כִּֽי־בָעֲרָ֤ה כָאֵשׁ֙ רִשְׁעָ֔ה שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תֹּאכֵ֑ל וַתִּצַּת֙ בְּסִֽבְכֵ֣י הַיַּ֔עַר וַיִּֽתְאַבְּכ֖וּ גֵּא֥וּת עָשָֽׁן׃
Sapagkat ang kasamaan ay nagliliyab na gaya ng apoy; nilalamon nito ang mga dawag at mga tinik, at sinisilaban nito ang masusukal na sanga ng gubat, at pumapailanlang ang mga ito sa makakapal na ulap ng usok.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.