Odniesienie do Daniela 1:10

וַיֹּ֜אמֶר שַׂ֤ר הַסָּרִיסִים֙ לְדָ֣נִיֵּ֔אל יָרֵ֤א אֲנִי֙ אֶת־אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁ֣ר מִנָּ֔ה אֶת־מַאֲכַלְכֶ֖ם וְאֶת־מִשְׁתֵּיכֶ֑ם אֲשֶׁ֡ר לָמָּה֩ יִרְאֶ֨ה אֶת־פְּנֵיכֶ֜ם זֹֽעֲפִ֗ים מִן־הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֣ר כְּגִֽילְכֶ֔ם וְחִיַּבְתֶּ֥ם אֶת־רֹאשִׁ֖י לַמֶּֽלֶךְ׃

I szef oficerów powiedział do Daniela: 'Boję się mego pana, króla, który wyznaczył wam jedzenie i napój; bo dlaczego miałby widzieć twoje twarze smutne w porównaniu z młodymi w twoim wieku? tak zagrozilibyście moją głowę królowi.'

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB