Gênesis 29

Capítulo 29

א וַיִּשָּׂ֥א יַעֲקֹ֖ב רַגְלָ֑יו וַיֵּ֖לֶךְ אַ֥רְצָה בְנֵי־קֶֽדֶם׃
1 Então pôs-se Jacó a caminho e <span class="x" onmousemove="Show('perush','Hebraico: A forma correta de entender o verbo “ir” aqui, é “para ir” ou “indo” (“ללכת”), apesar da forma em que aparece (“וילך”) - conforme escreveram grandes hebraístas do passado, como o próprio rab Sa’ádia Gaon e rabi Abraham Ibn-’Ezrá.');" onmouseout="Hide('perush');">chegou</span> à terra dos <span class="x" onmousemove="Show('perush','Refere-se à região babilônica, que fica ao leste da Terra de Israel.');" onmouseout="Hide('perush');">filhos do Oriente</span>.
ב וַיַּ֞רְא וְהִנֵּ֧ה בְאֵ֣ר בַּשָּׂדֶ֗ה וְהִנֵּה־שָׁ֞ם שְׁלֹשָׁ֤ה עֶדְרֵי־צֹאן֙ רֹבְצִ֣ים עָלֶ֔יהָ כִּ֚י מִן־הַבְּאֵ֣ר הַהִ֔וא יַשְׁק֖וּ הָעֲדָרִ֑ים וְהָאֶ֥בֶן גְּדֹלָ֖ה עַל־פִּ֥י הַבְּאֵֽר׃
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
ג וְנֶאֶסְפוּ־שָׁ֣מָּה כָל־הָעֲדָרִ֗ים וְגָלֲל֤וּ אֶת־הָאֶ֙בֶן֙ מֵעַל֙ פִּ֣י הַבְּאֵ֔ר וְהִשְׁק֖וּ אֶת־הַצֹּ֑אן וְהֵשִׁ֧יבוּ אֶת־הָאֶ֛בֶן עַל־פִּ֥י הַבְּאֵ֖ר לִמְקֹמָֽהּ׃
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
ד וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ יַעֲקֹ֔ב אַחַ֖י מֵאַ֣יִן אַתֶּ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֵחָרָ֖ן אֲנָֽחְנוּ׃
4 Perguntou-lhes Jacó:&nbsp; Meus irmãos, donde sois? Responderam eles:&nbsp; Somos de Harã.
ה וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם הַיְדַעְתֶּ֖ם אֶת־לָבָ֣ן בֶּן־נָח֑וֹר וַיֹּאמְר֖וּ יָדָֽעְנוּ׃
5 Perguntou-lhes mais:&nbsp; Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam:&nbsp; Conhecemos.
ו וַיֹּ֥אמֶר לָהֶ֖ם הֲשָׁל֣וֹם ל֑וֹ וַיֹּאמְר֣וּ שָׁל֔וֹם וְהִנֵּה֙ רָחֵ֣ל בִּתּ֔וֹ בָּאָ֖ה עִם־הַצֹּֽאן׃
6 Perguntou-lhes ainda:&nbsp; vai ele bem? Responderam:&nbsp; Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
ז וַיֹּ֗אמֶר הֵ֥ן עוֹד֙ הַיּ֣וֹם גָּד֔וֹל לֹא־עֵ֖ת הֵאָסֵ֣ף הַמִּקְנֶ֑ה הַשְׁק֥וּ הַצֹּ֖אן וּלְכ֥וּ רְעֽוּ׃
7 Disse ele:&nbsp; Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
ח וַיֹּאמְרוּ֮ לֹ֣א נוּכַל֒ עַ֣ד אֲשֶׁ֤ר יֵאָֽסְפוּ֙ כָּל־הָ֣עֲדָרִ֔ים וְגָֽלֲלוּ֙ אֶת־הָאֶ֔בֶן מֵעַ֖ל פִּ֣י הַבְּאֵ֑ר וְהִשְׁקִ֖ינוּ הַצֹּֽאן׃
8 Responderam:&nbsp; Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
ט עוֹדֶ֖נּוּ מְדַבֵּ֣ר עִמָּ֑ם וְרָחֵ֣ל ׀ בָּ֗אָה עִם־הַצֹּאן֙ אֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֔יהָ כִּ֥י רֹעָ֖ה הִֽוא׃
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
י וַיְהִ֡י כַּאֲשֶׁר֩ רָאָ֨ה יַעֲקֹ֜ב אֶת־רָחֵ֗ל בַּת־לָבָן֙ אֲחִ֣י אִמּ֔וֹ וְאֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן אֲחִ֣י אִמּ֑וֹ וַיִּגַּ֣שׁ יַעֲקֹ֗ב וַיָּ֤גֶל אֶת־הָאֶ֙בֶן֙ מֵעַל֙ פִּ֣י הַבְּאֵ֔ר וַיַּ֕שְׁקְ אֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן אֲחִ֥י אִמּֽוֹ׃
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
יא וַיִּשַּׁ֥ק יַעֲקֹ֖ב לְרָחֵ֑ל וַיִּשָּׂ֥א אֶת־קֹל֖וֹ וַיֵּֽבְךְּ׃
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
יב וַיַּגֵּ֨ד יַעֲקֹ֜ב לְרָחֵ֗ל כִּ֣י אֲחִ֤י אָבִ֙יהָ֙ ה֔וּא וְכִ֥י בֶן־רִבְקָ֖ה ה֑וּא וַתָּ֖רָץ וַתַּגֵּ֥ד לְאָבִֽיהָ׃
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era <span class="x" onmousemove="Show('perush','Quer dizer: familiar de seu pai, querendo dizer que era filho da irmã de Laban. Do mesmo modo aparece a expressão “irmão” no cap. 13:8.');" onmouseout="Hide('perush');">irmão</span> de seu pai, e que era filho de Rebeca.&nbsp; Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
יג וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ לָבָ֜ן אֶת־שֵׁ֣מַע ׀ יַעֲקֹ֣ב בֶּן־אֲחֹת֗וֹ וַיָּ֤רָץ לִקְרָאתוֹ֙ וַיְחַבֶּק־לוֹ֙ וַיְנַשֶּׁק־ל֔וֹ וַיְבִיאֵ֖הוּ אֶל־בֵּית֑וֹ וַיְסַפֵּ֣ר לְלָבָ֔ן אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa.&nbsp; E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
יד וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ לָבָ֔ן אַ֛ךְ עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אָ֑תָּה וַיֵּ֥שֶׁב עִמּ֖וֹ חֹ֥דֶשׁ יָמִֽים׃
14 Disse-lhe Labão:&nbsp; Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne.&nbsp; E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
טו וַיֹּ֤אמֶר לָבָן֙ לְיַעֲקֹ֔ב הֲכִי־אָחִ֣י אַ֔תָּה וַעֲבַדְתַּ֖נִי חִנָּ֑ם הַגִּ֥ידָה לִּ֖י מַה־מַּשְׂכֻּרְתֶּֽךָ׃
15 Depois perguntou Labão a Jacó:&nbsp; Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
טז וּלְלָבָ֖ן שְׁתֵּ֣י בָנ֑וֹת שֵׁ֤ם הַגְּדֹלָה֙ לֵאָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַקְּטַנָּ֖ה רָחֵֽל׃
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
יז וְעֵינֵ֥י לֵאָ֖ה רַכּ֑וֹת וְרָחֵל֙ הָֽיְתָ֔ה יְפַת־תֹּ֖אַר וִיפַ֥ת מַרְאֶֽה׃
17 Léia tinha os <span class="x" onmousemove="Show('perush','O termo “rakh” (forma singular de “racôt”) nada tem a ver com enfermo, ou qualquer sentido parecido. Significa literalmente “delicado”, “suave”, ou similar. Pessoas que não têm plena compreensão do que é a natureza humana, não hesita em deturpar o verdadeiro sentido das palavras, quando se lhes parece difícil a compreensão de determinada forma de proceder. Certos homens preferem o olhar forte de uma mulher, do que o olhar feminino de outra, e como dizem no Brasil: “Gôsto, não se discute!”');" onmouseout="Hide('perush');">olhos enfermos</span>, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
יח וַיֶּאֱהַ֥ב יַעֲקֹ֖ב אֶת־רָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר אֶֽעֱבָדְךָ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים בְּרָחֵ֥ל בִּתְּךָ֖ הַקְּטַנָּֽה׃
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse:&nbsp; Sete anos te servirei para ter a <span class="x" onmousemove="Show('perush','“... Os conselhos do ímpio são falsos.” - Explanara rab Saádia Gaon em Provérbios 12:5 que Jacob por saber com quem estava lidando, não deixara nenhum campo para a enganosidade: Após dizer “Raquel”, disse “...tua filha”, para que não trocasse por outra “Raquel”; acrescentou “...a mais moça” para que não trouxesse outra filha, mudando lhes os nomes. De nada lhe serviu, e foi enganado do mesmo modo.');" onmouseout="Hide('perush');">Raquel, tua filha mais moça</span>.
יט וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֗ן ט֚וֹב תִּתִּ֣י אֹתָ֣הּ לָ֔ךְ מִתִּתִּ֥י אֹתָ֖הּ לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר שְׁבָ֖ה עִמָּדִֽי׃
19 Respondeu Labão:&nbsp; Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
כ וַיַּעֲבֹ֧ד יַעֲקֹ֛ב בְּרָחֵ֖ל שֶׁ֣בַע שָׁנִ֑ים וַיִּהְי֤וּ בְעֵינָיו֙ כְּיָמִ֣ים אֲחָדִ֔ים בְּאַהֲבָת֖וֹ אֹתָֽהּ׃
20 Assim <span class="x" onmousemove="Show('perush','Disse R. Abraham ben-Chelomô que disse Rav Saádia Gaon que o escrito torna a relatar que trabalhou Jacob sete anos, para dar ênfase à importância do preceito, mostrando como se esforçara Jacob pelo casamento, trabalhando e fazendo guardia sobre o rebanho de Laban. - (Os 12:13 [12:12 na versão traduzida])');" onmouseout="Hide('perush');">serviu Jacó sete anos por causa de Raquel</span>; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
כא וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֤ב אֶל־לָבָן֙ הָבָ֣ה אֶת־אִשְׁתִּ֔י כִּ֥י מָלְא֖וּ יָמָ֑י וְאָב֖וֹאָה אֵלֶֽיהָ׃
21 Então Jacó disse a Labão:&nbsp; Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
כב וַיֶּאֱסֹ֥ף לָבָ֛ן אֶת־כָּל־אַנְשֵׁ֥י הַמָּק֖וֹם וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּֽה׃
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
כג וַיְהִ֣י בָעֶ֔רֶב וַיִּקַּח֙ אֶת־לֵאָ֣ה בִתּ֔וֹ וַיָּבֵ֥א אֹתָ֖הּ אֵלָ֑יו וַיָּבֹ֖א אֵלֶֽיהָ׃
23 Â tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
כד וַיִּתֵּ֤ן לָבָן֙ לָ֔הּ אֶת־זִלְפָּ֖ה שִׁפְחָת֑וֹ לְלֵאָ֥ה בִתּ֖וֹ שִׁפְחָֽה׃
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
כה וַיְהִ֣י בַבֹּ֔קֶר וְהִנֵּה־הִ֖וא לֵאָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֶל־לָבָ֗ן מַה־זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לִּ֔י הֲלֹ֤א בְרָחֵל֙ עָבַ֣דְתִּי עִמָּ֔ךְ וְלָ֖מָּה רִמִּיתָֽנִי׃
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão:&nbsp; Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
כו וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֔ן לֹא־יֵעָשֶׂ֥ה כֵ֖ן בִּמְקוֹמֵ֑נוּ לָתֵ֥ת הַצְּעִירָ֖ה לִפְנֵ֥י הַבְּכִירָֽה׃
26 Respondeu Labão:&nbsp; Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
כז מַלֵּ֖א שְׁבֻ֣עַ זֹ֑את וְנִתְּנָ֨ה לְךָ֜ גַּם־אֶת־זֹ֗את בַּעֲבֹדָה֙ אֲשֶׁ֣ר תַּעֲבֹ֣ד עִמָּדִ֔י ע֖וֹד שֶֽׁבַע־שָׁנִ֥ים אֲחֵרֽוֹת׃
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
כח וַיַּ֤עַשׂ יַעֲקֹב֙ כֵּ֔ן וַיְמַלֵּ֖א שְׁבֻ֣עַ זֹ֑את וַיִּתֶּן־ל֛וֹ אֶת־רָחֵ֥ל בִּתּ֖וֹ ל֥וֹ לְאִשָּֽׁה׃
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
כט וַיִּתֵּ֤ן לָבָן֙ לְרָחֵ֣ל בִּתּ֔וֹ אֶת־בִּלְהָ֖ה שִׁפְחָת֑וֹ לָ֖הּ לְשִׁפְחָֽה׃
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
ל וַיָּבֹא֙ גַּ֣ם אֶל־רָחֵ֔ל וַיֶּאֱהַ֥ב גַּֽם־אֶת־רָחֵ֖ל מִלֵּאָ֑ה וַיַּעֲבֹ֣ד עִמּ֔וֹ ע֖וֹד שֶֽׁבַע־שָׁנִ֥ים אֲחֵרֽוֹת׃
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
לא וַיַּ֤רְא יְהוָה֙ כִּֽי־שְׂנוּאָ֣ה לֵאָ֔ה וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־רַחְמָ֑הּ וְרָחֵ֖ל עֲקָרָֽה׃
31 <span class="x" onmousemove="Show('perush','Deveria ser traduzido “Por haver visto que era Lá desprezada ...”');" onmouseout="Hide('perush');">Viu, pois, o SENHOR que Léia</span> era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
לב וַתַּ֤הַר לֵאָה֙ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ רְאוּבֵ֑ן כִּ֣י אָֽמְרָ֗ה כִּֽי־רָאָ֤ה יְהוָה֙ בְּעָנְיִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה יֶאֱהָבַ֥נִי אִישִֽׁי׃
32 E Léia <span class="x" onmousemove="Show('perush','É algo inefavelmente importante para as mulheres semitas a fecundidade, em oposto ao modo de pensar ocidental. Mulher sem filhos entre judeus e árabes sentem-se inúteis e desoladas. A preocupação de cuidar da beleza física é menos importante entre as semitas, do que de dar filhos a seu esposo. Isto explica a reação de Raquel no cap. seguinte.');" onmouseout="Hide('perush');">concebeu</span> e deu à luz um filho, a quem chamou <span class="x" onmousemove="Show('perush','“Vêde: um filho!”, como que dizendo: “Vêde: [Deus me compensou, e concedeu-me] um filho!');" onmouseout="Hide('perush');">Rúben</span>; pois disse:&nbsp; Porque o SENHOR atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
לג וַתַּ֣הַר עוֹד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר כִּֽי־שָׁמַ֤ע יְהוָה֙ כִּֽי־שְׂנוּאָ֣ה אָנֹ֔כִי וַיִּתֶּן־לִ֖י גַּם־אֶת־זֶ֑ה וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ שִׁמְעֽוֹן׃
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse:&nbsp; Porquanto o SENHOR ouviu que eu era desprezada, deu-me também este.&nbsp; E lhe chamou <span class="x" onmousemove="Show('perush','Deriva do verbo hebraico “ouvir” (“chama’” - “Chime’on” ), em alusão ao ouvir Deus suas preces.');" onmouseout="Hide('perush');">Simeão</span>.
לד וַתַּ֣הַר עוֹד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר עַתָּ֤ה הַפַּ֙עַם֙ יִלָּוֶ֤ה אִישִׁי֙ אֵלַ֔י כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי ל֖וֹ שְׁלֹשָׁ֣ה בָנִ֑ים עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמ֖וֹ לֵוִֽי׃
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse:&nbsp; Agora esta vez se <span class="x" onmousemove="Show('perush','Em hebraico, apesar da difícil tradução devido à forma semítica distante da latina, seria uma espécie de reforço, por expressão linguística. É dito aqui literalmente: “...meu esposo acompanhará a si mesmo, direcionando-se a mim”, como que reforçando a aproximação de Jacob a ela.');" onmouseout="Hide('perush');">unirá</span> meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado.&nbsp; Portanto lhe chamou <span class="x" onmousemove="Show('perush','Derivado de “levaiá”, acompanhamento.');" onmouseout="Hide('perush');">Levi</span>.
לה וַתַּ֨הַר ע֜וֹד וַתֵּ֣לֶד בֵּ֗ן וַתֹּ֙אמֶר֙ הַפַּ֙עַם֙ אוֹדֶ֣ה אֶת־יְהוָ֔ה עַל־כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמ֖וֹ יְהוּדָ֑ה וַֽתַּעֲמֹ֖ד מִלֶּֽדֶת׃
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse:&nbsp; Esta vez <span class="x" onmousemove="Show('perush','Louvarei aqui deve ser entendido como: “Agradecerei...!”. Coloco esta nota pela confusão que há nos termos louvor, ação de graças e enaltecimento em português.');" onmouseout="Hide('perush');">louvarei</span> ao SENHOR.&nbsp; Por isso lhe chamou <span class="x" onmousemove="Show('perush','Deriva de “hodaiá”, expressão de agradecimento. Um sacrifício era feito no Templo que levava o nome “todá”, por agradecimento, pelo que esta palavra é usada no hebraico atual como “obrigado” em português. É da mesma raiz do nome de Judá (Iehudá).');" onmouseout="Hide('perush');">Judá</span>.&nbsp; E cessou de ter filhos.