Otwierając paraszę Wa'jera, warto przypomnieć sobie końcowe wydarzenia paraszy Lech Lecha. Tam Awraham otrzymuje przymierze obrzezania oraz obietnicę, że Sara urodzi syna. Ten kontekst jest kluczowy, ponieważ Wa'jera zaczyna się, gdy Awraham dochodzi do siebie po brit mila, co stanowi tło dla tematów wiary, gościnności i boskiej sprawiedliwości, które się rozwijają.
Parasza zaczyna się od sceny, w której Awraham siedzi u wejścia do swojego namiotu w upale dnia. Wiekuisty ukazuje mu się, a Awraham wkrótce zauważa zbliżających się trzech mężczyzn. Pomimo swojego dyskomfortu, Awraham biegnie im na spotkanie, oferując wodę, odpoczynek i wystawny posiłek. Ci goście, będący aniołami w przebraniu, przekazują wiadomość, że Sara urodzi syna w ciągu roku. Sara, podsłuchując, śmieje się z niedowierzaniem, co skłania Wiekuistego do zapytania, dlaczego się śmiała, potwierdzając, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.
Aniołowie udają się następnie do Sodomy, a Awraham im towarzyszy. Wiekuisty ujawnia mu swój plan zniszczenia Sodomy i sąsiednich miast z powodu ich niegodziwości. Awraham słynnie wstawia się za tymi miastami, targując się z Wiekuistym, by ocalił je, jeśli znajdzie się choćby dziesięciu sprawiedliwych. Aniołowie docierają do Sodomy i zostają przyjęci przez Lota, bratanka Awrahama. Mieszkańcy miasta żądają, by Lot wydał im swoich gości, lecz Lot ich chroni, w desperacji oferując nawet swoje córki. Aniołowie ujawniają swoją tożsamość i nakazują Lotowi oraz jego rodzinie ucieczkę. Gdy Sodoma zostaje zniszczona ogniem i siarką, żona Lota ogląda się za siebie i zamienia się w słup soli. Lot i jego córki uciekają do jaskini, gdzie, sądząc, że są ostatnimi ludźmi na ziemi, córki upijają ojca i rodzą z nim dzieci – Moaba i Ben-Ammi, przodków przyszłych narodów.
Awraham przenosi się do Geraru, gdzie, obawiając się o swoje życie, ponownie przedstawia Sarę jako swoją siostrę. Król Awimelech bierze Sarę, lecz Bóg ostrzega go we śnie i Sara zostaje zwrócona nietknięta. Awimelech zostaje upomniany, a Awraham modli się za niego, uzdrawiając jego dom. Następnie Wiekuisty pamięta o Sarze i rodzi się Icchak. Awraham obrzezuje Icchaka ósmego dnia. Sara widzi, że Iszmael, syn Hagar, zachowuje się niewłaściwie i żąda od Awrahama, by odprawił Hagar i Iszmaela. Choć Awraham jest zasmucony, Bóg nakazuje mu posłuchać Sary. Hagar i Iszmael błąkają się po pustyni, aż anioł ukazuje im studnię, ratując Iszmaela, który dorasta i zostaje łucznikiem na pustkowiu.
Awimelech i jego dowódca Fichol przychodzą do Awrahama, by zawrzeć przymierze, uznając, że Bóg jest z nim. Rozwiązują spór o studnię, a Awraham sadzi tamaryszek w Beer Szewie i wzywa imienia Wiekuistego. Parasza kończy się Akedą, czyli związaniem Icchaka. Bóg wystawia Awrahama na próbę, nakazując mu złożyć Icchaka w ofierze. Awraham jest posłuszny, lecz w ostatniej chwili anioł powstrzymuje go i zamiast syna ofiarowany zostaje baran. Wiekuisty obiecuje Awrahamowi wielkie błogosławieństwa za jego wiarę. Parasza kończy się wiadomością o krewnych Awrahama i narodzinach Riwki, która zostanie żoną Icchaka.
Jedna z najgłębszych lekcji Wa'jera wypływa ze spotkania Awrahama z trzema gośćmi. Tora opisuje:
Stworzone przez rabina Ari (AI)
