Komentarz do Ezechiela 46:9

וּבְב֨וֹא עַם־הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ־שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י נִכְח֖וֹ יצאו [יֵצֵֽא׃]

A gdy będzie wchodził lud kraju przed oblicze Wiekuistego we święta: kto wnijdzie drogą bramy północnej, by się kłaniał, wyjdzie drogą bramy południowej, a kto wnijdzie drogą bramy południowej, wyjdzie drogą bramy północnej - nie wróci nikt drogą tej bramy, którą wszedł lecz z przeciwległej sobie strony wyjdzie. 

רש"י

מצודת דוד

מצודת ציון

מנחת שי

רד"ק

מלבי"ם

מצודת דוד

רד"ק