עַל־כֵּ֨ן עַל־בַּחוּרָ֜יו לֹֽא־יִשְׂמַ֣ח ׀ אֲדֹנָ֗י וְאֶת־יְתֹמָ֤יו וְאֶת־אַלְמְנֹתָיו֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔ם כִּ֤י כֻלּוֹ֙ חָנֵ֣ף וּמֵרַ֔ע וְכָל־פֶּ֖ה דֹּבֵ֣ר נְבָלָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
Kaya hindi magagalak ang Panginoon sa kanilang mga kabataang lalaki, at hindi Niya kahahabagan ang kanilang mga ulila at ang kanilang mga balo; sapagkat ang bawat isa ay mapagkunwari at gumagawa ng masama, at ang bawat bibig ay nagsasalita ng kahangalan. Sa kabila ng lahat ng ito, ang Kanyang galit ay hindi napawi, at ang Kanyang kamay ay nakaunat pa rin.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.