Ezra 4

Kabanata 4

א וַֽיִּשְׁמְע֔וּ צָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה וּבִנְיָמִ֑ן כִּֽי־בְנֵ֤י הַגּוֹלָה֙ בּוֹנִ֣ים הֵיכָ֔ל לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
1 Nang mabalitaan ng mga kaaway ng Juda at Benjamin na ang mga anak ng pagkatapon ay nagtatayo ng templo para sa Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel,
ב וַיִּגְּשׁ֨וּ אֶל־זְרֻבָּבֶ֜ל וְאֶל־רָאשֵׁ֣י הָֽאָב֗וֹת וַיֹּאמְר֤וּ לָהֶם֙ נִבְנֶ֣ה עִמָּכֶ֔ם כִּ֣י כָכֶ֔ם נִדְר֖וֹשׁ לֵֽאלֹהֵיכֶ֑ם ולא [וְל֣וֹ ׀] אֲנַ֣חְנוּ זֹבְחִ֗ים מִימֵי֙ אֵסַ֤ר חַדֹּן֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר הַמַּעֲלֶ֥ה אֹתָ֖נוּ פֹּֽה׃
2 ay lumapit sila kay Zerubabel at sa mga pinuno ng mga sambahayan ng kanilang mga ninuno, at sinabi sa kanila: “Hayaan ninyong makipagtayo kami sa inyo, sapagkat tulad ninyo ay hinahanap din namin ang inyong Diyos, at sa Kanya kami naghahandog ng mga hain mula pa noong mga araw ni Esar-hadon na hari ng Asiria, na siyang nagdala sa amin dito.”
ג וַיֹּאמֶר֩ לָהֶ֨ם זְרֻבָּבֶ֜ל וְיֵשׁ֗וּעַ וּשְׁאָ֨ר רָאשֵׁ֤י הָֽאָבוֹת֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל לֹֽא־לָ֣כֶם וָלָ֔נוּ לִבְנ֥וֹת בַּ֖יִת לֵאלֹהֵ֑ינוּ כִּי֩ אֲנַ֨חְנוּ יַ֜חַד נִבְנֶ֗ה לַֽיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔נוּ הַמֶּ֖לֶךְ כּ֥וֹרֶשׁ מֶֽלֶךְ־פָּרָֽס׃
3 Ngunit sinabi sa kanila ni Zerubabel, ni Jesua, at ng iba pang mga pinuno ng mga sambahayan ng mga ninuno ng Israel: “Wala kayong kinalaman sa amin sa pagtatayo ng bahay para sa aming Diyos; kundi kami lamang ang magkakasamang magtatayo para sa Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel, ayon sa iniutos sa amin ni Haring Ciro, ang hari ng Persia.”
ד וַיְהִי֙ עַם־הָאָ֔רֶץ מְרַפִּ֖ים יְדֵ֣י עַם־יְהוּדָ֑ה ומבלהים [וּֽמְבַהֲלִ֥ים] אוֹתָ֖ם לִבְנֽוֹת׃
4 At pinanghihina ng mga tao ng lupain ang loob ng mga tao ng Juda, at tinatakot sila upang huwag nang magtayo,
ה וְסֹכְרִ֧ים עֲלֵיהֶ֛ם יוֹעֲצִ֖ים לְהָפֵ֣ר עֲצָתָ֑ם כָּל־יְמֵ֗י כּ֚וֹרֶשׁ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֔ס וְעַד־מַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מֶֽלֶךְ־פָּרָֽס׃
5 at umuupa sila ng mga tagapayo laban sa kanila upang biguin ang kanilang balak, sa lahat ng mga araw ni Ciro na hari ng Persia, hanggang sa paghahari ni Dario na hari ng Persia.
ו וּבְמַלְכוּת֙ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ בִּתְחִלַּ֖ת מַלְכוּת֑וֹ כָּתְב֣וּ שִׂטְנָ֔ה עַל־יֹשְׁבֵ֥י יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
6 At sa paghahari ni Ahasuero, sa pasimula ng kanyang paghahari, ay sumulat sila ng isang paratang laban sa mga naninirahan sa Juda at Jerusalem.
ז וּבִימֵ֣י אַרְתַּחְשַׁ֗שְׂתָּא כָּתַ֨ב בִּשְׁלָ֜ם מִתְרְדָ֤ת טָֽבְאֵל֙ וּשְׁאָ֣ר כנותו [כְּנָוֺתָ֔יו] עַל־ארתחששתא [אַרְתַּחְשַׁ֖שְׂתְּ] מֶ֣לֶךְ פָּרָ֑ס וּכְתָב֙ הַֽנִּשְׁתְּוָ֔ן כָּת֥וּב אֲרָמִ֖ית וּמְתֻרְגָּ֥ם אֲרָמִֽית׃ (פ)
7 At sa mga araw ni Artajerjes, si Mitredat Tabeel at ang iba pa niyang mga kasamahan ay sumulat nang may mapayapang pananalita kay Artajerjes na hari ng Persia; at ang sulat ng liham ay nakasulat sa titik Arameo at ipinahayag sa wikang Arameo.
ח רְח֣וּם בְּעֵל־טְעֵ֗ם וְשִׁמְשַׁי֙ סָֽפְרָ֔א כְּתַ֛בוּ אִגְּרָ֥ה חֲדָ֖ה עַל־יְרוּשְׁלֶ֑ם לְאַרְתַּחְשַׁ֥שְׂתְּא מַלְכָּ֖א כְּנֵֽמָא׃
8 Si Rehum na tagapagtala at si Simsai na eskriba ay sumulat ng isang liham laban sa Jerusalem kay Artajerjes na hari, ng ganito:
ט אֱדַ֜יִן רְח֣וּם בְּעֵל־טְעֵ֗ם וְשִׁמְשַׁי֙ סָֽפְרָ֔א וּשְׁאָ֖ר כְּנָוָתְה֑וֹן דִּ֠ינָיֵא וַאֲפַרְסַתְכָיֵ֞א טַרְפְּלָיֵ֣א אֲפָֽרְסָיֵ֗א ארכוי [אַרְכְּוָיֵ֤א] בָבְלָיֵא֙ שֽׁוּשַׁנְכָיֵ֔א דהוא [דֶּהָיֵ֖א] עֵלְמָיֵֽא׃
9 Noon ay sumulat si Rehum na tagapagtala, si Simsai na eskriba, at ang iba pa nilang mga kasamahan: ang mga Dineo, ang mga Afarsatkita, ang mga Tarpelita, ang mga Afarsita, ang mga Arkevita, ang mga taga-Babilonia, ang mga taga-Susan, ang mga Dehaita, at ang mga Elamita,
י וּשְׁאָ֣ר אֻמַּיָּ֗א דִּ֤י הַגְלִי֙ אָסְנַפַּר֙ רַבָּ֣א וְיַקִּירָ֔א וְהוֹתֵ֣ב הִמּ֔וֹ בְּקִרְיָ֖ה דִּ֣י שָׁמְרָ֑יִן וּשְׁאָ֥ר עֲבַֽר־נַהֲרָ֖ה וּכְעֶֽנֶת׃
10 at ang iba pang mga bansang ipinatapon ng dakila at marangal na si Asnapar at pinatira sa lungsod ng Samaria, at ang iba pang nasa kabila ng Ilog, at ang mga taga-Kenat:
יא דְּנָה֙ פַּרְשֶׁ֣גֶן אִגַּרְתָּ֔א דִּ֚י שְׁלַ֣חוּ עֲל֔וֹהִי עַל־אַרְתַּחְשַׁ֖שְׂתְּא מַלְכָּ֑א עַבְדָ֛יךְ אֱנָ֥שׁ עֲבַֽר־נַהֲרָ֖ה וּכְעֶֽנֶת׃ (פ)
11 Ito ang sipi ng liham na kanilang ipinadala sa kanya, kay Artajerjes na hari: “Ang iyong mga lingkod, ang mga tao sa kabila ng Ilog at ang mga taga-Kenat.
יב יְדִ֙יעַ֙ לֶהֱוֵ֣א לְמַלְכָּ֔א דִּ֣י יְהוּדָיֵ֗א דִּ֤י סְלִ֙קוּ֙ מִן־לְוָתָ֔ךְ עֲלֶ֥ינָא אֲת֖וֹ לִירוּשְׁלֶ֑ם קִרְיְתָ֨א מָֽרָדְתָּ֤א ובאישתא [וּבִֽישְׁתָּא֙] בָּנַ֔יִן ושורי [וְשׁוּרַיָּ֣א] אשכללו [שַׁכְלִ֔ילוּ] וְאֻשַּׁיָּ֖א יַחִֽיטוּ׃
12 Malaman nawa ng hari na ang mga Judio na umahon mula sa iyo ay dumating sa amin sa Jerusalem; itinatayo nila ang mapaghimagsik at masamang lungsod, at tinatapos na nila ang mga pader, at pinagdurugtong-dugtong ang mga pundasyon.
יג כְּעַ֗ן יְדִ֙יעַ֙ לֶהֱוֵ֣א לְמַלְכָּ֔א דִּ֠י הֵ֣ן קִרְיְתָ֥א דָךְ֙ תִּתְבְּנֵ֔א וְשׁוּרַיָּ֖ה יִֽשְׁתַּכְלְל֑וּן מִנְדָּֽה־בְל֤וֹ וַהֲלָךְ֙ לָ֣א יִנְתְּנ֔וּן וְאַפְּתֹ֥ם מַלְכִ֖ים תְּהַנְזִֽק׃
13 Kaya malaman nawa ngayon ng hari na kapag naitayo ang lungsod na ito at natapos ang mga pader nito, hindi na sila magbabayad ng buwis, ng ambag, o ng singil sa daan, at sa gayon ay mapipinsala ang kita ng mga hari.
יד כְּעַ֗ן כָּל־קֳבֵל֙ דִּֽי־מְלַ֤ח הֵֽיכְלָא֙ מְלַ֔חְנָא וְעַרְוַ֣ת מַלְכָּ֔א לָ֥א אֲ‍ֽרִֽיךְ לַ֖נָא לְמֶֽחֱזֵ֑א עַ֨ל־דְּנָ֔ה שְׁלַ֖חְנָא וְהוֹדַ֥עְנָא לְמַלְכָּֽא׃
14 Ngayon, yamang nais naming manatiling wasak ang templo, at hindi nararapat sa amin na makita ang kahihiyan ng hari, dahil dito ay nagpadala kami ng sulat at ipinaalam namin ito sa hari,
טו דִּ֡י יְבַקַּר֩ בִּֽסְפַר־דָּכְרָ֨נַיָּ֜א דִּ֣י אֲבָהָתָ֗ךְ וּ֠תְהַשְׁכַּח בִּסְפַ֣ר דָּכְרָנַיָּא֮ וְתִנְדַּע֒ דִּי֩ קִרְיְתָ֨א דָ֜ךְ קִרְיָ֣א מָֽרָדָ֗א וּֽמְהַנְזְקַ֤ת מַלְכִין֙ וּמְדִנָ֔ן וְאֶשְׁתַּדּוּר֙ עָבְדִ֣ין בְּגַוַּ֔הּ מִן־יוֹמָ֖ת עָלְמָ֑א עַ֨ל־דְּנָ֔ה קִרְיְתָ֥א דָ֖ךְ הָֽחָרְבַֽת׃
15 upang masaliksik ang aklat ng mga talaan ng iyong mga ninuno; at matatagpuan mo sa aklat ng mga talaan at malalaman mo na ang lungsod na ito ay isang mapaghimagsik na lungsod, na pumipinsala sa mga hari at sa mga lalawigan, at gumagawa sila ng paghihimagsik sa loob nito mula pa noong unang panahon; dahil dito ay winasak ang lungsod na ito.
טז מְהוֹדְעִ֤ין אֲנַ֙חְנָה֙ לְמַלְכָּ֔א דִּ֠י הֵ֣ן קִרְיְתָ֥א דָךְ֙ תִּתְבְּנֵ֔א וְשׁוּרַיָּ֖ה יִֽשְׁתַּכְלְל֑וּן לָקֳבֵ֣ל דְּנָ֔ה חֲלָק֙ בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔א לָ֥א אִיתַ֖י לָֽךְ׃ (פ)
16 Ipinaaalam namin sa hari na kapag naitayo ang lungsod na ito at natapos ang mga pader nito, dahil dito ay mawawalan ka na ng bahagi sa kabila ng Ilog.”
יז פִּתְגָמָ֞א שְׁלַ֣ח מַלְכָּ֗א עַל־רְח֤וּם בְּעֵל־טְעֵם֙ וְשִׁמְשַׁ֣י סָֽפְרָ֔א וּשְׁאָר֙ כְּנָוָ֣תְה֔וֹן דִּ֥י יָתְבִ֖ין בְּשָֽׁמְרָ֑יִן וּשְׁאָ֧ר עֲבַֽר־נַהֲרָ֛ה שְׁלָ֖ם וּכְעֶֽת׃ (ס)
17 Nagpadala ang hari ng sagot kay Rehum na tagapagtala, kay Simsai na eskriba, at sa iba pa nilang mga kasamahan na naninirahan sa Samaria, at sa iba pang nasa kabila ng Ilog, sa Selam at sa Kenat:
יח נִשְׁתְּוָנָ֕א דִּ֥י שְׁלַחְתּ֖וּן עֲלֶ֑ינָא מְפָרַ֥שׁ קֱרִ֖י קָדָמָֽי׃
18 Ang liham na ipinadala ninyo sa amin ay malinaw na binasa sa harap ko.
יט וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ וּבַקַּ֣רוּ וְהַשְׁכַּ֔חוּ דִּ֚י קִרְיְתָ֣א דָ֔ךְ מִן־יוֹמָת֙ עָֽלְמָ֔א עַל־מַלְכִ֖ין מִֽתְנַשְּׂאָ֑ה וּמְרַ֥ד וְאֶשְׁתַּדּ֖וּר מִתְעֲבֶד־בַּֽהּ׃
19 At sa pamamagitan ko ay iniutos ito, at sila'y nagsiyasat at natagpuan na ang lungsod na ito, mula pa noong unang panahon, ay nag-aalsa laban sa mga hari, at may paghihimagsik at sedisyon na nagaganap doon.
כ וּמַלְכִ֣ין תַּקִּיפִ֗ין הֲווֹ֙ עַל־יְר֣וּשְׁלֶ֔ם וְשַׁ֨לִּיטִ֔ין בְּכֹ֖ל עֲבַ֣ר נַהֲרָ֑ה וּמִדָּ֥ה בְל֛וֹ וַהֲלָ֖ךְ מִתְיְהֵ֥ב לְהֽוֹן׃
20 At nagkaroon din ng makapangyarihang mga hari sa Jerusalem, na naghari sa buong lupain sa kabila ng Ilog; at binabayaran sila ng buwis, ng ambag, at ng singil sa daan.
כא כְּעַן֙ שִׂ֣ימוּ טְּעֵ֔ם לְבַטָּלָ֖א גֻּבְרַיָּ֣א אִלֵּ֑ךְ וְקִרְיְתָ֥א דָךְ֙ לָ֣א תִתְבְּנֵ֔א עַד־מִנִּ֖י טַעְמָ֥א יִתְּשָֽׂם׃
21 Kaya ngayon, mag-utos kayo na patigilin ang mga taong ito, at huwag nang maitayo ang lungsod na ito hangga't hindi ako naglalabas ng utos.
כב וּזְהִירִ֥ין הֱו֛וֹ שָׁל֖וּ לְמֶעְבַּ֣ד עַל־דְּנָ֑ה לְמָה֙ יִשְׂגֵּ֣א חֲבָלָ֔א לְהַנְזָקַ֖ת מַלְכִֽין׃ (ס)
22 At mag-ingat kayo na huwag magkamali o magpabaya sa paggawa nito; bakit hahayaang lumaki ang pinsala na makasasama sa mga hari?”
כג אֱדַ֗יִן מִן־דִּ֞י פַּרְשֶׁ֤גֶן נִשְׁתְּוָנָא֙ דִּ֚י ארתחששתא [אַרְתַּחְשַׁ֣שְׂתְּ] מַלְכָּ֔א קֱרִ֧י קֳדָם־רְח֛וּם וְשִׁמְשַׁ֥י סָפְרָ֖א וּכְנָוָתְה֑וֹן אֲזַ֨לוּ בִבְהִיל֤וּ לִירֽוּשְׁלֶם֙ עַל־יְה֣וּדָיֵ֔א וּבַטִּ֥לוּ הִמּ֖וֹ בְּאֶדְרָ֥ע וְחָֽיִל׃ (ס)
23 Kaya nang mabasa ang sipi ng liham ni Artajerjes na hari sa harap ni Rehum, ni Simsai na eskriba, at ng kanilang mga kasamahan, ay nagmamadali silang pumunta sa Jerusalem, sa mga Judio, at pinatigil nila sila sa pamamagitan ng dahas at kapangyarihan.
כד בֵּאדַ֗יִן בְּטֵלַת֙ עֲבִידַ֣ת בֵּית־אֱלָהָ֔א דִּ֖י בִּירוּשְׁלֶ֑ם וַהֲוָת֙ בָּֽטְלָ֔א עַ֚ד שְׁנַ֣ת תַּרְתֵּ֔ין לְמַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מֶֽלֶךְ־פָּרָֽס׃ (פ)
24 Noon ay natigil ang gawain sa bahay ng Diyos na nasa Jerusalem; at nanatili itong tigil hanggang sa ikalawang taon ng paghahari ni Dario na hari ng Persia.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata