Jeremias 4

Kabanata 4

א אִם־תָּשׁ֨וּב יִשְׂרָאֵ֧ל ׀ נְאֻם־יְהוָ֛ה אֵלַ֖י תָּשׁ֑וּב וְאִם־תָּסִ֧יר שִׁקּוּצֶ֛יךָ מִפָּנַ֖י וְלֹ֥א תָנֽוּד׃
1 Kung manunumbalik ka, O Israel, sabi ng Walang-Hanggan, sa Akin ka manunumbalik; at kung aalisin mo sa Aking harapan ang iyong mga kasuklam-suklam na bagay, hindi ka na magpapagala-gala.
ב וְנִשְׁבַּ֙עְתָּ֙ חַי־יְהוָ֔ה בֶּאֱמֶ֖ת בְּמִשְׁפָּ֣ט וּבִצְדָקָ֑ה וְהִתְבָּ֥רְכוּ ב֛וֹ גּוֹיִ֖ם וּב֥וֹ יִתְהַלָּֽלוּ׃ (ס)
2 at kung manunumpa ka ng “Buhay ang Walang-Hanggan” nang may katotohanan, may katarungan at may katuwiran, pagpapalain ng mga bansa ang kanilang sarili sa pamamagitan niya, at sa kanya sila magmamapuri.
ג כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהֹוָ֗ה לְאִ֤ישׁ יְהוּדָה֙ וְלִיר֣וּשָׁלִַ֔ם נִ֥ירוּ לָכֶ֖ם נִ֑יר וְאַֽל־תִּזְרְע֖וּ אֶל־קוֹצִֽים׃
3 Sapagkat ganito ang sabi ng Walang-Hanggan sa mga tao ng Juda at sa Jerusalem: Bungkalin ninyo ang inyong tiwangwang na lupa, at huwag kayong maghasik sa gitna ng mga tinik.
ד הִמֹּ֣לוּ לַיהֹוָ֗ה וְהָסִ֙רוּ֙ עָרְל֣וֹת לְבַבְכֶ֔ם אִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם פֶּן־תֵּצֵ֨א כָאֵ֜שׁ חֲמָתִ֗י וּבָעֲרָה֙ וְאֵ֣ין מְכַבֶּ֔ה מִפְּנֵ֖י רֹ֥עַ מַעַלְלֵיכֶֽם׃
4 Tuliin ninyo ang inyong sarili para sa Walang-Hanggan, at alisin ninyo ang mga balat na nakatakip sa inyong puso, kayong mga tao ng Juda at mga naninirahan sa Jerusalem; baka lumabas na parang apoy ang Aking poot at magliyab nang walang makapapatay nito, dahil sa kasamaan ng inyong mga gawa.
ה הַגִּ֣ידוּ בִֽיהוּדָ֗ה וּבִירוּשָׁלִַ֙ם֙ הַשְׁמִ֔יעוּ וְאִמְר֕וּ ותקעו [תִּקְע֥וּ] שׁוֹפָ֖ר בָּאָ֑רֶץ קִרְא֤וּ מַלְאוּ֙ וְאִמְר֔וּ הֵאָסְפ֥וּ וְנָב֖וֹאָה אֶל־עָרֵ֥י הַמִּבְצָֽר׃
5 Ipahayag ninyo sa Juda, at ipabalita sa Jerusalem, at sabihin: “Hipan ninyo ang tambuli sa lupain!” Tumawag kayo, tipunin ninyo ang bayan, at sabihin: “Magtipon kayo, at pumasok tayo sa mga lungsod na may kuta!”
ו שְׂאוּ־נֵ֣ס צִיּ֔וֹנָה הָעִ֖יזוּ אַֽל־תַּעֲמֹ֑דוּ כִּ֣י רָעָ֗ה אָנֹכִ֛י מֵבִ֥יא מִצָּפ֖וֹן וְשֶׁ֥בֶר גָּדֽוֹל׃
6 Magtaas kayo ng watawat-hudyat patungo sa Zion; magsitakas kayo sa kanlungan, huwag kayong tumigil; sapagkat kasamaan ang dinadala Ko mula sa hilaga, at malaking pagkawasak.
ז עָלָ֤ה אַרְיֵה֙ מִֽסֻּבְּכ֔וֹ וּמַשְׁחִ֣ית גּוֹיִ֔ם נָסַ֖ע יָצָ֣א מִמְּקֹמ֑וֹ לָשׂ֤וּם אַרְצֵךְ֙ לְשַׁמָּ֔ה עָרַ֥יִךְ תִּצֶּ֖ינָה מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב׃
7 Umahon na ang leon mula sa kanyang kasukalan, at ang mangwawasak ng mga bansa ay lumakad na; lumabas na siya mula sa kanyang dako upang gawing kagibaan ang iyong lupain; ang iyong mga lungsod ay magiging wasak at walang naninirahan.
ח עַל־זֹ֛את חִגְר֥וּ שַׂקִּ֖ים סִפְד֣וּ וְהֵילִ֑ילוּ כִּ֥י לֹא־שָׁ֛ב חֲר֥וֹן אַף־יְהֹוָ֖ה מִמֶּֽנּוּ׃ (פ)
8 Dahil dito, magbigkis kayo ng telang-sako, managhoy kayo at tumaghoy; sapagkat ang mabangis na galit ng Walang-Hanggan ay hindi pa napapawi mula sa atin.
ט וְהָיָ֤ה בַיּוֹם־הַהוּא֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה יֹאבַ֥ד לֵב־הַמֶּ֖לֶךְ וְלֵ֣ב הַשָּׂרִ֑ים וְנָשַׁ֙מּוּ֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים וְהַנְּבִיאִ֖ים יִתְמָֽהוּ׃
9 At mangyayari sa araw na iyon, sabi ng Walang-Hanggan, na manlulupaypay ang puso ng hari at ang puso ng mga pinuno; at matitigilan sa pagkasindak ang mga saserdote, at ang mga propeta ay mamamangha.
י וָאֹמַ֞ר אֲהָ֣הּ ׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אָכֵן֩ הַשֵּׁ֨א הִשֵּׁ֜אתָ לָעָ֤ם הַזֶּה֙ וְלִירוּשָׁלִַ֣ם לֵאמֹ֔ר שָׁל֖וֹם יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם וְנָגְעָ֥ה חֶ֖רֶב עַד־הַנָּֽפֶשׁ׃
10 At sinabi ko: “Ah, Panginoong Walang-Hanggan! Tunay na lubos Mong nilinlang ang bayang ito at ang Jerusalem, na sinasabi, ‹Magkakaroon kayo ng kapayapaan›; samantalang ang tabak ay umaabot na hanggang sa buhay.”
יא בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא יֵאָמֵ֤ר לָֽעָם־הַזֶּה֙ וְלִיר֣וּשָׁלִַ֔ם ר֣וּחַ צַ֤ח שְׁפָיִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר דֶּ֖רֶךְ בַּת־עַמִּ֑י ל֥וֹא לִזְר֖וֹת וְל֥וֹא לְהָבַֽר׃
11 Sa panahong iyon ay sasabihin sa bayang ito at sa Jerusalem: “Isang tuyo at nakapapasong hangin mula sa matataas na dako sa ilang ang dumarating patungo sa anak na babae ng aking bayan, hindi upang magtahip at hindi upang maglinis.”
יב ר֧וּחַ מָלֵ֛א מֵאֵ֖לֶּה יָ֣בוֹא לִ֑י עַתָּ֕ה גַּם־אֲנִ֛י אֲדַבֵּ֥ר מִשְׁפָּטִ֖ים אוֹתָֽם׃
12 Isang buo at malakas na hangin mula sa mga ito ang darating para sa Akin; ngayon, Ako man ay magsasalita ng mga hatol laban sa kanila.
יג הִנֵּ֣ה ׀ כַּעֲנָנִ֣ים יַעֲלֶ֗ה וְכַסּוּפָה֙ מַרְכְּבוֹתָ֔יו קַלּ֥וּ מִנְּשָׁרִ֖ים סוּסָ֑יו א֥וֹי לָ֖נוּ כִּ֥י שֻׁדָּֽדְנוּ׃
13 Narito, gaya ng mga ulap siya aahon, at gaya ng ipu-ipo ang kanyang mga karwahe; mas matulin pa sa mga agila ang kanyang mga kabayo. “Kahabag-habag tayo, sapagkat tayo'y nasamsam!”
יד כַּבְּסִ֨י מֵרָעָ֤ה לִבֵּךְ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לְמַ֖עַן תִּוָּשֵׁ֑עִי עַד־מָתַ֛י תָּלִ֥ין בְּקִרְבֵּ֖ךְ מַחְשְׁב֥וֹת אוֹנֵֽךְ׃
14 Hugasan mo ang iyong puso mula sa kasamaan, O Jerusalem, upang ikaw ay maligtas; hanggang kailan mananatili sa iyong kalooban ang iyong masasamang isipan?
טו כִּ֛י ק֥וֹל מַגִּ֖יד מִדָּ֑ן וּמַשְׁמִ֥יעַ אָ֖וֶן מֵהַ֥ר אֶפְרָֽיִם׃
15 Sapagkat may tinig na nagpapahayag mula sa Dan, at nagbabalita ng kapahamakan mula sa kabundukan ng Efraim.
טז הַזְכִּ֣ירוּ לַגּוֹיִ֗ם הִנֵּה֙ הַשְׁמִ֣יעוּ עַל־יְרוּשָׁלִַ֔ם נֹצְרִ֥ים בָּאִ֖ים מֵאֶ֣רֶץ הַמֶּרְחָ֑ק וַֽיִּתְּנ֛וּ עַל־עָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה קוֹלָֽם׃
16 “Ipaalam ninyo sa mga bansa; narito, ipahayag ninyo laban sa Jerusalem: Dumarating ang mga manlulusob na kumukubkob mula sa malayong lupain, at inilakas nila ang kanilang tinig laban sa mga lungsod ng Juda.”
יז כְּשֹׁמְרֵ֣י שָׂדַ֔י הָי֥וּ עָלֶ֖יהָ מִסָּבִ֑יב כִּי־אֹתִ֥י מָרָ֖תָה נְאֻם־יְהוָֽה׃
17 Gaya ng mga bantay ng bukid, nakapalibot sila laban sa kanya sa bawat panig; sapagkat siya ay naghimagsik laban sa Akin, sabi ng Walang-Hanggan.
יח דַּרְכֵּךְ֙ וּמַ֣עֲלָלַ֔יִךְ עָשׂ֥וֹ אֵ֖לֶּה לָ֑ךְ זֹ֤את רָעָתֵךְ֙ כִּ֣י מָ֔ר כִּ֥י נָגַ֖ע עַד־לִבֵּֽךְ׃ (ס)
18 Ang iyong lakad at ang iyong mga gawa ang nagdulot ng mga ito sa iyo; ito ang bunga ng iyong kasamaan, sapagkat ito ay mapait, sapagkat ito ay umabot hanggang sa iyong puso.
יט מֵעַ֣י ׀ מֵעַ֨י ׀ אחולה [אוֹחִ֜ילָה] קִיר֥וֹת לִבִּ֛י הֹֽמֶה־לִּ֥י לִבִּ֖י לֹ֣א אַחֲרִ֑ישׁ כִּ֣י ק֤וֹל שׁוֹפָר֙ שמעתי [שָׁמַ֣עַתְּ] נַפְשִׁ֔י תְּרוּעַ֖ת מִלְחָמָֽה׃
19 Ang aking sikmura, ang aking sikmura! Nangangatal ako sa sakit! Ang mga dingding ng aking puso! Kumakabog sa loob ko ang aking puso; hindi ako makapananahimik, sapagkat narinig mo, O aking kaluluwa, ang tunog ng tambuli, ang hiyaw ng digmaan.
כ שֶׁ֤בֶר עַל־שֶׁ֙בֶר֙ נִקְרָ֔א כִּ֥י שֻׁדְּדָ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ פִּתְאֹם֙ שֻׁדְּד֣וּ אֹהָלַ֔י רֶ֖גַע יְרִיעֹתָֽי׃
20 Kapahamakan sa ibabaw ng kapahamakan ang dumarating, sapagkat nasamsam ang buong lupain; biglang nasamsam ang aking mga tolda, sa isang iglap ang aking mga tabing.
כא עַד־מָתַ֖י אֶרְאֶה־נֵּ֑ס אֶשְׁמְעָ֖ה ק֥וֹל שׁוֹפָֽר׃ (ס)
21 Hanggang kailan ko makikita ang watawat-hudyat, at maririnig ang tunog ng tambuli?
כב כִּ֣י ׀ אֱוִ֣יל עַמִּ֗י אוֹתִי֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ בָּנִ֤ים סְכָלִים֙ הֵ֔מָּה וְלֹ֥א נְבוֹנִ֖ים הֵ֑מָּה חֲכָמִ֥ים הֵ֙מָּה֙ לְהָרַ֔ע וּלְהֵיטִ֖יב לֹ֥א יָדָֽעוּ׃
22 Sapagkat hangal ang Aking bayan; Ako ay hindi nila kilala. Mga mangmang na anak sila, at walang pang-unawa; marunong sila sa paggawa ng masama, ngunit sa paggawa ng mabuti ay wala silang kaalaman.
כג רָאִ֙יתִי֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְהִנֵּה־תֹ֖הוּ וָבֹ֑הוּ וְאֶל־הַשָּׁמַ֖יִם וְאֵ֥ין אוֹרָֽם׃
23 Tumingin ako sa lupa, at narito, ito ay tiwangwang at walang laman; at sa kalangitan, at wala na ang kanilang liwanag.
כד רָאִ֙יתִי֙ הֶֽהָרִ֔ים וְהִנֵּ֖ה רֹעֲשִׁ֑ים וְכָל־הַגְּבָע֖וֹת הִתְקַלְקָֽלוּ׃
24 Tumingin ako sa mga bundok, at narito, sila ay nayayanig; at ang lahat ng burol ay nagugulo at napapalis sa kanilang kinalalagyan.
כה רָאִ֕יתִי וְהִנֵּ֖ה אֵ֣ין הָאָדָ֑ם וְכָל־ע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם נָדָֽדוּ׃
25 Tumingin ako, at narito, wala na ang tao, at ang lahat ng ibon sa himpapawid ay nagsilipad na palayo.
כו רָאִ֕יתִי וְהִנֵּ֥ה הַכַּרְמֶ֖ל הַמִּדְבָּ֑ר וְכָל־עָרָ֗יו נִתְּצוּ֙ מִפְּנֵ֣י יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ׃ (ס)
26 Tumingin ako, at narito, ang mabungang lupain ay naging ilang, at ang lahat ng lungsod nito ay nagiba sa harapan ng Walang-Hanggan, dahil sa Kanyang mabangis na galit.
כז כִּי־כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שְׁמָמָ֥ה תִהְיֶ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ וְכָלָ֖ה לֹ֥א אֶעֱשֶֽׂה׃
27 Sapagkat ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Ang buong lupain ay magiging kagibaan, ngunit hindi Ko ito lubusang wawakasan.
כח עַל־זֹאת֙ תֶּאֱבַ֣ל הָאָ֔רֶץ וְקָדְר֥וּ הַשָּׁמַ֖יִם מִמָּ֑עַל עַ֤ל כִּי־דִבַּ֙רְתִּי֙ זַמֹּ֔תִי וְלֹ֥א נִחַ֖מְתִּי וְלֹא־אָשׁ֥וּב מִמֶּֽנָּה׃
28 Dahil dito ay mananaghoy ang lupain, at magdidilim ang kalangitan sa itaas; sapagkat sinabi Ko na ito, ipinasiya Ko na ito, at hindi Ko ito pinagsisihan, at hindi Ko ito babawiin.
כט מִקּ֨וֹל פָּרָ֜שׁ וְרֹ֣מֵה קֶ֗שֶׁת בֹּרַ֙חַת֙ כָּל־הָעִ֔יר בָּ֚אוּ בֶּעָבִ֔ים וּבַכֵּפִ֖ים עָל֑וּ כָּל־הָעִ֣יר עֲזוּבָ֔ה וְאֵין־יוֹשֵׁ֥ב בָּהֵ֖ן אִֽישׁ׃
29 Sa ingay ng mga mangangabayo at ng mga mamamana, tumatakas ang buong lungsod; pumapasok sila sa masusukal na kagubatan, at umaakyat sa mga bato; bawat lungsod ay pinabayaan, at walang taong naninirahan sa mga iyon.
ל ואתי [וְאַ֨תְּ] שָׁד֜וּד מַֽה־תַּעֲשִׂ֗י כִּֽי־תִלְבְּשִׁ֨י שָׁנִ֜י כִּי־תַעְדִּ֣י עֲדִי־זָהָ֗ב כִּֽי־תִקְרְעִ֤י בַפּוּךְ֙ עֵינַ֔יִךְ לַשָּׁ֖וְא תִּתְיַפִּ֑י מָאֲסוּ־בָ֥ךְ עֹגְבִ֖ים נַפְשֵׁ֥ךְ יְבַקֵּֽשׁוּ׃
30 At ikaw na nasamsam, ano ang iyong gagawin? Kahit magbihis ka ng kulay-pulang damit, kahit magpalamuti ka ng mga alahas na ginto, kahit palakihin mo ang iyong mga mata sa pamamagitan ng pampakulay, walang kabuluhan ang pagpapaganda mo; itinakwil ka na ng iyong mga mangingibig, ang iyong buhay ang kanilang hinahanap.
לא כִּי֩ ק֨וֹל כְּחוֹלָ֜ה שָׁמַ֗עְתִּי צָרָה֙ כְּמַבְכִּירָ֔ה ק֧וֹל בַּת־צִיּ֛וֹן תִּתְיַפֵּ֖חַ תְּפָרֵ֣שׂ כַּפֶּ֑יהָ אֽוֹי־נָ֣א לִ֔י כִּֽי־עָיְפָ֥ה נַפְשִׁ֖י לְהֹרְגִֽים׃ (פ)
31 Sapagkat narinig ko ang isang tinig na gaya ng sa babaeng naghihirap sa panganganak, isang daing ng dalamhati na gaya ng sa babaeng nanganganak ng kanyang panganay: ang tinig ng anak na babae ng Zion na tumataghoy at iniuunat ang kanyang mga palad: “Kahabag-habag ako ngayon! Sapagkat nanlulupaypay ang aking kaluluwa dahil sa mga mamamatay-tao.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata