בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָשָׂ֤אתִי יָדִי֙ לָהֶ֔ם לְהֽוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל־אֶ֜רֶץ אֲשֶׁר־תַּ֣רְתִּי לָהֶ֗ם זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ צְבִ֥י הִ֖יא לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת׃
nang araw na iyon ay itinaas ko ang aking kamay sa kanila na ilalabas ko sila mula sa lupain ng Egipto patungo sa isang lupaing aking hinanap para sa kanila, na dinadaluyan ng gatas at pulot; ito ang karilagan ng lahat ng lupain.
Megillah
When R. Zera died, a certain eulogizer opened his eulogy thus: “The land of Shinar conceived and bore him, the beauteous land brought up her delight. Woe to me, says Rakat, for her precious instrument is lost.”