Mga Sanggunian sa Talmud para sa Jeremias 48:11: Megillah

שַׁאֲנַ֨ן מוֹאָ֜ב מִנְּעוּרָ֗יו וְשֹׁקֵ֥ט הוּא֙ אֶל־שְׁמָרָ֔יו וְלֹֽא־הוּרַ֤ק מִכְּלִי֙ אֶל־כֶּ֔לִי וּבַגּוֹלָ֖ה לֹ֣א הָלָ֑ךְ עַל־כֵּ֗ן עָמַ֤ד טַעְמוֹ֙ בּ֔וֹ וְרֵיח֖וֹ לֹ֥א נָמָֽר׃ (ס)

Panatag ang Moab mula pa sa kanyang kabataan, at tahimik siyang nakalagak sa kanyang latak; hindi pa siya naisasalin mula sa isang sisidlan tungo sa ibang sisidlan, at hindi pa siya kailanman napatapon sa pagkabihag. Kaya't nananatili sa kanya ang kanyang lasa, at hindi nagbabago ang kanyang amoy.

Megillah

with good reason, since it is written, “Moab has been at ease from his youth, and he has settled on his lees, and has not been emptied from vessel to vessel, neither has he gone into captivity. Therefore his taste remains in him, and his scent is not changed” (Jeremiah 48:11). Straightway [he did so, as we read], and the next unto him was Carshena, Shethar, Admatha, Tarshish [etc.].
Magtanong sa isang RabbiBookmarkShareCopy