וְלֹֽא־אָמְר֣וּ בִלְבָבָ֗ם נִ֤ירָא נָא֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הַנֹּתֵ֗ן גֶּ֛שֶׁם וירה [יוֹרֶ֥ה] וּמַלְק֖וֹשׁ בְּעִתּ֑וֹ שְׁבֻע֛וֹת חֻקּ֥וֹת קָצִ֖יר יִשְׁמָר־לָֽנוּ׃
At hindi nila sinabi sa kanilang puso, “Matakot tayo ngayon sa Walang-Hanggan na ating Diyos, na nagbibigay ng ulan, ng unang ulan at ng huling ulan, sa takdang panahon nito; na nag-iingat para sa atin ng mga itinakdang linggo ng pag-aani.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.