Przysłów 21

פַּלְגֵי־מַ֣יִם לֶב־מֶ֭לֶךְ בְּיַד־יְהוָ֑ה עַֽל־כָּל־אֲשֶׁ֖ר יַחְפֹּ֣ץ יַטֶּֽנּוּ׃

Niby potoki wody jest serce króla w ręku Wiekuistego; dokądkolwiek Mu się podoba kieruje niem. 

כָּֽל־דֶּרֶךְ־אִ֭ישׁ יָשָׁ֣ר בְּעֵינָ֑יו וְתֹכֵ֖ן לִבּ֣וֹת יְהוָֽה׃

Każdą drogę swoją poczytuje człowiek za prostą, ale jest to Wiekuisty, który serca waży. 

עֲ֭שֹׂה צְדָקָ֣ה וּמִשְׁפָּ֑ט נִבְחָ֖ר לַיהוָ֣ה מִזָּֽבַח׃

Pełnienie sprawiedliwości i słuszności milsze Wiekuistemu niż ofiary rzeźne. 

רוּם־עֵ֭ינַיִם וּרְחַב־לֵ֑ב נִ֖ר רְשָׁעִ֣ים חַטָּֽאת׃

Wyniosłość oczu i nadętość serca, ta rola niegodziwych, jest sama już grzechem. 

מַחְשְׁב֣וֹת חָ֭רוּץ אַךְ־לְמוֹתָ֑ר וְכָל־אָ֝֗ץ אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃

Zamysły skrzętnego wiodą do dostatku; ale każdy gorączkujący się dochodzi tylko do nędzy. 

פֹּ֣עַל א֭וֹצָרוֹת בִּלְשׁ֣וֹן שָׁ֑קֶר הֶ֥בֶל נִ֝דָּ֗ף מְבַקְשֵׁי־מָֽוֶת׃

Skarby, kłamliwym językiem zdobyte, są jako tchnienie ulotne takich, którzy śmierci szukają. 

שֹׁד־רְשָׁעִ֥ים יְגוֹרֵ֑ם כִּ֥י מֵ֝אֲנ֗וּ לַעֲשׂ֥וֹת מִשְׁפָּֽט׃

Łupieztwo niegodziwych pociągnie ich za sobą, wzbraniają się bowiem słuszność pełnić. 

הֲפַכְפַּ֬ךְ דֶּ֣רֶךְ אִ֣ישׁ וָזָ֑ר וְ֝זַ֗ךְ יָשָׁ֥ר פָּעֳלֽוֹ׃

Krętą jest droga człowieka wyrodnego, czysty jednak - prawą jest działalność jego. 

ט֗וֹב לָשֶׁ֥בֶת עַל־פִּנַּת־גָּ֑ג מֵאֵ֥שֶׁת מִ֝דְיָנִ֗ים וּבֵ֥ית חָֽבֶר׃

Lepiej na okapie dachu mieszkać, niż z kobietą swarliwą w domu wspólnym. 

נֶ֣פֶשׁ רָ֭שָׁע אִוְּתָה־רָ֑ע לֹא־יֻחַ֖ן בְּעֵינָ֣יו רֵעֵֽהוּ׃

Dusza niegodziwca łaknie złego; nie znajdzie u niego zmiłowania i własny towarzysz. 

בַּעְנָשׁ־לֵ֭ץ יֶחְכַּם־פֶּ֑תִי וּבְהַשְׂכִּ֥יל לְ֝חָכָ֗ם יִקַּח־דָּֽעַת׃

Gdy się nakłada karę na szydercę, nabiera kiep rozumu, ale gdy się naucza mądrego, nabywa on doświadczenia. 

מַשְׂכִּ֣יל צַ֭דִּיק לְבֵ֣ית רָשָׁ֑ע מְסַלֵּ֖ף רְשָׁעִ֣ים לָרָֽע׃

Zastanawia się sprawiedliwy nad domem niegodziwego, gdy On niegodziwych w niedolę wtrącił. 

אֹטֵ֣ם אָ֭זְנוֹ מִזַּעֲקַת־דָּ֑ל גַּֽם־ה֥וּא יִ֝קְרָ֗א וְלֹ֣א יֵעָנֶֽה׃

Kto na wołanie biednego ucho swe zatyka, ten i sam wołać będzie a nie znajdzie posłuchu. 

מַתָּ֣ן בַּ֭סֵּתֶר יִכְפֶּה־אָ֑ף וְשֹׁ֥חַד בַּ֝חֵ֗ק חֵמָ֥ה עַזָּֽה׃

Dar tajemny uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość. 

שִׂמְחָ֣ה לַ֭צַּדִּיק עֲשׂ֣וֹת מִשְׁפָּ֑ט וּ֝מְחִתָּ֗ה לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃

Radością jest dla sprawiedliwego sprawiedliwość spełnić, ale zgrozą dla złoczyńców. 

אָדָ֗ם תּ֭וֹעֶה מִדֶּ֣רֶךְ הַשְׂכֵּ֑ל בִּקְהַ֖ל רְפָאִ֣ים יָנֽוּחַ׃

Człowiek, który z drogi rozsądku zbacza, spocznie niezadługo w zgromadzeniu cieni. 

אִ֣ישׁ מַ֭חְסוֹר אֹהֵ֣ב שִׂמְחָ֑ה אֹהֵ֥ב יַֽיִן־וָ֝שֶׁ֗מֶן לֹ֣א יַעֲשִֽׁיר׃

W niedostatek wpada, kto w rozkoszach się lubuje; kto miłuje wino i olejki nie zbogaci się. 

כֹּ֣פֶר לַצַּדִּ֣יק רָשָׁ֑ע וְתַ֖חַת יְשָׁרִ֣ים בּוֹגֵֽד׃

Okupem za sprawiedliwego będzie niegodziwy, a miejsce prawych zajmie przeniewierca. 

ט֗וֹב שֶׁ֥בֶת בְּאֶֽרֶץ־מִדְבָּ֑ר מֵאֵ֖שֶׁת מדונים [מִדְיָנִ֣ים] וָכָֽעַס׃

Lepiej w pustym kraju zamieszkać, aniżeli z kobietą swarliwą i złośliwą. 

אוֹצָ֤ר ׀ נֶחְמָ֣ד וָ֭שֶׁמֶן בִּנְוֵ֣ה חָכָ֑ם וּכְסִ֖יל אָדָ֣ם יְבַלְּעֶֽנּוּ׃

Skarb drogocenny i oliwa jest w siedzibie mędrca, ale człowiek głupi marnuje go. 

רֹ֭דֵף צְדָקָ֣ה וָחָ֑סֶד יִמְצָ֥א חַ֝יִּ֗ים צְדָקָ֥ה וְכָבֽוֹד׃

Kto za cnotą i miłosierdziem dąży, znajduje życie, cnotę i cześć. 

עִ֣יר גִּ֭בֹּרִים עָלָ֣ה חָכָ֑ם וַ֝יֹּ֗רֶד עֹ֣ז מִבְטֶחָֽה׃

Na miasto mocarzy nachodzi mędrzec i burzy warownię, na której polegało. 

שֹׁמֵ֣ר פִּ֭יו וּלְשׁוֹנ֑וֹ שֹׁמֵ֖ר מִצָּר֣וֹת נַפְשֽׁוֹ׃

Kto strzeże ust i języka swego, ochrania od utrapień życie swoje. 

זֵ֣ד יָ֭הִיר לֵ֣ץ שְׁמ֑וֹ ע֝וֹשֶׂ֗ה בְּעֶבְרַ֥ת זָדֽוֹן׃

Butny, zuchwały, szydercą zwany, działa w szale pychy. 

תַּאֲוַ֣ת עָצֵ֣ל תְּמִיתֶ֑נּוּ כִּֽי־מֵאֲנ֖וּ יָדָ֣יו לַעֲשֽׂוֹת׃

Pożądliwość próżniaka zabija go, bo wzdragają się ręce jego pracować. 

כָּל־הַ֭יּוֹם הִתְאַוָּ֣ה תַאֲוָ֑ה וְצַדִּ֥יק יִ֝תֵּ֗ן וְלֹ֣א יַחְשֹֽׂךְ׃

Bezustannie pała on pożądliwością, sprawiedliwy jednak użycza a nie szczędzi. 

זֶ֣בַח רְ֭שָׁעִים תּוֹעֵבָ֑ה אַ֝֗ף כִּֽי־בְזִמָּ֥ה יְבִיאֶֽנּוּ׃

Ohydą jest ofiara niegodziwego, zwłaszcza gdy ją za sprośny czyn składa. 

עֵד־כְּזָבִ֥ים יֹאבֵ֑ד וְאִ֥ישׁ שׁ֝וֹמֵ֗עַ לָנֶ֥צַח יְדַבֵּֽר׃

Świadek kłamliwy zginie, kto jednak świadczy co słyszał, będzie statecznie mówił. 

הֵעֵ֬ז אִ֣ישׁ רָשָׁ֣ע בְּפָנָ֑יו וְ֝יָשָׁ֗ר ה֤וּא ׀ יכין [יָבִ֬ין] דרכיו [דַּרְכּֽוֹ׃]

Harde oblicze pokazuje człowiek niegodziwy, prawy jednak prostuje postępowanie swoje. 

אֵ֣ין חָ֭כְמָה וְאֵ֣ין תְּבוּנָ֑ה וְאֵ֥ין עֵ֝צָ֗ה לְנֶ֣גֶד יְהוָֽה׃ (פ)

Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady wobec Wiekuistego. 

ס֗וּס מ֭וּכָן לְי֣וֹם מִלְחָמָ֑ה וְ֝לַֽיהוָ֗ה הַתְּשׁוּעָֽה׃

Rumak przyszykowany na dzień boju, ale od Wiekuistego przychodzi zwycięstwo.