Yesaya 58

Pasal 58

א קְרָ֤א בְגָרוֹן֙ אַל־תַּחְשֹׂ֔ךְ כַּשּׁוֹפָ֖ר הָרֵ֣ם קוֹלֶ֑ךָ וְהַגֵּ֤ד לְעַמִּי֙ פִּשְׁעָ֔ם וּלְבֵ֥ית יַעֲקֹ֖ב חַטֹּאתָֽם׃

1 Berserulah dengan suara lantang, jangan menahan diri; nyaringkanlah suaramu seperti sangkakala, dan beritahukanlah kepada umat-Ku pelanggaran mereka, dan kepada keturunan Yakub dosa-dosa mereka.

ב וְאוֹתִ֗י י֥וֹם יוֹם֙ יִדְרֹשׁ֔וּן וְדַ֥עַת דְּרָכַ֖י יֶחְפָּצ֑וּן כְּג֞וֹי אֲשֶׁר־צְדָקָ֣ה עָשָׂ֗ה וּמִשְׁפַּ֤ט אֱלֹהָיו֙ לֹ֣א עָזָ֔ב יִשְׁאָל֙וּנִי֙ מִשְׁפְּטֵי־צֶ֔דֶק קִרְבַ֥ת אֱלֹהִ֖ים יֶחְפָּצֽוּן׃

2 Padahal setiap hari mereka mencari Aku dan ingin mengetahui jalan-jalan-Ku, seolah-olah mereka bangsa yang melakukan kebenaran dan tidak meninggalkan hukum Allahnya; mereka menanyakan kepada-Ku ketetapan-ketetapan yang adil, mereka ingin mendekat kepada Allah.

ג לָ֤מָּה צַּ֙מְנוּ֙ וְלֹ֣א רָאִ֔יתָ עִנִּ֥ינוּ נַפְשֵׁ֖נוּ וְלֹ֣א תֵדָ֑ע הֵ֣ן בְּי֤וֹם צֹֽמְכֶם֙ תִּמְצְאוּ־חֵ֔פֶץ וְכָל־עַצְּבֵיכֶ֖ם תִּנְגֹּֽשׂוּ׃

3 “Mengapa kami berpuasa, tetapi Engkau tidak melihatnya? Mengapa kami menyiksa diri kami, tetapi Engkau tidak mengetahuinya?” Lihatlah, pada hari puasamu kamu tetap mengejar kepentinganmu sendiri, dan kamu menindas semua orang yang berutang kepadamu.

ד הֵ֣ן לְרִ֤יב וּמַצָּה֙ תָּצ֔וּמוּ וּלְהַכּ֖וֹת בְּאֶגְרֹ֣ף רֶ֑שַׁע לֹא־תָצ֣וּמוּ כַיּ֔וֹם לְהַשְׁמִ֥יעַ בַּמָּר֖וֹם קוֹלְכֶֽם׃

4 Lihatlah, kamu berpuasa untuk bertengkar dan berbantah, dan untuk memukul dengan tinju kefasikan. Kamu tidak berpuasa sebagaimana mestinya pada hari ini, supaya suaramu didengar di tempat tinggi.

ה הֲכָזֶ֗ה יִֽהְיֶה֙ צ֣וֹם אֶבְחָרֵ֔הוּ י֛וֹם עַנּ֥וֹת אָדָ֖ם נַפְשׁ֑וֹ הֲלָכֹ֨ף כְּאַגְמֹ֜ן רֹאשׁ֗וֹ וְשַׂ֤ק וָאֵ֙פֶר֙ יַצִּ֔יעַ הֲלָזֶה֙ תִּקְרָא־צ֔וֹם וְי֥וֹם רָצ֖וֹן לַיהוָֽה׃

5 Puasa seperti inikah yang Kupilih, suatu hari bagi manusia untuk menyiksa dirinya? Apakah hanya dengan menundukkan kepalanya seperti mata kail, dan membentangkan kain kabung dan abu sebagai alas tidurnya? Inikah yang kamu sebut puasa dan hari yang berkenan kepada Yang Mahakekal?

ו הֲל֣וֹא זֶה֮ צ֣וֹם אֶבְחָרֵהוּ֒ פַּתֵּ֙חַ֙ חַרְצֻבּ֣וֹת רֶ֔שַׁע הַתֵּ֖ר אֲגֻדּ֣וֹת מוֹטָ֑ה וְשַׁלַּ֤ח רְצוּצִים֙ חָפְשִׁ֔ים וְכָל־מוֹטָ֖ה תְּנַתֵּֽקוּ׃

6 Bukankah ini puasa yang Kupilih: membuka belenggu kefasikan, melepaskan ikatan-ikatan kuk, membebaskan orang-orang yang tertindas, dan supaya kamu mematahkan setiap kuk?

ז הֲל֨וֹא פָרֹ֤ס לָֽרָעֵב֙ לַחְמֶ֔ךָ וַעֲנִיִּ֥ים מְרוּדִ֖ים תָּ֣בִיא בָ֑יִת כִּֽי־תִרְאֶ֤ה עָרֹם֙ וְכִסִּית֔וֹ וּמִבְּשָׂרְךָ֖ לֹ֥א תִתְעַלָּֽם׃

7 Bukankah ini: memecah-mecahkan rotimu bagi orang yang lapar, dan membawa orang-orang miskin yang tidak punya tempat tinggal ke rumahmu? Apabila engkau melihat orang yang telanjang, engkau memberinya pakaian, dan engkau tidak menyembunyikan dirimu dari kerabatmu sendiri.

ח אָ֣ז יִבָּקַ֤ע כַּשַּׁ֙חַר֙ אוֹרֶ֔ךָ וַאֲרֻכָתְךָ֖ מְהֵרָ֣ה תִצְמָ֑ח וְהָלַ֤ךְ לְפָנֶ֙יךָ֙ צִדְקֶ֔ךָ כְּב֥וֹד יְהוָ֖ה יַאַסְפֶֽךָ׃

8 Maka terangmu akan merekah seperti fajar, dan kesembuhanmu akan segera tumbuh; kebenaranmu akan berjalan di depanmu, dan kemuliaan Yang Mahakekal akan menjaga engkau dari belakang.

ט אָ֤ז תִּקְרָא֙ וַיהוָ֣ה יַעֲנֶ֔ה תְּשַׁוַּ֖ע וְיֹאמַ֣ר הִנֵּ֑נִי אִם־תָּסִ֤יר מִתּֽוֹכְךָ֙ מוֹטָ֔ה שְׁלַ֥ח אֶצְבַּ֖ע וְדַבֶּר־אָֽוֶן׃

9 Maka engkau akan berseru, dan Yang Mahakekal akan menjawab; engkau akan berteriak minta tolong, dan Ia akan berkata: “Ini Aku.” Apabila engkau menyingkirkan kuk dari tengah-tengahmu, berhenti menunjuk-nunjuk dengan jari dan mengucapkan perkataan jahat,

י וְתָפֵ֤ק לָֽרָעֵב֙ נַפְשֶׁ֔ךָ וְנֶ֥פֶשׁ נַעֲנָ֖ה תַּשְׂבִּ֑יעַ וְזָרַ֤ח בַּחֹ֙שֶׁךְ֙ אוֹרֶ֔ךָ וַאֲפֵלָתְךָ֖ כַּֽצָּהֳרָֽיִם׃

10 dan engkau memberikan kepada orang yang lapar dengan sepenuh hatimu, serta mengenyangkan jiwa yang menderita, maka terangmu akan terbit di dalam kegelapan, dan kekelamanmu akan menjadi seperti tengah hari.

יא וְנָחֲךָ֣ יְהוָה֮ תָּמִיד֒ וְהִשְׂבִּ֤יעַ בְּצַחְצָחוֹת֙ נַפְשֶׁ֔ךָ וְעַצְמֹתֶ֖יךָ יַחֲלִ֑יץ וְהָיִ֙יתָ֙ כְּגַ֣ן רָוֶ֔ה וּכְמוֹצָ֣א מַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר לֹא־יְכַזְּב֖וּ מֵימָֽיו׃

11 Yang Mahakekal akan menuntun engkau senantiasa, mengenyangkan jiwamu pada masa kekeringan, dan menguatkan tulang-tulangmu. Engkau akan menjadi seperti taman yang berlimpah air, dan seperti mata air yang airnya tidak pernah habis.

יב וּבָנ֤וּ מִמְּךָ֙ חָרְב֣וֹת עוֹלָ֔ם מוֹסְדֵ֥י דוֹר־וָד֖וֹר תְּקוֹמֵ֑ם וְקֹרָ֤א לְךָ֙ גֹּדֵ֣ר פֶּ֔רֶץ מְשֹׁבֵ֥ב נְתִיב֖וֹת לָשָֽׁבֶת׃

12 Orang-orang yang berasal dari antaramu akan membangun kembali reruntuhan yang sudah berabad-abad lamanya; engkau akan menegakkan kembali dasar-dasar yang telah ada turun-temurun. Engkau akan disebut “yang menutup celah tembok yang runtuh”, “yang memulihkan jalan-jalan supaya negeri dapat dihuni”.

יג אִם־תָּשִׁ֤יב מִשַּׁבָּת֙ רַגְלֶ֔ךָ עֲשׂ֥וֹת חֲפָצֶ֖יךָ בְּי֣וֹם קָדְשִׁ֑י וְקָרָ֨אתָ לַשַּׁבָּ֜ת עֹ֗נֶג לִקְד֤וֹשׁ יְהוָה֙ מְכֻבָּ֔ד וְכִבַּדְתּוֹ֙ מֵעֲשׂ֣וֹת דְּרָכֶ֔יךָ מִמְּצ֥וֹא חֶפְצְךָ֖ וְדַבֵּ֥ר דָּבָֽר׃

13 Apabila engkau menahan kakimu pada hari Sabat, sehingga tidak mengurus urusanmu sendiri pada hari kudus-Ku; apabila engkau menyebut Sabat suatu kenikmatan, dan hari kudus Yang Mahakekal suatu hari yang dimuliakan; dan engkau memuliakannya dengan tidak menjalankan kebiasaanmu sehari-hari, tidak mengurus urusanmu sendiri, dan tidak berbicara tentang hal-hal sehari-hari,

יד אָ֗ז תִּתְעַנַּג֙ עַל־יְהוָ֔ה וְהִרְכַּבְתִּ֖יךָ עַל־בָּ֣מֳותֵי אָ֑רֶץ וְהַאֲכַלְתִּ֗יךָ נַחֲלַת֙ יַעֲקֹ֣ב אָבִ֔יךָ כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃ (ס)

14 Maka engkau akan bersukacita karena Yang Mahakekal, dan Aku akan membuat engkau berkendara di atas tempat-tempat tinggi di bumi, dan Aku akan memberi engkau makan dari milik pusaka Yakub, bapamu, sebab mulut Yang Mahakekal telah mengatakannya.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya