹל אֹמֵ֣ר קְרָ֔א וְאָמַ֖ר מָ֣ה אֶקְרָ֑א כָּל־הַבָּשָׂ֣ר חָצִ֔יר וְכָל־חַסְדּ֖וֹ כְּצִ֥יץ הַשָּׂדֶֽה׃
6 Ada suara yang berkata, “Serukanlah!” Lalu ia berkata, “Apakah yang harus kuserukan?” “Semua manusia adalah rumput, dan segala kebaikannya seperti bunga di padang.
ז יָבֵ֤שׁ חָצִיר֙ נָ֣בֵֽל צִ֔יץ כִּ֛י ר֥וּחַ יְהוָ֖ה נָ֣שְׁבָה בּ֑וֹ אָכֵ֥ן חָצִ֖יר הָעָֽם׃
7 Rumput menjadi kering, bunga menjadi layu, sebab angin dari Yang Mahakekal berembus ke atasnya. Sesungguhnya, bangsa itu adalah rumput.
ח יָבֵ֥שׁ חָצִ֖יר נָ֣בֵֽל צִ֑יץ וּדְבַר־אֱלֹהֵ֖ינוּ יָק֥וּם לְעוֹלָֽם׃ (ס)
8 Rumput menjadi kering, bunga menjadi layu, tetapi firman Allah kita tetap teguh untuk selama-lamanya.”
ט עַ֣ל הַר־גָּבֹ֤הַ עֲלִי־לָךְ֙ מְבַשֶּׂ֣רֶת צִיּ֔וֹן הָרִ֤ימִי בַכֹּ֙חַ֙ קוֹלֵ֔ךְ מְבַשֶּׂ֖רֶת יְרוּשָׁלִָ֑ם הָרִ֙ימִי֙ אַל־תִּירָ֔אִי אִמְרִי֙ לְעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה הִנֵּ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
9 Naiklah ke atas gunung yang tinggi, hai pembawa kabar baik bagi Sion; nyaringkanlah suaramu dengan kuat, hai pembawa kabar baik bagi Yerusalem; nyaringkanlah, jangan takut! Katakanlah kepada kota-kota Yehuda, “Inilah Allahmu!”
י הִנֵּ֨ה אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ בְּחָזָ֣ק יָב֔וֹא וּזְרֹע֖וֹ מֹ֣שְׁלָה ל֑וֹ הִנֵּ֤ה שְׂכָרוֹ֙ אִתּ֔וֹ וּפְעֻלָּת֖וֹ לְפָנָֽיו׃
10 Sesungguhnya, Tuhan Yang Mahakekal datang dengan kekuatan, dan lengan-Nya berkuasa bagi-Nya. Sesungguhnya, upah-Nya ada pada-Nya, dan balasan-Nya ada di hadapan-Nya.
יא כְּרֹעֶה֙ עֶדְר֣וֹ יִרְעֶ֔ה בִּזְרֹעוֹ֙ יְקַבֵּ֣ץ טְלָאִ֔ים וּבְחֵיק֖וֹ יִשָּׂ֑א עָל֖וֹת יְנַהֵֽל׃ (ס)
11 Seperti seorang gembala Ia akan menggembalakan kawanan domba-Nya; dengan lengan-Nya Ia akan mengumpulkan anak-anak domba dan menggendongnya di pangkuan-Nya, dan induk-induk domba yang menyusui akan dituntun-Nya dengan lembut.
יב מִֽי־מָדַ֨ד בְּשָׁעֳל֜וֹ מַ֗יִם וְשָׁמַ֙יִם֙ בַּזֶּ֣רֶת תִּכֵּ֔ן וְכָ֥ל בַּשָּׁלִ֖שׁ עֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ וְשָׁקַ֤ל בַּפֶּ֙לֶס֙ הָרִ֔ים וּגְבָע֖וֹת בְּמֹאזְנָֽיִם׃
12 Siapakah yang telah menakar air dengan genggaman tangannya, dan mengukur langit dengan jengkal, dan menakar debu bumi dengan takaran, dan menimbang gunung-gunung dengan dacing dan bukit-bukit dengan neraca?
יג מִֽי־תִכֵּ֥ן אֶת־ר֖וּחַ יְהוָ֑ה וְאִ֥ישׁ עֲצָת֖וֹ יוֹדִיעֶֽנּוּ׃
13 Siapakah yang telah mengatur roh Yang Mahakekal, dan siapakah penasihat-Nya yang memberi tahu Dia?
יד אֶת־מִ֤י נוֹעָץ֙ וַיְבִינֵ֔הוּ וַֽיְלַמְּדֵ֖הוּ בְּאֹ֣רַח מִשְׁפָּ֑ט וַיְלַמְּדֵ֣הוּ דַ֔עַת וְדֶ֥רֶךְ תְּבוּנ֖וֹת יוֹדִיעֶֽנּוּ׃
14 Dengan siapakah Ia berunding, sehingga orang itu memberi-Nya pengertian dan mengajari-Nya jalan keadilan, mengajari-Nya pengetahuan, dan memberitahukan kepada-Nya jalan pengertian?
טו הֵ֤ן גּוֹיִם֙ כְּמַ֣ר מִדְּלִ֔י וּכְשַׁ֥חַק מֹאזְנַ֖יִם נֶחְשָׁ֑בוּ הֵ֥ן אִיִּ֖ים כַּדַּ֥ק יִטּֽוֹל׃
15 Sesungguhnya, bangsa-bangsa itu seperti setetes air dari timba, dan dianggap seperti debu tipis pada neraca; sesungguhnya, pulau-pulau itu seperti debu halus yang diterbangkan.
טז וּלְבָנ֕וֹן אֵ֥ין דֵּ֖י בָּעֵ֑ר וְחַיָּת֔וֹ אֵ֥ין דֵּ֖י עוֹלָֽה׃ (ס)
16 Libanon pun tidak cukup untuk kayu bakarnya, dan binatang-binatangnya tidak cukup untuk korban bakaran.
יז כָּל־הַגּוֹיִ֖ם כְּאַ֣יִן נֶגְדּ֑וֹ מֵאֶ֥פֶס וָתֹ֖הוּ נֶחְשְׁבוּ־לֽוֹ׃
17 Segala bangsa seperti tidak ada di hadapan-Nya; mereka dianggap-Nya kurang dari ketiadaan dan kehampaan.
יח וְאֶל־מִ֖י תְּדַמְּי֣וּן אֵ֑ל וּמַה־דְּמ֖וּת תַּ֥עַרְכוּ לֽוֹ׃
18 Jadi, dengan siapakah hendak kamu samakan Allah, dan rupa apakah yang dapat kamu bandingkan dengan Dia?
יט הַפֶּ֙סֶל֙ נָסַ֣ךְ חָרָ֔שׁ וְצֹרֵ֖ף בַּזָּהָ֣ב יְרַקְּעֶ֑נּוּ וּרְתֻק֥וֹת כֶּ֖סֶף צוֹרֵֽף׃
19 Patung berhala dituang oleh seorang tukang, lalu pandai emas melapisinya dengan emas dan menuang rantai-rantai perak.
כ הַֽמְסֻכָּ֣ן תְּרוּמָ֔ה עֵ֥ץ לֹֽא־יִרְקַ֖ב יִבְחָ֑ר חָרָ֤שׁ חָכָם֙ יְבַקֶּשׁ־ל֔וֹ לְהָכִ֥ין פֶּ֖סֶל לֹ֥א יִמּֽוֹט׃
20 Orang yang ahli dalam memilah kayu memilih kayu yang tidak akan lapuk; ia mencari seorang tukang yang cakap untuk membuat patung berhala yang tidak akan goyah.
כא הֲל֤וֹא תֵֽדְעוּ֙ הֲל֣וֹא תִשְׁמָ֔עוּ הֲל֛וֹא הֻגַּ֥ד מֵרֹ֖אשׁ לָכֶ֑ם הֲלוֹא֙ הֲבִ֣ינֹתֶ֔ם מוֹסְד֖וֹת הָאָֽרֶץ׃
21 Tidakkah kamu tahu? Tidakkah kamu mendengar? Bukankah sejak semula hal itu telah diberitahukan kepadamu? Tidakkah kamu memahami dasar-dasar bumi?
כב הַיֹּשֵׁב֙ עַל־ח֣וּג הָאָ֔רֶץ וְיֹשְׁבֶ֖יהָ כַּחֲגָבִ֑ים הַנּוֹטֶ֤ה כַדֹּק֙ שָׁמַ֔יִם וַיִּמְתָּחֵ֥ם כָּאֹ֖הֶל לָשָֽׁבֶת׃
22 Dialah yang bersemayam di atas lingkaran bumi, dan penduduknya bagaikan belalang di hadapan-Nya; Dialah yang membentangkan langit seperti tirai yang tipis, dan membentangkannya seperti kemah untuk didiami.
כג הַנּוֹתֵ֥ן רוֹזְנִ֖ים לְאָ֑יִן שֹׁ֥פְטֵי אֶ֖רֶץ כַּתֹּ֥הוּ עָשָֽׂה׃
23 Dialah yang membuat para pembesar menjadi tiada; para hakim di bumi dijadikan-Nya seperti kehampaan.
כד אַ֣ף בַּל־נִטָּ֗עוּ אַ֚ף בַּל־זֹרָ֔עוּ אַ֛ף בַּל־שֹׁרֵ֥שׁ בָּאָ֖רֶץ גִּזְעָ֑ם וְגַם־נָשַׁ֤ף בָּהֶם֙ וַיִּבָ֔שׁוּ וּסְעָרָ֖ה כַּקַּ֥שׁ תִּשָּׂאֵֽם׃ (ס)
24 Seakan-akan mereka tidak pernah ditanam, seakan-akan tidak pernah ditabur, dan batang mereka pun tidak berakar di bumi. Bahkan Ia meniup mereka, lalu mereka menjadi kering, dan badai menerbangkan mereka seperti jerami.
כה וְאֶל־מִ֥י תְדַמְּי֖וּנִי וְאֶשְׁוֶ֑ה יֹאמַ֖ר קָדֽוֹשׁ׃
25 “Jadi, dengan siapakah hendak kamu samakan Aku, sehingga Aku setara dengan dia?” firman Yang Mahakudus.
כו שְׂאוּ־מָר֨וֹם עֵינֵיכֶ֤ם וּרְאוּ֙ מִי־בָרָ֣א אֵ֔לֶּה הַמּוֹצִ֥יא בְמִסְפָּ֖ר צְבָאָ֑ם לְכֻלָּם֙ בְּשֵׁ֣ם יִקְרָ֔א מֵרֹ֤ב אוֹנִים֙ וְאַמִּ֣יץ כֹּ֔חַ אִ֖ישׁ לֹ֥א נֶעְדָּֽר׃ (ס)
26 Angkatlah matamu ke tempat yang tinggi dan lihatlah: siapakah yang menciptakan semuanya itu? Dialah yang mengeluarkan bala tentara mereka menurut jumlahnya, dan memanggil mereka semua dengan namanya masing-masing. Karena besarnya kuasa-Nya dan kuatnya kekuatan-Nya, tidak ada satu pun yang hilang.
כז לָ֤מָּה תֹאמַר֙ יַֽעֲקֹ֔ב וּתְדַבֵּ֖ר יִשְׂרָאֵ֑ל נִסְתְּרָ֤ה דַרְכִּי֙ מֵֽיְהוָ֔ה וּמֵאֱלֹהַ֖י מִשְׁפָּטִ֥י יַעֲבֽוֹר׃
27 Mengapa engkau berkata, hai Yakub, dan mengapa engkau berbicara, hai Israel, “Jalanku tersembunyi dari Yang Mahakekal, dan hakku diabaikan oleh Allahku”?
כח הֲל֨וֹא יָדַ֜עְתָּ אִם־לֹ֣א שָׁמַ֗עְתָּ אֱלֹהֵ֨י עוֹלָ֤ם ׀ יְהוָה֙ בּוֹרֵא֙ קְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יִיעַ֖ף וְלֹ֣א יִיגָ֑ע אֵ֥ין חֵ֖קֶר לִתְבוּנָתֽוֹ׃
28 Tidakkah engkau tahu? Tidakkah engkau mendengar? Allah yang abadi, Yang Mahakekal, Pencipta ujung-ujung bumi, tidak menjadi lelah dan tidak menjadi letih; pengertian-Nya tidak terselami.
כט נֹתֵ֥ן לַיָּעֵ֖ף כֹּ֑חַ וּלְאֵ֥ין אוֹנִ֖ים עָצְמָ֥ה יַרְבֶּֽה׃
29 Dialah yang memberi kekuatan kepada orang yang lelah, dan menambah kekuatan bagi orang yang tidak berdaya.
ל וְיִֽעֲפ֥וּ נְעָרִ֖ים וְיִגָ֑עוּ וּבַחוּרִ֖ים כָּשׁ֥וֹל יִכָּשֵֽׁלוּ׃
30 Orang-orang muda menjadi lelah dan letih, dan para teruna pasti jatuh tersandung.
לא וְקוֹיֵ֤ יְהוָה֙ יַחֲלִ֣יפוּ כֹ֔חַ יַעֲל֥וּ אֵ֖בֶר כַּנְּשָׁרִ֑ים יָר֙וּצוּ֙ וְלֹ֣א יִיגָ֔עוּ יֵלְכ֖וּ וְלֹ֥א יִיעָֽפוּ׃ (פ)
31 Tetapi orang-orang yang berharap kepada Yang Mahakekal akan memperoleh kekuatan baru; mereka akan menumbuhkan sayap seperti burung rajawali; mereka akan berlari dan tidak menjadi letih, mereka akan berjalan dan tidak menjadi lelah.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya