Izajasza 3

כִּי֩ הִנֵּ֨ה הָאָד֜וֹן יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת מֵסִ֤יר מִירוּשָׁלִַ֙ם֙ וּמִ֣יהוּדָ֔ה מַשְׁעֵ֖ן וּמַשְׁעֵנָ֑ה כֹּ֚ל מִשְׁעַן־לֶ֔חֶם וְכֹ֖ל מִשְׁעַן־מָֽיִם׃

Bo oto Pan, Wiekuisty zastępów, odejmie od Jeruszalaimu i Jehudy oporę i podporę; wszelką podporę chleba, i wszelką podporę wody. 

גִּבּ֖וֹר וְאִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה שׁוֹפֵ֥ט וְנָבִ֖יא וְקֹסֵ֥ם וְזָקֵֽן׃

Bohatera i wojownika, sędziego i proroka, wróżbiarza i starszego, 

שַׂר־חֲמִשִּׁ֖ים וּנְשׂ֣וּא פָנִ֑ים וְיוֹעֵ֛ץ וַחֲכַ֥ם חֲרָשִׁ֖ים וּנְב֥וֹן לָֽחַשׁ׃

Pięćdziesiętnika i dostojnika i radcę, i przemyślnego rzemieślnika i biegłego zamawiacza. 

וְנָתַתִּ֥י נְעָרִ֖ים שָׂרֵיהֶ֑ם וְתַעֲלוּלִ֖ים יִמְשְׁלוּ־בָֽם׃

I naznaczę dzieci na naczelników ich, a niedorostki panować im będą. 

וְנִגַּ֣שׂ הָעָ֔ם אִ֥ישׁ בְּאִ֖ישׁ וְאִ֣ישׁ בְּרֵעֵ֑הוּ יִרְהֲב֗וּ הַנַּ֙עַר֙ בַּזָּקֵ֔ן וְהַנִּקְלֶ֖ה בַּנִּכְבָּֽד׃

I gnębić się będzie naród, - mąż męża, i bliźni bliźniego, - porwie się pacholę na starca, a nikczemny na dostojnego. 

כִּֽי־יִתְפֹּ֨שׂ אִ֤ישׁ בְּאָחִיו֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו שִׂמְלָ֣ה לְכָ֔ה קָצִ֖ין תִּֽהְיֶה־לָּ֑נוּ וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה הַזֹּ֖את תַּ֥חַת יָדֶֽךָ׃

Gdy zaczepi kto brata w domu ojca swego: Masz szatę? Przywódzcą bądź naszym, a rozprzężenie to pod ręką twoją; 

יִשָּׂא֩ בַיּ֨וֹם הַה֤וּא ׀ לֵאמֹר֙ לֹא־אֶהְיֶ֣ה חֹבֵ֔שׁ וּבְבֵיתִ֕י אֵ֥ין לֶ֖חֶם וְאֵ֣ין שִׂמְלָ֑ה לֹ֥א תְשִׂימֻ֖נִי קְצִ֥ין עָֽם׃

Pocznie wówczas, i powié: Nie będę lekarzem - i w domu moim niema ani chleba ani sukni. Nie ustanawiajcie mnie przywódzcą narodu. 

כִּ֤י כָשְׁלָה֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וִיהוּדָ֖ה נָפָ֑ל כִּֽי־לְשׁוֹנָ֤ם וּמַֽעַלְלֵיהֶם֙ אֶל־יְהוָ֔ה לַמְר֖וֹת עֵנֵ֥י כְבוֹדֽוֹ׃

Bo upadnie Jeruszalaim, a Jehuda runie, bo mowa i sprawy ich są przeciw Wiekuistemu, by przekornym być oczom majestatu Jego. 

הַכָּרַ֤ת פְּנֵיהֶם֙ עָ֣נְתָה בָּ֔ם וְחַטָּאתָ֛ם כִּסְדֹ֥ם הִגִּ֖ידוּ לֹ֣א כִחֵ֑דוּ א֣וֹי לְנַפְשָׁ֔ם כִּֽי־גָמְל֥וּ לָהֶ֖ם רָעָֽה׃

Piętno oblicza ich świadczy przeciw nim, a grzech swój jak Sedom rozgłaszają, nie tają go. Biada duszy ich, bo sami wypielęgnowali sobie niedolę. 

אִמְר֥וּ צַדִּ֖יק כִּי־ט֑וֹב כִּֽי־פְרִ֥י מַעַלְלֵיהֶ֖ם יֹאכֵֽלוּ׃

Oświadczcie sprawiedliwym, że im dobrze będzie, że owocu uczynków swoich spożywać będą. 

א֖וֹי לְרָשָׁ֣ע רָ֑ע כִּֽי־גְמ֥וּל יָדָ֖יו יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ׃

Biada niegodziwemu, źle mu się powiedzie, bo odpłata rąk jego oddana mu będzie! 

עַמִּי֙ נֹגְשָׂ֣יו מְעוֹלֵ֔ל וְנָשִׁ֖ים מָ֣שְׁלוּ ב֑וֹ עַמִּי֙ מְאַשְּׁרֶ֣יךָ מַתְעִ֔ים וְדֶ֥רֶךְ אֹֽרְחֹתֶ֖יךָ בִּלֵּֽעוּ׃ (ס)

Naród mój - ciemięzcy jego niedorostki, a kobiety zapanowały nad nim. Narodzie mój! przywódzcy twoi prowadzą na bezdroża, a kierunek ścieżek twoich pokrzywili. 

נִצָּ֥ב לָרִ֖יב יְהוָ֑ה וְעֹמֵ֖ד לָדִ֥ין עַמִּֽים׃

Powstanie do rozprawy Wiekuisty, a stanie by sądzić narody. 

יְהוָה֙ בְּמִשְׁפָּ֣ט יָב֔וֹא עִם־זִקְנֵ֥י עַמּ֖וֹ וְשָׂרָ֑יו וְאַתֶּם֙ בִּֽעַרְתֶּ֣ם הַכֶּ֔רֶם גְּזֵלַ֥ת הֶֽעָנִ֖י בְּבָתֵּיכֶֽם׃

Wiekuisty na sąd przyjdzie przeciw starszym narodu Swego i jego książętom: Wyście wszak spaśli winnicę, krzywda biednego w domach waszych! 

מלכם [מַה־] [לָּכֶם֙] תְּדַכְּא֣וּ עַמִּ֔י וּפְנֵ֥י עֲנִיִּ֖ים תִּטְחָ֑נוּ נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֽוֹת׃ (ס)

Czemu wam gnębić naród Mój, a oblicze biednych miąć, rzecze Pan, Bóg zastępów. 

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה יַ֚עַן כִּ֤י גָֽבְהוּ֙ בְּנ֣וֹת צִיּ֔וֹן וַתֵּלַ֙כְנָה֙ נטוות [נְטוּי֣וֹת] גָּר֔וֹן וּֽמְשַׂקְּר֖וֹת עֵינָ֑יִם הָל֤וֹךְ וְטָפֹף֙ תֵּלַ֔כְנָה וּבְרַגְלֵיהֶ֖ם תְּעַכַּֽסְנָה׃

I rzecze Wiekuisty: Ponieważ zdumniały córy Cyonu, a chodzą z zadartym karkiem, i z ukosa spoglądając, krokiem drobnym stąpają i nogami podzwaniają. 

וְשִׂפַּ֣ח אֲדֹנָ֔י קָדְקֹ֖ד בְּנ֣וֹת צִיּ֑וֹן וַיהוָ֖ה פָּתְהֵ֥ן יְעָרֶֽה׃ (ס)

Przeto obłysi Pan ciemię córek Cyonu, a Wiekuisty srom ich obnaży. 

בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא יָסִ֣יר אֲדֹנָ֗י אֵ֣ת תִּפְאֶ֧רֶת הָעֲכָסִ֛ים וְהַשְּׁבִיסִ֖ים וְהַשַּׂהֲרֹנִֽים׃

Dnia onego zabierze Pan ozdobę sprzączek, i siatki i półksiężyce, 

הַנְּטִיפ֥וֹת וְהַשֵּׁיר֖וֹת וְהָֽרְעָלֽוֹת׃

I perły i naszyjniki i kwefy. 

הַפְּאֵרִ֤ים וְהַצְּעָדוֹת֙ וְהַקִּשֻּׁרִ֔ים וּבָתֵּ֥י הַנֶּ֖פֶשׁ וְהַלְּחָשִֽׁים׃

I wieńce i łańcuszki i przepaski i wonianki i amulety. 

הַטַּבָּע֖וֹת וְנִזְמֵ֥י הָאָֽף׃

I pierścienie i obrączki nosowe, 

הַמַּֽחֲלָצוֹת֙ וְהַמַּ֣עֲטָפ֔וֹת וְהַמִּטְפָּח֖וֹת וְהָחֲרִיטִֽים׃

Stroje godowe i płaszcze i chusteczki i torebki, 

וְהַגִּלְיֹנִים֙ וְהַסְּדִינִ֔ים וְהַצְּנִיפ֖וֹת וְהָרְדִידִֽים׃

I gaze i zarzutki i bindy i szale. 

וְהָיָה֩ תַ֨חַת בֹּ֜שֶׂם מַ֣ק יִֽהְיֶ֗ה וְתַ֨חַת חֲגוֹרָ֤ה נִקְפָּה֙ וְתַ֨חַת מַעֲשֶׂ֤ה מִקְשֶׁה֙ קָרְחָ֔ה וְתַ֥חַת פְּתִיגִ֖יל מַחֲגֹ֣רֶת שָׂ֑ק כִּי־תַ֖חַת יֹֽפִי׃

A wtedy miasto woni będzie zgnilizna, a miasto przepaski - powróz, a miasto sztucznego utrefienia, - pleszywość, a miasto zarzutki - opasanie worem, piętno wypalone miasto piękności. 

מְתַ֖יִךְ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֑לוּ וּגְבוּרָתֵ֖ךְ בַּמִּלְחָמָֽה׃

Mężowie twoi od miecza legną, a potęga twoja w boju. 

וְאָנ֥וּ וְאָבְל֖וּ פְּתָחֶ֑יהָ וְנִקָּ֖תָה לָאָ֥רֶץ תֵּשֵֽׁב׃

I zawodzić i utyskiwać będą bramy jej, a ogołocona na ziemi zasiądzie.