וֶֽהֱבִיאָ֗הּ אֶל־בְּנֵ֣י אַהֲרֹן֮ הַכֹּהֲנִים֒ וְקָמַ֨ץ מִשָּׁ֜ם מְלֹ֣א קֻמְצ֗וֹ מִסָּלְתָּהּ֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ עַ֖ל כָּל־לְבֹנָתָ֑הּ וְהִקְטִ֨יר הַכֹּהֵ֜ן אֶת־אַזְכָּרָתָהּ֙ הַמִּזְבֵּ֔חָה אִשֵּׁ֛ה רֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃
At dadalhin niya ito sa mga anak ni Aaron, ang mga saserdote; at kukuha ang saserdote mula roon ng isang dakot na puno ng kanyang kamay mula sa piling harina nito at mula sa langis nito, bukod pa sa lahat ng kamangyan nito; at susunugin ng saserdote ang bahaging pang-alaala nito sa ibabaw ng altar, isang handog na pinaraan sa apoy, isang mabangong samyo na kalugud-lugod sa Walang-Hanggan.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.