וּבְב֨וֹא עַם־הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ־שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ־שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר־בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י נִכְח֖וֹ יצאו [יֵצֵֽא׃]
Ngunit kapag ang mga tao ng lupain ay haharap sa Walang-Hanggan sa mga takdang kapistahan, ang pumapasok sa daan ng pintuang-daan sa hilaga upang yumukod ay lalabas sa daan ng pintuang-daan sa timog, at ang pumapasok sa daan ng pintuang-daan sa timog ay lalabas sa daan ng pintuang-daan sa hilaga. Hindi siya babalik sa daan ng pintuang-daang pinasukan niya, kundi lalabas siya sa pintuang-daang katapat nito.
Mishneh Torah, Prayer and the Priestly Blessing
One who entered a synagogue to pray or read Scripture may leave at the opposite door to that by which he entered, in order to take a short cut. A person may go into a synagogue with his staff, shoes, moneybelt and with dust on his feet. If he has need to do so, he may expectorate in the synagogue.