Komentarz do Daniela 10:16
וְהִנֵּ֗ה כִּדְמוּת֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם נֹגֵ֖עַ עַל־שְׂפָתָ֑י וָאֶפְתַּח־פִּ֗י וָאֲדַבְּרָה֙ וָאֹֽמְרָה֙ אֶל־הָעֹמֵ֣ד לְנֶגְדִּ֔י אֲדֹנִ֗י בַּמַּרְאָה֙ נֶהֶפְכ֤וּ צִירַי֙ עָלַ֔י וְלֹ֥א עָצַ֖רְתִּי כֹּֽחַ׃
A oto ktoś podobny do podobieństwa synów ludzkich dotknął moich ust; potem otworzyłem usta, powiedziałem i powiedział temu, który stał przede mną:'O, mój panie, z powodu wizji moje cierpienia spadły na mnie i nie mam siły.
Rashi on Daniel
my joints turned upon me Heb. צִירַי. These are the ends of the bones, all the limbs that are thrust into their sockets and turn within them like a door on its hinge in the socket of the threshold. My joints turned to become dislocated from their place out of much trembling and quaking.
Ask RabbiBookmarkShareCopy