יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם בֵּ֧ן וָאָ֣ח אֵֽין־ל֗וֹ וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל־עֲמָל֔וֹ גַּם־עיניו [עֵינ֖וֹ] לֹא־תִשְׂבַּ֣ע עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י ׀ אֲנִ֣י עָמֵ֗ל וּמְחַסֵּ֤ר אֶת־נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה גַּם־זֶ֥ה הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא׃
May taong nag-iisa at walang kasama; wala rin siyang anak o kapatid; gayunman, walang katapusan ang lahat ng kanyang pagpapagal, at hindi rin nasisiyahan ang kanyang mata sa kayamanan. “Para kanino ba ako nagpapagal at ipinagkakait ko sa aking sarili ang ginhawa?” Ito man ay walang kabuluhan at isang masamang gawain.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.