וַיְהִ֣י ׀ כִּזְרֹ֣חַ הַשֶּׁ֗מֶשׁ וַיְמַ֨ן אֱלֹהִ֜ים ר֤וּחַ קָדִים֙ חֲרִישִׁ֔ית וַתַּ֥ךְ הַשֶּׁ֛מֶשׁ עַל־רֹ֥אשׁ יוֹנָ֖ה וַיִּתְעַלָּ֑ף וַיִּשְׁאַ֤ל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ לָמ֔וּת וַיֹּ֕אמֶר ט֥וֹב מוֹתִ֖י מֵחַיָּֽי׃
At nangyari, nang sumikat ang araw, naghanda ang Diyos ng isang nakapapaso at tahimik na hanging silangan, at tumama ang araw sa ulo ni Jonas, kaya siya'y nanghina at nawalan ng ulirat. At hiniling niya na siya'y mamatay na, at sinabi niya: “Mas mabuti pa sa akin ang mamatay kaysa mabuhay.”
Rashi
stilling Heb. חֲרִישִׁית. Our Sages say: When it blows, it silences all the winds because of it, and it is very hot. So does Jonathan render: silencing. [from Gittin 31b]
Rashi
and he fainted Heb. וַיִּתְעַלָּף, pasmer (pamer), in O.F.