וְהַשְּׁבִיעִ֞ת תִּשְׁמְטֶ֣נָּה וּנְטַשְׁתָּ֗הּ וְאָֽכְלוּ֙ אֶבְיֹנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְיִתְרָ֕ם תֹּאכַ֖ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֑ה כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְכַרְמְךָ֖ לְזֵיתֶֽךָ׃
A siódmego zaniechasz ją; - zapuść ją, aby żywili się biedni ludu twego, a pozostałém po nich niech pożywi się zwierz polny: Tak postąpisz z winnicą twoją, z oliwnicą twoją.