וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ אַל־תִּירָ֣א דָנִיֵּאל֒ כִּ֣י ׀ מִן־הַיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תָּ אֶֽת־לִבְּךָ֛ לְהָבִ֧ין וּלְהִתְעַנּ֛וֹת לִפְנֵ֥י אֱלֹהֶ֖יךָ נִשְׁמְע֣וּ דְבָרֶ֑יךָ וַאֲנִי־בָ֖אתִי בִּדְבָרֶֽיךָ׃
At sinabi niya sa akin: “Huwag kang matakot, Daniel, sapagkat mula sa unang araw na itinuon mo ang iyong puso upang makaunawa at upang pahirapan ang iyong sarili sa pag-aayuno sa harap ng iyong Diyos, dininig na ang iyong mga salita, at dahil sa iyong mga salita ay naparito ako.
Daniel
Clean bread I did not eat, and meat and wine did not enter my mouth, and I did not anoint myself until the completion of twenty-three years.