בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא יֵאָמֵ֤ר לָֽעָם־הַזֶּה֙ וְלִיר֣וּשָׁלִַ֔ם ר֣וּחַ צַ֤ח שְׁפָיִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר דֶּ֖רֶךְ בַּת־עַמִּ֑י ל֥וֹא לִזְר֖וֹת וְל֥וֹא לְהָבַֽר׃
Sa panahong iyon ay sasabihin sa bayang ito at sa Jerusalem: “Isang tuyo at nakapapasong hangin mula sa matataas na dako sa ilang ang dumarating patungo sa anak na babae ng aking bayan, hindi upang magtahip at hindi upang maglinis.”
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.