Gênesis 30
וַתֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְיַעֲקֹ֔ב וַתְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל בַּאֲחֹתָ֑הּ וַתֹּ֤אמֶר אֶֽל־יַעֲקֹב֙ הָֽבָה־לִּ֣י בָנִ֔ים וְאִם־אַ֖יִן מֵתָ֥ה אָנֹֽכִי׃
Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: <span class="x" onmousemove="Show('perush','R. Sa’ádia Gaon explica aqui que pedira que orasse por ela.');" onmouseout="Hide('perush');">Dá-me filhos</span>, senão eu morro.
וַיִּֽחַר־אַ֥ף יַעֲקֹ֖ב בְּרָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר הֲתַ֤חַת אֱלֹהִים֙ אָנֹ֔כִי אֲשֶׁר־מָנַ֥ע מִמֵּ֖ךְ פְּרִי־בָֽטֶן׃
Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: <span class="x" onmousemove="Show('perush','Como que dizendo: “Acaso não oro a Deus? Que mais posso fazer, se Deus te fechou a madre?” - ficou irado por ela pensar que não orava por ela, e que não lhe doía o fato de ela não poder engravidar-se. A forma dura como respondera, porém, é grave, e os Sábios dizem que por tal foi muito castigado Jacob, que não logrou ter paz durante toda sua vida, por não ser sensível para com o sofrimento de uma angustiada como era Raquel. Esta morreu no caminho para a Terra, e em seguida, seu filho José foi tido como morto por seu pai por 22 anos. Daqui aprende-se a importância de sabermos ser afáveis para com os demais, e compreensíveis.');" onmouseout="Hide('perush');">Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?</span>
וַתֹּ֕אמֶר הִנֵּ֛ה אֲמָתִ֥י בִלְהָ֖ה בֹּ֣א אֵלֶ֑יהָ וְתֵלֵד֙ עַל־בִּרְכַּ֔י וְאִבָּנֶ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י מִמֶּֽנָּה׃
Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: “Ibanê” - que eu seja construída. Quer dizer: “Que a casa de meus descendentes seja levantada através dela!”');" onmouseout="Hide('perush');">tenha filhos</span> por ela.
וַתִּתֶּן־ל֛וֹ אֶת־בִּלְהָ֥ה שִׁפְחָתָ֖הּ לְאִשָּׁ֑ה וַיָּבֹ֥א אֵלֶ֖יהָ יַעֲקֹֽב׃
Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
וַתַּ֣הַר בִּלְהָ֔ה וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּֽן׃
Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ דָּנַ֣נִּי אֱלֹהִ֔ים וְגַם֙ שָׁמַ֣ע בְּקֹלִ֔י וַיִּתֶּן־לִ֖י בֵּ֑ן עַל־כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמ֖וֹ דָּֽן׃
Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou <span class="x" onmousemove="Show('perush','Dan deriva de “din” - juízo.');" onmouseout="Hide('perush');">Dã</span>;.
וַתַּ֣הַר ע֔וֹד וַתֵּ֕לֶד בִּלְהָ֖ה שִׁפְחַ֣ת רָחֵ֑ל בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃
E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל נַפְתּוּלֵ֨י אֱלֹהִ֧ים ׀ נִפְתַּ֛לְתִּי עִם־אֲחֹתִ֖י גַּם־יָכֹ֑לְתִּי וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ נַפְתָּלִֽי׃
Então disse Raquel: <span class="x" onmousemove="Show('perush','Tradução mal feita. “As lutas de Deus eu lutei, e também pude vencer minha irmã...”.');" onmouseout="Hide('perush');"> Com grandes lutas</span> tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
וַתֵּ֣רֶא לֵאָ֔ה כִּ֥י עָמְדָ֖ה מִלֶּ֑דֶת וַתִּקַּח֙ אֶת־זִלְפָּ֣ה שִׁפְחָתָ֔הּ וַתִּתֵּ֥ן אֹתָ֛הּ לְיַעֲקֹ֖ב לְאִשָּֽׁה׃
Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Não há um verso na Bíblia toda pelo qual expressar a diferença cultural e mental semítica da ocidental, mais que este. A mulher ocidental pretende “possuir” o esposo como um pertence, no qual se vangloria e se satisfaz, e a mentalidade do ocidente é a precípua causa para que o homem tenha mulheres “por fora”, ignominiosamente. O verdadeiro zelo da mulher encontra-se aqui expresso: “Não importa com quem meu esposo se deita, senão o fruto que lhe dou com isto!” e tudo isto, legalizado.');" onmouseout="Hide('perush');">e a deu a Jacó por mulher</span>.
וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּ֛ה שִׁפְחַ֥ת לֵאָ֖ה לְיַעֲקֹ֥ב בֵּֽן׃
E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
וַתֹּ֥אמֶר לֵאָ֖ה בגד [בָּ֣א] [גָ֑ד] וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ גָּֽד׃
Então disse Léia: <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: “Veio a realização!”, sendo o termo “gad” derivado de “hagadá”, conforme explanado pelo Gaon.');" onmouseout="Hide('perush');">Afortunada!</span> e chamou-lhe Gade.
וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּה֙ שִׁפְחַ֣ת לֵאָ֔ה בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃
Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֔ה בְּאָשְׁרִ֕י כִּ֥י אִשְּׁר֖וּנִי בָּנ֑וֹת וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ אָשֵֽׁר׃
Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe <span class="x" onmousemove="Show('perush','Acher. Derivado de “ôcher” - felicidade.');" onmouseout="Hide('perush');">Aser</span>.
וַיֵּ֨לֶךְ רְאוּבֵ֜ן בִּימֵ֣י קְצִיר־חִטִּ֗ים וַיִּמְצָ֤א דֽוּדָאִים֙ בַּשָּׂדֶ֔ה וַיָּבֵ֣א אֹתָ֔ם אֶל־לֵאָ֖ה אִמּ֑וֹ וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ אֶל־לֵאָ֔ה תְּנִי־נָ֣א לִ֔י מִדּוּדָאֵ֖י בְּנֵֽךְ׃
Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: “Dudá” ou “dudái”. Árabe: “lafaĥ”. Nome científico: Mandragora officinalis. Planta muito encontrada na Terra de Israel, cujas flores são violetas, e cujos frutos são amarelados ao estarem maduros. Atribui-se a esta fruta propriedades afrodisíacas e procriativas. Esta é a razão pela qual Raquel dera tanta importância aos frutos: via neles um meio medicinal para sua dificuldade de engravidar.');" onmouseout="Hide('perush');">mandrágoras</span> no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
וַתֹּ֣אמֶר לָ֗הּ הַמְעַט֙ קַחְתֵּ֣ךְ אֶת־אִישִׁ֔י וְלָקַ֕חַת גַּ֥ם אֶת־דּוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל לָכֵן֙ יִשְׁכַּ֤ב עִמָּךְ֙ הַלַּ֔יְלָה תַּ֖חַת דּוּדָאֵ֥י בְנֵֽךְ׃
Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
וַיָּבֹ֨א יַעֲקֹ֣ב מִן־הַשָּׂדֶה֮ בָּעֶרֶב֒ וַתֵּצֵ֨א לֵאָ֜ה לִקְרָאת֗וֹ וַתֹּ֙אמֶר֙ אֵלַ֣י תָּב֔וֹא כִּ֚י שָׂכֹ֣ר שְׂכַרְתִּ֔יךָ בְּדוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַיִּשְׁכַּ֥ב עִמָּ֖הּ בַּלַּ֥יְלָה הֽוּא׃
Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶל־לֵאָ֑ה וַתַּ֛הַר וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּ֥ן חֲמִישִֽׁי׃
E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה נָתַ֤ן אֱלֹהִים֙ שְׂכָרִ֔י אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי שִׁפְחָתִ֖י לְאִישִׁ֑י וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִשָּׂשכָֽר׃
Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho <span class="x" onmousemove="Show('perush','Derivado de “sakhar” - salário.');" onmouseout="Hide('perush');">Issacar</span>.
וַתַּ֤הַר עוֹד֙ לֵאָ֔ה וַתֵּ֥לֶד בֵּן־שִׁשִּׁ֖י לְּיַעֲקֹֽב׃
Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה זְבָדַ֨נִי אֱלֹהִ֥ים ׀ אֹתִי֮ זֵ֣בֶד טוֹב֒ הַפַּ֙עַם֙ יִזְבְּלֵ֣נִי אִישִׁ֔י כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי ל֖וֹ שִׁשָּׁ֣ה בָנִ֑ים וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ זְבֻלֽוּן׃
e disse: Deus me deu um excelente <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: “zêved”. Lit.: presente, regalo, e refere-se à frutificação que lhe concedera Deus, com relação a todos os filhos. A mesma palavra é aplicada ao sacrifícios de oferta, e daí vem o nome de certa família de cohanim (sacerdotes aarônicos) entre os judeus portugueses, os Azevedo.');" onmouseout="Hide('perush');">dote</span>; agora <span class="x" onmousemove="Show('perush','Mais exatamente: “se apegará a mim...”. Não confundir o termo “zevul” com “zavul”: o primeiro significa colamento, ligação, apego. O segundo, palácio, e é também a cogominação de determinada região estelar. Tampouco confunda-se com o termo “zibul”, que deriva de “zêvel” = lixo, e refere-se ao adubar do campo para plantação. Rav Sa’’ádia Gaon explana que a intenção das palavras de Leá aqui é que Jacob viria a habitar em seu palácio, e não tem o termo simplesmente o sentido de apegar-se.');" onmouseout="Hide('perush');">morará comigo</span> meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe <span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: Zevulun (ou mais exato, conforme a tradição sefardita: Zebulun). Veja a explanação anterior para entender do que deriva.');" onmouseout="Hide('perush');">Zebulom</span>.
וְאַחַ֖ר יָ֣לְדָה בַּ֑ת וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמָ֖הּ דִּינָֽה׃
Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe <span class="x" onmousemove="Show('perush','Assim como Dan, deriva de juízo. (Din = juízo em hebraico).');" onmouseout="Hide('perush');">Diná</span>.
וַיִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת־רָחֵ֑ל וַיִּשְׁמַ֤ע אֵלֶ֙יהָ֙ אֱלֹהִ֔ים וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־רַחְמָֽהּ׃
Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a <span class="x" onmousemove="Show('perush','Escrevera o rabino A. ben-Chelomô em 1Sm 1:1, acerca da explanação de R. Sa’ádia Gaon sobre a expressão hebraica “abrir o ventre”, que é o que aparece aqui na versão hebraica, como que querendo dizer “curou-lhe a situação de seu ventre”. Ou seja, não que o madre haja sido lacrada, senão que devido a motivos diversos, como por exemplo a umidade local acima do normal, impede que a mulher entre em estado de gravidez. Deus, então, ');" onmouseout="Hide('perush');">e a tornou fecunda</span>.
וַתַּ֖הַר וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֹּ֕אמֶר אָסַ֥ף אֱלֹהִ֖ים אֶת־חֶרְפָּתִֽי׃
De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
וַתִּקְרָ֧א אֶת־שְׁמ֛וֹ יוֹסֵ֖ף לֵאמֹ֑ר יֹסֵ֧ף יְהוָ֛ה לִ֖י בֵּ֥ן אַחֵֽר׃
E chamou-lhe <span class="x" onmousemove="Show('perush','Iossef - derivado de “hossafá” - acréscimo.');" onmouseout="Hide('perush');">José</span>, dizendo: Acrescente-me o SENHOR ainda outro filho.
וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֛ר יָלְדָ֥ה רָחֵ֖ל אֶת־יוֹסֵ֑ף וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ אֶל־לָבָ֔ן שַׁלְּחֵ֙נִי֙ וְאֵ֣לְכָ֔ה אֶל־מְקוֹמִ֖י וּלְאַרְצִֽי׃
<span class="x" onmousemove="Show('perush','Heb.: Ao dar a luz Raquel a José...');" onmouseout="Hide('perush');">Depois que Raquel deu à luz</span> a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
תְּנָ֞ה אֶת־נָשַׁ֣י וְאֶת־יְלָדַ֗י אֲשֶׁ֨ר עָבַ֧דְתִּי אֹֽתְךָ֛ בָּהֵ֖ן וְאֵלֵ֑כָה כִּ֚י אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֶת־עֲבֹדָתִ֖י אֲשֶׁ֥ר עֲבַדְתִּֽיךָ׃
Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixame ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ לָבָ֔ן אִם־נָ֛א מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ נִחַ֕שְׁתִּי וַיְבָרֲכֵ֥נִי יְהוָ֖ה בִּגְלָלֶֽךָ׃
Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois <span class="x" onmousemove="Show('perush','O termo hebraico traduzido aqui como percepção, indica utilização de métodos místicos ou mágicos, como o uso do tarot em nossos dias, ou similares. Ou seja: buscou entender como e por que méritos conseguiu o sucesso que teve, após a vinda de Jacob, e descobrira que foi por mérito do justo Jacob. Os meios mágicos e semelhantes nada têm de poder, mas quando as pessoas se prendem a eles, Deus permite que a pessoa que os busca se perda neles, fazendo com que dêem resultado satisfatório. O mesmo ocorre com feitiços em geral, dependendo da pessoa para quem são feitos, conforme explana R. Mochê Ĥaim Luzzatto em seu livro Da’at Tevunôt.');" onmouseout="Hide('perush');">tenho percebido</span> que o SENHOR me abençoou por amor de ti.
וַיֹּאמַ֑ר נָקְבָ֧ה שְׂכָרְךָ֛ עָלַ֖י וְאֶתֵּֽנָה׃
E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲבַדְתִּ֑יךָ וְאֵ֛ת אֲשֶׁר־הָיָ֥ה מִקְנְךָ֖ אִתִּֽי׃
Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
כִּ֡י מְעַט֩ אֲשֶׁר־הָיָ֨ה לְךָ֤ לְפָנַי֙ וַיִּפְרֹ֣ץ לָרֹ֔ב וַיְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֹתְךָ֖ לְרַגְלִ֑י וְעַתָּ֗ה מָתַ֛י אֶֽעֱשֶׂ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י לְבֵיתִֽי׃
Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o SENHOR te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן־לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא־תִתֶּן־לִ֣י מְא֔וּמָה אִם־תַּֽעֲשֶׂה־לִּי֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר׃
Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
אֶֽעֱבֹ֨ר בְּכָל־צֹֽאנְךָ֜ הַיּ֗וֹם הָסֵ֨ר מִשָּׁ֜ם כָּל־שֶׂ֣ה ׀ נָקֹ֣ד וְטָל֗וּא וְכָל־שֶׂה־חוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים וְטָל֥וּא וְנָקֹ֖ד בָּעִזִּ֑ים וְהָיָ֖ה שְׂכָרִֽי׃
Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
וְעָֽנְתָה־בִּ֤י צִדְקָתִי֙ בְּי֣וֹם מָחָ֔ר כִּֽי־תָב֥וֹא עַל־שְׂכָרִ֖י לְפָנֶ֑יךָ כֹּ֣ל אֲשֶׁר־אֵינֶנּוּ֩ נָקֹ֨ד וְטָל֜וּא בָּֽעִזִּ֗ים וְחוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים גָּנ֥וּב ה֖וּא אִתִּֽי׃
De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
וַיֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן הֵ֑ן ל֖וּ יְהִ֥י כִדְבָרֶֽךָ׃
Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
וַיָּ֣סַר בַּיּוֹם֩ הַה֨וּא אֶת־הַתְּיָשִׁ֜ים הָֽעֲקֻדִּ֣ים וְהַטְּלֻאִ֗ים וְאֵ֤ת כָּל־הָֽעִזִּים֙ הַנְּקֻדּ֣וֹת וְהַטְּלֻאֹ֔ת כֹּ֤ל אֲשֶׁר־לָבָן֙ בּ֔וֹ וְכָל־ח֖וּם בַּכְּשָׂבִ֑ים וַיִּתֵּ֖ן בְּיַד־בָּנָֽיו׃
E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
וַיָּ֗שֶׂם דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים בֵּינ֖וֹ וּבֵ֣ין יַעֲקֹ֑ב וְיַעֲקֹ֗ב רֹעֶ֛ה אֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן הַנּוֹתָרֹֽת׃
e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
וַיִּֽקַּֽח־ל֣וֹ יַעֲקֹ֗ב מַקַּ֥ל לִבְנֶ֛ה לַ֖ח וְל֣וּז וְעֶרְמ֑וֹן וַיְפַצֵּ֤ל בָּהֵן֙ פְּצָל֣וֹת לְבָנ֔וֹת מַחְשֹׂף֙ הַלָּבָ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמַּקְלֽוֹת׃
<span class="x" onmousemove="Show('perush','Tudo isto é visão profética, não significa que Jacob realmente fizera isto, como pode-se entender no cap. seguinte, e conforme aparece no relato de José no cap. 37:7.');" onmouseout="Hide('perush');">Então tomou Jacó</span> varas verdes de <span class="x" onmousemove="Show('perush','Árvore produtora de resina odorífera, que era usada no Templo.');" onmouseout="Hide('perush');">estoraque</span>, <span class="x" onmousemove="Show('perush','Muito bem traduzido! O nome hebraico “Luz” não é de simples reconhecimento, e escrevera Rabi Abraham Ibn-’Ezrá (sec. x) que assim identificara r. Sa’ádia (sec. viii) a árvore, devido ao parentesco entre o árabe, o aramaico e o hebraico.');" onmouseout="Hide('perush');">de amendoeira</span> e de <span class="x" onmousemove="Show('perush','Não confundir com “plátano” em castelhano, ou bananeira, que é inexistente no Oriente Médio, sendo possível seu cultivo somente com a tecnologia moderna. Trata-se de uma árvore frondosa, infrutífera, cujas sementes se penduram como nozes. Suas folhagens são semelhantes à videira.');" onmouseout="Hide('perush');">plátano</span> e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
וַיַּצֵּ֗ג אֶת־הַמַּקְלוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר פִּצֵּ֔ל בָּרֳהָטִ֖ים בְּשִֽׁקֲת֣וֹת הַמָּ֑יִם אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨אןָ הַצֹּ֤אן לִשְׁתּוֹת֙ לְנֹ֣כַח הַצֹּ֔אן וַיֵּחַ֖מְנָה בְּבֹאָ֥ן לִשְׁתּֽוֹת׃
e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
וַיֶּחֱמ֥וּ הַצֹּ֖אן אֶל־הַמַּקְל֑וֹת וַתֵּלַ֣דְןָ הַצֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּטְלֻאִֽים׃
Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
וְהַכְּשָׂבִים֮ הִפְרִ֣יד יַעֲקֹב֒ וַ֠יִּתֵּן פְּנֵ֨י הַצֹּ֧אן אֶל־עָקֹ֛ד וְכָל־ח֖וּם בְּצֹ֣אן לָבָ֑ן וַיָּֽשֶׁת־ל֤וֹ עֲדָרִים֙ לְבַדּ֔וֹ וְלֹ֥א שָׁתָ֖ם עַל־צֹ֥אן לָבָֽן׃
Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
וְהָיָ֗ה בְּכָל־יַחֵם֮ הַצֹּ֣אן הַמְקֻשָּׁרוֹת֒ וְשָׂ֨ם יַעֲקֹ֧ב אֶת־הַמַּקְל֛וֹת לְעֵינֵ֥י הַצֹּ֖אן בָּרֳהָטִ֑ים לְיַחְמֵ֖נָּה בַּמַּקְלֽוֹת׃
e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
וּבְהַעֲטִ֥יף הַצֹּ֖אן לֹ֣א יָשִׂ֑ים וְהָיָ֤ה הָעֲטֻפִים֙ לְלָבָ֔ן וְהַקְּשֻׁרִ֖ים לְיַעֲקֹֽב׃
mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
וַיִּפְרֹ֥ץ הָאִ֖ישׁ מְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וַֽיְהִי־לוֹ֙ צֹ֣אן רַבּ֔וֹת וּשְׁפָחוֹת֙ וַעֲבָדִ֔ים וּגְמַלִּ֖ים וַחֲמֹרִֽים׃
E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.