וְהָיָ֛ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֵלֶ֖יךָ אָ֣נָה נֵצֵ֑א וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר לַמָּ֤וֶת לַמָּ֙וֶת֙ וַאֲשֶׁ֤ר לַחֶ֙רֶב֙ לַחֶ֔רֶב וַאֲשֶׁ֤ר לָֽרָעָב֙ לָֽרָעָ֔ב וַאֲשֶׁ֥ר לַשְּׁבִ֖י לַשֶּֽׁבִי׃
A gdyby rzekli do ciebie: dokąd mam pójść? tedy oświadcz im: Tak rzecze Wiekuisty: kto na śmierć, do śmierci, a kto pod miecz, do miecza, a kto na głód, do głodu, a kto w niewolę, do niewoli!
Lamentations
More fortunate were those slain by the sword than those slain by hunger. For they [(the latter)] oozed [excrement] when [their bellies] split [(from hunger and)] from the fruits of the field [i.e., from the roots and grasses that they were forced to subsist on].