Ezekiel 2

Kabanata 2

א וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָם֙ עֲמֹ֣ד עַל־רַגְלֶ֔יךָ וַאֲדַבֵּ֖ר אֹתָֽךְ׃
1 At sinabi Niya sa akin: “Anak ng tao, tumayo ka sa iyong mga paa, at kakausapin kita.”
ב וַתָּ֧בֹא בִ֣י ר֗וּחַ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר אֵלַ֔י וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל־רַגְלָ֑י וָאֶשְׁמַ֕ע אֵ֖ת מִדַּבֵּ֥ר אֵלָֽי׃ (פ)
2 At pumasok sa akin ang isang espiritu nang Siya ay magsalita sa akin, at itinayo ako nito sa aking mga paa; at narinig ko Siya na nagsasalita sa akin.
ג וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ שׁוֹלֵ֨חַ אֲנִ֤י אֽוֹתְךָ֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ־בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד־עֶ֖צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
3 At sinabi Niya sa akin: “Anak ng tao, isinusugo kita sa mga anak ng Israel, sa mga bansang mapaghimagsik na naghimagsik laban sa Akin; sila at ang kanilang mga ninuno ay nagkasala laban sa Akin hanggang sa mismong araw na ito.”
ד וְהַבָּנִ֗ים קְשֵׁ֤י פָנִים֙ וְחִזְקֵי־לֵ֔ב אֲנִ֛י שׁוֹלֵ֥חַ אוֹתְךָ֖ אֲלֵיהֶ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃
4 At ang mga anak ay matitigas ang mukha at matitigas ang puso; isinusugo kita sa kanila, at sasabihin mo sa kanila: “Ganito ang sabi ng Panginoong Walang-Hanggan.”
ה וְהֵ֙מָּה֙ אִם־יִשְׁמְע֣וּ וְאִם־יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם׃ (פ)
5 At sila, makinig man sila o tumanggi man — sapagkat sila ay isang sambahayang mapaghimagsik — ay malalaman nila na nagkaroon ng isang propeta sa gitna nila.
ו וְאַתָּ֣ה בֶן־אָ֠דָם אַל־תִּירָ֨א מֵהֶ֜ם וּמִדִּבְרֵיהֶ֣ם אַל־תִּירָ֗א כִּ֣י סָרָבִ֤ים וְסַלּוֹנִים֙ אוֹתָ֔ךְ וְאֶל־עַקְרַבִּ֖ים אַתָּ֣ה יוֹשֵׁ֑ב מִדִּבְרֵיהֶ֤ם אַל־תִּירָא֙ וּמִפְּנֵיהֶ֣ם אַל־תֵּחָ֔ת כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽמָּה׃
6 At ikaw, anak ng tao, huwag kang matakot sa kanila, at sa kanilang mga salita ay huwag kang matakot, bagaman mga suwail at mga tinik ang kasama mo, at sa gitna ng mga alakdan ka naninirahan; sa kanilang mga salita ay huwag kang matakot, at sa harap nila ay huwag kang manlupaypay, sapagkat sila ay isang sambahayang mapaghimagsik.
ז וְדִבַּרְתָּ֤ אֶת־דְּבָרַי֙ אֲלֵיהֶ֔ם אִֽם־יִשְׁמְע֖וּ וְאִם־יֶחְדָּ֑לוּ כִּ֥י מְרִ֖י הֵֽמָּה׃ (פ)
7 At sasabihin mo sa kanila ang Aking mga salita, makinig man sila o tumanggi man, sapagkat sila ay mapaghimagsik.
ח וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֵ֤ת אֲשֶׁר־אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל־תְּהִי־מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן אֵלֶֽיךָ׃
8 At ikaw, anak ng tao, pakinggan mo ang sinasabi Ko sa iyo; huwag kang maging mapaghimagsik tulad ng sambahayang mapaghimagsik. Ibuka mo ang iyong bibig at kainin mo ang ibinibigay Ko sa iyo.
ט וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּה־יָ֖ד שְׁלוּחָ֣ה אֵלָ֑י וְהִנֵּה־ב֖וֹ מְגִלַּת־סֵֽפֶר׃
9 At tumingin ako, at narito, may isang kamay na nakaunat patungo sa akin, at narito, nasa kamay na iyon ang isang balumbon ng aklat.
י וַיִּפְרֹ֤שׂ אוֹתָהּ֙ לְפָנַ֔י וְהִ֥יא כְתוּבָ֖ה פָּנִ֣ים וְאָח֑וֹר וְכָת֣וּב אֵלֶ֔יהָ קִנִ֥ים וָהֶ֖גֶה וָהִֽי׃ (ס)
10 At iniladlad Niya ito sa harap ko, at ito ay may sulat sa harap at sa likod; at nakasulat dito ang mga panaghoy, at pananangis, at mga hinagpis.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata