Daniel 4

Kabanata 4

א אֲנָ֣ה נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר שְׁלֵ֤ה הֲוֵית֙ בְּבֵיתִ֔י וְרַעְנַ֖ן בְּהֵיכְלִֽי׃
1 Akong si Nabucodonosor ay namumuhay noon nang payapa sa aking bahay, at masagana sa aking palasyo.
ב חֵ֥לֶם חֲזֵ֖ית וִֽידַחֲלִנַּ֑נִי וְהַרְהֹרִין֙ עַֽל־מִשְׁכְּבִ֔י וְחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י יְבַהֲלֻנַּֽנִי׃
2 Nakakita ako ng isang panaginip na tumakot sa akin; at ang mga guni-guni sa aking higaan at ang mga pangitain ng aking ulo ay bumagabag sa akin.
ג וּמִנִּי֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְהַנְעָלָ֣ה קָֽדָמַ֔י לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל דִּֽי־פְשַׁ֥ר חֶלְמָ֖א יְהֽוֹדְעֻנַּֽנִי׃
3 Kaya nag-utos ako na dalhin sa harap ko ang lahat ng pantas ng Babilonia, upang ipaalam nila sa akin ang kahulugan ng panaginip.
ד בֵּאדַ֣יִן עללין [עָלִּ֗ין] חַרְטֻמַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א כשדיא [כַּשְׂדָּאֵ֖י] וְגָזְרַיָּ֑א וְחֶלְמָ֗א אָמַ֤ר אֲנָה֙ קֳדָ֣מֵיה֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לָא־מְהוֹדְעִ֥ין לִֽי׃
4 Nang magkagayon ay pumasok ang mga salamangkero, ang mga engkantador, ang mga Caldeo, at ang mga astrologo; at isinalaysay ko sa harap nila ang panaginip, ngunit hindi nila ipinaalam sa akin ang kahulugan nito.
ה וְעַ֣ד אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי־שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י רֽוּחַ־אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין בֵּ֑הּ וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי אַמְרֵֽת׃
5 Ngunit sa huli ay pumasok sa harap ko si Daniel, na ang pangalan ay Beltsasar ayon sa pangalan ng aking diyos, at na nasa kanya ang espiritu ng mga banal na diyos; at sinabi ko sa harap niya ang panaginip:
ו בֵּלְטְשַׁאצַּר֮ רַ֣ב חַרְטֻמַיָּא֒ דִּ֣י ׀ אֲנָ֣ה יִדְעֵ֗ת דִּ֠י ר֣וּחַ אֱלָהִ֤ין קַדִּישִׁין֙ בָּ֔ךְ וְכָל־רָ֖ז לָא־אָנֵ֣ס לָ֑ךְ חֶזְוֵ֨י חֶלְמִ֧י דִֽי־חֲזֵ֛ית וּפִשְׁרֵ֖הּ אֱמַֽר׃
6 “Beltsasar, puno ng mga salamangkero, yamang alam kong nasa iyo ang espiritu ng mga banal na diyos, at walang lihim na mahirap para sa iyo, sabihin mo ang mga pangitain ng aking panaginip na nakita ko, at ang kahulugan nito.
ז וְחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י עַֽל־מִשְׁכְּבִ֑י חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית וַאֲל֥וּ אִילָ֛ן בְּג֥וֹא אַרְעָ֖א וְרוּמֵ֥הּ שַׂגִּֽיא׃
7 Ganito ang mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan: nakita ko, at narito, may isang punong-kahoy sa gitna ng lupa, at napakataas nito.
ח רְבָ֥ה אִֽילָנָ֖א וּתְקִ֑ף וְרוּמֵהּ֙ יִמְטֵ֣א לִשְׁמַיָּ֔א וַחֲזוֹתֵ֖הּ לְס֥וֹף כָּל־אַרְעָֽא׃
8 Lumaki ang punong-kahoy at naging matibay, at ang taas nito ay umabot hanggang sa langit, at natatanaw ito hanggang sa dulo ng buong lupa.
ט עָפְיֵ֤הּ שַׁפִּיר֙ וְאִנְבֵּ֣הּ שַׂגִּ֔יא וּמָז֨וֹן לְכֹ֖לָּא־בֵ֑הּ תְּחֹת֜וֹהִי תַּטְלֵ֣ל ׀ חֵיוַ֣ת בָּרָ֗א וּבְעַנְפ֙וֹהִי֙ ידרון [יְדוּרָן֙] צִפֲּרֵ֣י שְׁמַיָּ֔א וּמִנֵּ֖הּ יִתְּזִ֥ין כָּל־בִּשְׂרָֽא׃
9 Maganda ang mga dahon nito at sagana ang bunga nito, at naroon dito ang pagkain para sa lahat; sa ilalim nito ay sumisilong ang mga hayop sa parang, at sa mga sanga nito ay naninirahan ang mga ibon sa himpapawid, at mula rito ay kumakain ang lahat ng nilalang.
י חָזֵ֥ה הֲוֵ֛ית בְּחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י עַֽל־מִשְׁכְּבִ֑י וַאֲלוּ֙ עִ֣יר וְקַדִּ֔ישׁ מִן־שְׁמַיָּ֖א נָחִֽת׃
10 Nakita ko sa mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan, at narito, may isang bantay at banal na bumababa mula sa langit.
יא קָרֵ֨א בְחַ֜יִל וְכֵ֣ן אָמַ֗ר גֹּ֤דּוּ אִֽילָנָא֙ וְקַצִּ֣צוּ עַנְפ֔וֹהִי אַתַּ֥רוּ עָפְיֵ֖הּ וּבַדַּ֣רוּ אִנְבֵּ֑הּ תְּנֻ֤ד חֵֽיוְתָא֙ מִן־תַּחְתּ֔וֹהִי וְצִפְּרַיָּ֖א מִן־עַנְפֽוֹהִי׃
11 Sumigaw siya nang malakas at ganito ang sinabi: ‘Putulin ninyo ang punong-kahoy at tagpasin ang mga sanga nito, ipalagas ang mga dahon nito at ikalat ang bunga nito; lumayo ang mga hayop mula sa ilalim nito, at ang mga ibon mula sa mga sanga nito.
יב בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶֽאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֤ל שְׁמַיָּא֙ יִצְטַבַּ֔ע וְעִם־חֵיוְתָ֥א חֲלָקֵ֖הּ בַּעֲשַׂ֥ב אַרְעָֽא׃
12 Ngunit iwan ninyo sa lupa ang tuod ng mga ugat nito, na nakagapos ng tanikalang bakal at tanso, sa sariwang damo ng parang; at mabasa siya ng hamog ng langit, at kasama ng mga hayop ang kanyang bahagi sa damo ng lupa.
יג לִבְבֵהּ֙ מִן־אנושא [אֲנָשָׁ֣א] יְשַׁנּ֔וֹן וּלְבַ֥ב חֵיוָ֖ה יִתְיְהִ֣ב לֵ֑הּ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי׃
13 Baguhin ang kanyang puso mula sa puso ng tao, at bigyan siya ng puso ng hayop; at lilipas sa kanya ang pitong panahon.
יד בִּגְזֵרַ֤ת עִירִין֙ פִּתְגָמָ֔א וּמֵאמַ֥ר קַדִּישִׁ֖ין שְׁאֵֽלְתָ֑א עַד־דִּבְרַ֡ת דִּ֣י יִנְדְּע֣וּן חַ֠יַּיָּא דִּֽי־שַׁלִּ֨יט עליא [עִלָּאָ֜ה] בְּמַלְכ֣וּת אנושא [אֲנָשָׁ֗א] וּלְמַן־דִּ֤י יִצְבֵּא֙ יִתְּנִנַּ֔הּ וּשְׁפַ֥ל אֲנָשִׁ֖ים יְקִ֥ים עליה [עֲלַֽהּ׃]
14 Ang bagay na ito ay ayon sa pasya ng mga tagapagbantay, at ang hatol ay ayon sa salita ng mga banal, upang malaman ng mga nabubuhay na ang Kataas-taasan ang may kapangyarihan sa kaharian ng tao, at ibinibigay Niya ito sa sinumang Kanyang naisin, at inilalagay Niya rito ang pinakaaba sa mga tao.
טו דְּנָה֙ חֶלְמָ֣א חֲזֵ֔ית אֲנָ֖ה מַלְכָּ֣א נְבוּכַדְנֶצַּ֑ר ואנתה [וְאַ֨נְתְּ] בֵּלְטְשַׁאצַּ֜ר פִּשְׁרֵ֣א ׀ אֱמַ֗ר כָּל־קֳבֵל֙ דִּ֣י ׀ כָּל־חַכִּימֵ֣י מַלְכוּתִ֗י לָֽא־יָכְלִ֤ין פִּשְׁרָא֙ לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי ואנתה [וְאַ֣נְתְּ] כָּהֵ֔ל דִּ֛י רֽוּחַ־אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין בָּֽךְ׃
15 Ito ang panaginip na nakita ko, akong si Haring Nabucodonosor. At ikaw, Beltsasar, sabihin mo ang kahulugan nito, yamang hindi maipaalam sa akin ng lahat ng pantas ng aking kaharian ang kahulugan; ngunit kaya mo, sapagkat nasa iyo ang espiritu ng mga banal na diyos.”
טז אֱדַ֨יִן דָּֽנִיֵּ֜אל דִּֽי־שְׁמֵ֣הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֗ר אֶשְׁתּוֹמַם֙ כְּשָׁעָ֣ה חֲדָ֔ה וְרַעְיֹנֹ֖הִי יְבַהֲלֻנֵּ֑הּ עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵא֙ אַֽל־יְבַהֲלָ֔ךְ עָנֵ֤ה בֵלְטְשַׁאצַּר֙ וְאָמַ֔ר מראי [מָרִ֕י] חֶלְמָ֥א לשנאיך [לְשָֽׂנְאָ֖ךְ] וּפִשְׁרֵ֥הּ לעריך [לְעָרָֽךְ׃]
16 Nang magkagayo'y si Daniel, na ang pangalan ay Beltsasar, ay natigilan nang ilang sandali, at ang kanyang mga isipan ay bumagabag sa kanya. Nagsalita ang hari at sinabi: “Beltsasar, huwag kang mabagabag ng panaginip at ng kahulugan nito.” Sumagot si Beltsasar at sinabi: “Panginoon ko, ang panaginip nawa'y sa mga napopoot sa iyo, at ang kahulugan nito ay sa iyong mga kaaway.”
יז אִֽילָנָא֙ דִּ֣י חֲזַ֔יְתָ דִּ֥י רְבָ֖ה וּתְקִ֑ף וְרוּמֵהּ֙ יִמְטֵ֣א לִשְׁמַיָּ֔א וַחֲזוֹתֵ֖הּ לְכָל־אַרְעָֽא׃
17 Ang punong-kahoy na iyong nakita, na lumaki at naging matibay, at ang taas nito ay umabot hanggang sa langit, at natatanaw ito ng buong lupa,
יח וְעָפְיֵ֤הּ שַׁפִּיר֙ וְאִנְבֵּ֣הּ שַׂגִּ֔יא וּמָז֨וֹן לְכֹ֖לָּא־בֵ֑הּ תְּחֹת֗וֹהִי תְּדוּר֙ חֵיוַ֣ת בָּרָ֔א וּבְעַנְפ֕וֹהִי יִשְׁכְּנָ֖ן צִפֲּרֵ֥י שְׁמַיָּֽא׃
18 na maganda ang mga dahon nito at sagana ang bunga nito, at naroon dito ang pagkain para sa lahat; sa ilalim nito ay naninirahan ang mga hayop sa parang, at sa mga sanga nito ay namumugad ang mga ibon sa himpapawid,
יט אנתה־[אַנְתְּ־] ה֣וּא מַלְכָּ֔א דִּ֥י רְבַ֖ית וּתְקֵ֑פְתְּ וּרְבוּתָ֤ךְ רְבָת֙ וּמְטָ֣ת לִשְׁמַיָּ֔א וְשָׁלְטָנָ֖ךְ לְס֥וֹף אַרְעָֽא׃
19 ikaw iyon, O hari, na lumaki at naging matibay; at ang iyong kadakilaan ay lumaki at umabot hanggang sa langit, at ang iyong kapangyarihan ay hanggang sa dulo ng lupa.
כ וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת ׀ מִן־שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א יִצְטַבַּ֗ע וְעִם־חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ חֲלָקֵ֔הּ עַ֛ד דִּֽי־שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי׃
20 At ang nakita ng hari na isang bantay at banal na bumababa mula sa langit at nagsasabi: ‘Putulin ninyo ang punong-kahoy at sirain ito; ngunit iwan ninyo sa lupa ang tuod ng mga ugat nito, na nakagapos ng tanikalang bakal at tanso, sa sariwang damo ng parang; at mabasa siya ng hamog ng langit, at kasama ng mga hayop sa parang ang kanyang bahagi, hanggang sa lumipas sa kanya ang pitong panahon’ —
כא דְּנָ֥ה פִשְׁרָ֖א מַלְכָּ֑א וּגְזֵרַ֤ת עליא [עִלָּאָה֙] הִ֔יא דִּ֥י מְטָ֖ת עַל־מראי [מָרִ֥י] מַלְכָּֽא׃
21 ito ang kahulugan, O hari, at ito ang pasya ng Kataas-taasan na dumating sa aking panginoong hari:
כב וְלָ֣ךְ טָֽרְדִ֣ין מִן־אֲנָשָׁ֡א וְעִם־חֵיוַ֣ת בָּרָא֩ לֶהֱוֵ֨ה מְדֹרָ֜ךְ וְעִשְׂבָּ֥א כְתוֹרִ֣ין ׀ לָ֣ךְ יְטַֽעֲמ֗וּן וּמִטַּ֤ל שְׁמַיָּא֙ לָ֣ךְ מְצַבְּעִ֔ין וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑יךְ עַ֣ד דִּֽי־תִנְדַּ֗ע דִּֽי־שַׁלִּ֤יט עִלָּיָא֙ בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן־דִּ֥י יִצְבֵּ֖א יִתְּנִנַּֽהּ׃
22 Ikaw ay itataboy palayo sa mga tao, at sa piling ng mga hayop sa parang ka maninirahan; pakakainin ka nila ng damo na gaya ng mga baka, at babasain ka ng hamog ng langit; at pitong panahon ang lilipas sa iyo, hanggang sa malaman mo na ang Kataas-taasan ang naghahari sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay Niya ito sa sinumang Kanyang naisin.
כג וְדִ֣י אֲמַ֗רוּ לְמִשְׁבַּ֞ק עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ דִּ֣י אִֽילָנָ֔א מַלְכוּתָ֖ךְ לָ֣ךְ קַיָּמָ֑ה מִן־דִּ֣י תִנְדַּ֔ע דִּ֥י שַׁלִּטִ֖ן שְׁמַיָּֽא׃
23 At ang iniutos na iwan ang tuod ng mga ugat ng punong-kahoy ay nangangahulugang mananatili sa iyo ang iyong kaharian, mula sa panahong malaman mo na ang Langit ang naghahari.
כד לָהֵ֣ן מַלְכָּ֗א מִלְכִּי֙ יִשְׁפַּ֣ר עליך [עֲלָ֔ךְ] וחטיך [וַחֲטָאָךְ֙] בְּצִדְקָ֣ה פְרֻ֔ק וַעֲוָיָתָ֖ךְ בְּמִחַ֣ן עֲנָ֑יִן הֵ֛ן תֶּהֱוֵ֥א אַרְכָ֖ה לִשְׁלֵוְתָֽךְ׃
24 Kaya nga, O hari, kalugdan mo nawa ang aking payo: putulin mo ang iyong mga kasalanan sa pamamagitan ng pagkakawanggawa, at ang iyong mga kasamaan sa pamamagitan ng pagkahabag sa mga dukha; baka sakaling humaba pa ang iyong kapayapaan.”
כה כֹּ֣לָּא מְּטָ֔א עַל־נְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מַלְכָּֽא׃ (פ)
25 Ang lahat ng ito ay dumating kay Haring Nabucodonosor.
כו לִקְצָ֥ת יַרְחִ֖ין תְּרֵֽי־עֲשַׂ֑ר עַל־הֵיכַ֧ל מַלְכוּתָ֛א דִּ֥י בָבֶ֖ל מְהַלֵּ֥ךְ הֲוָֽה׃
26 Pagkalipas ng labindalawang buwan, siya ay naglalakad sa palasyo ng kaharian ng Babilonia.
כז עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר הֲלָ֥א דָא־הִ֖יא בָּבֶ֣ל רַבְּתָ֑א דִּֽי־אֲנָ֤ה בֱנַיְתַהּ֙ לְבֵ֣ית מַלְכ֔וּ בִּתְקַ֥ף חִסְנִ֖י וְלִיקָ֥ר הַדְרִֽי׃
27 Nagsalita ang hari at sinabi: “Hindi ba ito ang dakilang Babilonia, na itinayo ko upang maging tahanan ng kaharian, sa lakas ng aking kapangyarihan at para sa karangalan ng aking kaluwalhatian?”
כח ע֗וֹד מִלְּתָא֙ בְּפֻ֣ם מַלְכָּ֔א קָ֖ל מִן־שְׁמַיָּ֣א נְפַ֑ל לָ֤ךְ אָֽמְרִין֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א מַלְכוּתָ֖ה עֲדָ֥ת מִנָּֽךְ׃
28 Habang nasa bibig pa ng hari ang salita, may isang tinig na bumaba mula sa langit: “Sa iyo ito sinasabi, Haring Nabucodonosor: ang kaharian ay inalis na sa iyo.
כט וּמִן־אֲנָשָׁא֩ לָ֨ךְ טָֽרְדִ֜ין וְֽעִם־חֵיוַ֧ת בָּרָ֣א מְדֹרָ֗ךְ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ לָ֣ךְ יְטַעֲמ֔וּן וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֣וּן עליך [עֲלָ֑ךְ] עַ֣ד דִּֽי־תִנְדַּ֗ע דִּֽי־שַׁלִּ֤יט עִלָּיָא֙ בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן־דִּ֥י יִצְבֵּ֖א יִתְּנִנַּֽהּ׃
29 Ikaw ay palalayasin mula sa mga tao, at ang iyong tirahan ay kasama ng mga hayop sa parang; pakakainin ka nila ng damo na gaya ng mga baka, at pitong panahon ang lilipas sa iyo, hanggang sa malaman mo na ang Kataas-taasan ang naghahari sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay Niya ito sa sinumang Kanyang naisin.
ל בַּהּ־שַׁעֲתָ֗א מִלְּתָא֮ סָ֣פַת עַל־נְבוּכַדְנֶצַּר֒ וּמִן־אֲנָשָׁ֣א טְרִ֔יד וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יֵאכֻ֔ל וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א גִּשְׁמֵ֣הּ יִצְטַבַּ֑ע עַ֣ד דִּ֥י שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין רְבָ֖ה וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין׃
30 Nang oras ding iyon ay natupad ang salita kay Nabucodonosor: itinaboy siya mula sa mga tao, kumain siya ng damo na gaya ng mga baka, at ang kanyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit, hanggang sa humaba ang kanyang buhok na gaya ng mga balahibo ng agila, at ang kanyang mga kuko ay naging gaya ng mga kuko ng ibon.
לא וְלִקְצָ֣ת יֽוֹמַיָּה֩ אֲנָ֨ה נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר עַיְנַ֣י ׀ לִשְׁמַיָּ֣א נִטְלֵ֗ת וּמַנְדְּעִי֙ עֲלַ֣י יְת֔וּב ולעליא [וּלְעִלָּאָה֙] בָּרְכֵ֔ת וּלְחַ֥י עָלְמָ֖א שַׁבְּחֵ֣ת וְהַדְּרֵ֑ת דִּ֤י שָׁלְטָנֵהּ֙ שָׁלְטָ֣ן עָלַ֔ם וּמַלְכוּתֵ֖הּ עִם־דָּ֥ר וְדָֽר׃
31 At sa katapusan ng mga araw, akong si Nabucodonosor ay tumingala sa langit, at ang aking pang-unawa ay nanumbalik sa akin; at pinagpala ko ang Kataas-taasan, at pinuri at niluwalhati ko Siya na nabubuhay magpakailanman, sapagkat ang Kanyang kapangyarihan ay kapangyarihang walang hanggan, at ang Kanyang kaharian ay sa bawat salinlahi.
לב וְכָל־דארי [דָּיְרֵ֤י] אַרְעָא֙ כְּלָ֣ה חֲשִׁיבִ֔ין וּֽכְמִצְבְּיֵ֗הּ עָבֵד֙ בְּחֵ֣יל שְׁמַיָּ֔א ודארי [וְדָיְרֵ֖י] אַרְעָ֑א וְלָ֤א אִיתַי֙ דִּֽי־יְמַחֵ֣א בִידֵ֔הּ וְיֵ֥אמַר לֵ֖הּ מָ֥ה עֲבַֽדְתְּ׃
32 Ang lahat ng naninirahan sa lupa ay itinuturing na walang halaga; ginagawa Niya ang Kanyang kalooban sa hukbo ng langit at sa mga naninirahan sa lupa, at walang makapipigil sa Kanyang kamay o makapagsasabi sa Kanya, “Ano ang ginawa Mo?”
לג בֵּהּ־זִמְנָ֞א מַנְדְּעִ֣י ׀ יְת֣וּב עֲלַ֗י וְלִיקַ֨ר מַלְכוּתִ֜י הַדְרִ֤י וְזִוִי֙ יְת֣וּב עֲלַ֔י וְלִ֕י הַדָּֽבְרַ֥י וְרַבְרְבָנַ֖י יְבַע֑וֹן וְעַל־מַלְכוּתִ֣י הָתְקְנַ֔ת וּרְב֥וּ יַתִּירָ֖ה ה֥וּסְפַת לִֽי׃
33 Nang panahon ding iyon ay nanumbalik sa akin ang aking pag-iisip, at bumalik ako sa karangalan ng aking kaharian, at nanumbalik sa akin ang ningning ng aking mukha. Hinanap ako ng aking mga tagapayo at ng aking mga maharlika, at ako ay muling itinatag sa aking kaharian, at higit pang kadakilaan ang idinagdag sa akin.
לד כְּעַ֞ן אֲנָ֣ה נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר מְשַׁבַּ֨ח וּמְרוֹמֵ֤ם וּמְהַדַּר֙ לְמֶ֣לֶךְ שְׁמַיָּ֔א דִּ֤י כָל־מַעֲבָד֙וֹהִי֙ קְשֹׁ֔ט וְאֹרְחָתֵ֖הּ דִּ֑ין וְדִי֙ מַהְלְכִ֣ין בְּגֵוָ֔ה יָכִ֖ל לְהַשְׁפָּלָֽה׃ (פ)
34 Ngayon, akong si Nabucodonosor ay pumupuri, nagbubunyi, at lumuluwalhati sa Hari ng langit, sapagkat ang lahat ng Kanyang mga gawa ay katotohanan at ang Kanyang mga daan ay katarungan; at ang mga lumalakad nang may kapalaluan ay kaya Niyang ibaba.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata