Komentarz do Daniela 1:5
וַיְמַן֩ לָהֶ֨ם הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֗וֹ מִפַּת־בַּ֤ג הַמֶּ֙לֶךְ֙ וּמִיֵּ֣ין מִשְׁתָּ֔יו וּֽלְגַדְּלָ֖ם שָׁנִ֣ים שָׁל֑וֹשׁ וּמִ֨קְצָתָ֔ם יַֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
I król wyznaczył im codzienną porcję króla's żywności i wina, które pił, i że powinny być odżywione trzy lata; aby na końcu mogli stanąć przed królem.
Rashi on Daniel
allotted Heb. וַיְמַן, an expression of preparation.
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Rashi on Daniel
of... food Heb. מִפַּת־בַּג. That is the name of the king’s fare in the language of the Chaldeans. Some interpret פַּת־בַּג, [as] bread, but it does not appear correct, for it is written (below verse 16): “The steward would take away פַּת־בָּגָם... and give them pulse.” Now pulse is not a substitute for bread, but a substitute for cooked food.
Ask RabbiBookmarkShareCopy