שׁוֹחֵ֨ט הַשּׁ֜וֹר מַכֵּה־אִ֗ישׁ זוֹבֵ֤חַ הַשֶּׂה֙ עֹ֣רֵֽף כֶּ֔לֶב מַעֲלֵ֤ה מִנְחָה֙ דַּם־חֲזִ֔יר מַזְכִּ֥יר לְבֹנָ֖ה מְבָ֣רֵֽךְ אָ֑וֶן גַּם־הֵ֗מָּה בָּֽחֲרוּ֙ בְּדַרְכֵיהֶ֔ם וּבְשִׁקּוּצֵיהֶ֖ם נַפְשָׁ֥ם חָפֵֽצָה׃
Ang kumakatay ng toro ay parang pumapatay ng tao; ang naghahandog ng tupa ay parang bumabali ng leeg ng aso; ang nag-aalay ng handog na harina ay parang nag-aalay ng dugo ng baboy; ang nagsusunog ng kamanyang bilang alaala ay parang nagdadala ng handog na mula sa nakaw. Sila rin ay pumili ng kanilang sariling mga daan, at sa kanilang mga kasuklam-suklam na bagay ay nalulugod ang kanilang kaluluwa.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.