כִּ֣י בֹ֗שְׁתִּי לִשְׁא֤וֹל מִן־הַמֶּ֙לֶךְ֙ חַ֣יִל וּפָרָשִׁ֔ים לְעָזְרֵ֥נוּ מֵאוֹיֵ֖ב בַּדָּ֑רֶךְ כִּֽי־אָמַ֨רְנוּ לַמֶּ֜לֶךְ לֵאמֹ֗ר יַד־אֱלֹהֵ֤ינוּ עַל־כָּל־מְבַקְשָׁיו֙ לְטוֹבָ֔ה וְעֻזּ֣וֹ וְאַפּ֔וֹ עַ֖ל כָּל־עֹזְבָֽיו׃
Bo wstydziłem się prosić króla o grupę żołnierzy i jeźdźców o pomoc w walce z wrogiem; ponieważ rozmawialiśmy z królem, mówiąc:'Ręka naszego Boga spoczywa na wszystkich, którzy Go szukają, na dobre; ale Jego moc i Jego gniew jest przeciwko wszystkim, którzy Go opuszczają.'
Rashi on Ezra
For I was ashamed For I was ashamed of the king, and I did not wish to request of him chariots and horsemen in order to guide us.
Rashi on Ezra
for we had said For we had already said to King Darius that the Holy One, blessed be He, benefits those who seek Him and pours out His wrath and His anger upon those who forsake Him.