וְאָמַרְתָּ֗ אֶֽעֱלֶה֙ עַל־אֶ֣רֶץ פְּרָז֔וֹת אָבוֹא֙ הַשֹּׁ֣קְטִ֔ים יֹשְׁבֵ֖י לָבֶ֑טַח כֻּלָּ֗ם יֹֽשְׁבִים֙ בְּאֵ֣ין חוֹמָ֔ה וּבְרִ֥יחַ וּדְלָתַ֖יִם אֵ֥ין לָהֶֽם׃
At sasabihin mo: “Aakyat ako laban sa lupain ng mga nayong walang pader; sasalakayin ko ang mga taong payapa, na naninirahan nang panatag, silang lahat ay naninirahan nang walang pader, at wala silang mga trangka ni mga pinto.”
Rashi
upon a land of open cities [Heb. פְּרָזוֹת,] dwellers in villages without a wall, who trust in their might and are not [so] afraid as to gather into fortified cities.
Rashi
פְּרָזוֹת is like (Deut. 3:5): “in addition to the very many open cities (עָרֵי הַפְרָזִי),” without a wall.
Rashi
I shall come to the tranquil ones and see what they trust in.