Musar к Шмот 13:17
וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ אֶת־הָעָם֒ וְלֹא־נָחָ֣ם אֱלֹהִ֗ים דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב ה֑וּא כִּ֣י ׀ אָמַ֣ר אֱלֹהִ֗ים פֶּֽן־יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה׃
И было, когда фараон отпустил народ, что Бог повел их не по земле Филистимлян, хотя это было близко; потому что Бог сказал: «Чтобы люди не сожалели, когда увидели войну и вернулись в Египет.'
Shenei Luchot HaBerit
כי אמר אלהים פן ינחם העם בראותם מלחמה ושבו מצרימה. We can learn from here to what length a person has to go to make "fences," artificial safeguards to prevent himself from sinning. Even G–d Himself made such a "fence" when He decided to let the Israelites travel via an indirect route so as to preclude the people from having second thoughts and wanting to return to Egypt.
Ask RabbiBookmarkShareCopy