עֵינִי֙ עֽוֹלְלָ֣ה לְנַפְשִׁ֔י מִכֹּ֖ל בְּנ֥וֹת עִירִֽי׃ (ס)
나의 성읍의 모든 여자를 인하여 내 눈이 내 심령을 상하게 하는도다
Rashi
and sullied Heb. ועללתי, and I sullied, like (Jud. 19:25), “and abused (ויתעללו) her,” an expression of disgrace and abasement, and like (Lam. 3:51), “sullies (עוללה) my soul.”