כִּ֤י שָׁכַ֙חַתְּ֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׁעֵ֔ךְ וְצ֥וּר מָעֻזֵּ֖ךְ לֹ֣א זָכָ֑רְתְּ עַל־כֵּ֗ן תִּטְּעִי֙ נִטְעֵ֣י נַעֲמָנִ֔ים וּזְמֹ֥רַת זָ֖ר תִּזְרָעֶֽנּוּ׃
Boś zapomniała Boga wybawienia twojego, a na opokę obrony twojej nie wspomniałaś; przetoś zasadzała sady rozkoszne, a szczepem obcym je szczepiłaś.
Czytaj interpretację midraszową Izajasza 17:10: i klasyczna egzegeza rabiniczna.