Isaias 21

Kabanata 21

א מַשָּׂ֖א מִדְבַּר־יָ֑ם כְּסוּפ֤וֹת בַּנֶּ֙גֶב֙ לַֽחֲלֹ֔ף מִמִּדְבָּ֣ר בָּ֔א מֵאֶ֖רֶץ נוֹרָאָֽה׃
1 Ang hula tungkol sa ilang ng dagat. Tulad ng mga ipuipo sa Negeb na dumaraan, ito'y dumarating mula sa ilang, mula sa isang nakasisindak na lupain.
ב חָז֥וּת קָשָׁ֖ה הֻגַּד־לִ֑י הַבּוֹגֵ֤ד ׀ בּוֹגֵד֙ וְהַשּׁוֹדֵ֣ד ׀ שׁוֹדֵ֔ד עֲלִ֤י עֵילָם֙ צוּרִ֣י מָדַ֔י כָּל־אַנְחָתָ֖ה הִשְׁבַּֽתִּי׃
2 Isang mabigat na pangitain ang ipinahayag sa akin: Ang taksil ay pinagtataksilan, at ang mandarambong ay dinarambong. Umahon ka, Elam! Kubkubin mo, Media! Ang lahat ng pagdaing na dulot niya ay aking pinatigil.
ג עַל־כֵּ֗ן מָלְא֤וּ מָתְנַי֙ חַלְחָלָ֔ה צִירִ֣ים אֲחָז֔וּנִי כְּצִירֵ֖י יֽוֹלֵדָ֑ה נַעֲוֵ֣יתִי מִשְּׁמֹ֔עַ נִבְהַ֖לְתִּי מֵרְאֽוֹת׃
3 Kaya't ang aking mga balakang ay napuno ng panginginig; mga hapdi ang sumakmal sa akin, tulad ng mga hapdi ng babaing nanganganak; ako'y napabaluktot sa aking narinig, ako'y nasindak sa aking nakita.
ד תָּעָ֣ה לְבָבִ֔י פַּלָּצ֖וּת בִּֽעֲתָ֑תְנִי אֵ֚ת נֶ֣שֶׁף חִשְׁקִ֔י שָׂ֥ם לִ֖י לַחֲרָדָֽה׃
4 Ang aking puso ay naliligaw, ang matinding sindak ay gumimbal sa akin; ang takipsilim na aking pinananabikan ay ginawang panginginig para sa akin.
ה עָרֹ֧ךְ הַשֻּׁלְחָ֛ן צָפֹ֥ה הַצָּפִ֖ית אָכ֣וֹל שָׁתֹ֑ה ק֥וּמוּ הַשָּׂרִ֖ים מִשְׁח֥וּ מָגֵֽן׃ (פ)
5 Inihahanda ang hapag, itinatayo ang ilawan, kumakain, umiinom — “Bumangon kayo, mga pinuno, pahiran ninyo ng langis ang kalasag!”
ו כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר אֵלַ֖י אֲדֹנָ֑י לֵ֚ךְ הַעֲמֵ֣ד הַֽמְצַפֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר יִרְאֶ֖ה יַגִּֽיד׃
6 Sapagkat ganito ang sinabi sa akin ng Panginoon: “Humayo ka, maglagay ka ng bantay; ang anumang makita niya ay ipahayag niya.”
ז וְרָ֣אָה רֶ֗כֶב צֶ֚מֶד פָּֽרָשִׁ֔ים רֶ֥כֶב חֲמ֖וֹר רֶ֣כֶב גָּמָ֑ל וְהִקְשִׁ֥יב קֶ֖שֶׁב רַב־קָֽשֶׁב׃
7 At makakakita siya ng karwahe, ng magkapares na mangangabayo, ng sakay sa asno, ng sakay sa kamelyo; at makikinig siya nang mabuti, nang buong ingat at masusing pakikinig.
ח וַיִּקְרָ֖א אַרְיֵ֑ה עַל־מִצְפֶּ֣ה ׀ אֲדֹנָ֗י אָנֹכִ֞י עֹמֵ֤ד תָּמִיד֙ יוֹמָ֔ם וְעַל־מִ֨שְׁמַרְתִּ֔י אָנֹכִ֥י נִצָּ֖ב כָּל־הַלֵּילֽוֹת׃
8 At sumigaw siya na parang leon: “Panginoon, sa bantayan ay palagi akong nakatayo sa araw, at sa aking himpilan ay nakatindig ako gabi-gabi.”
ט וְהִנֵּה־זֶ֥ה בָא֙ רֶ֣כֶב אִ֔ישׁ צֶ֖מֶד פָּֽרָשִׁ֑ים וַיַּ֣עַן וַיֹּ֗אמֶר נָפְלָ֤ה נָֽפְלָה֙ בָּבֶ֔ל וְכָל־פְּסִילֵ֥י אֱלֹהֶ֖יהָ שִׁבַּ֥ר לָאָֽרֶץ׃
9 At narito, dumarating ang isang karwaheng may sakay na lalaki, kasama ang magkapares na mangangabayo. At sumagot siya at nagsabi: “Bumagsak, bumagsak ang Babilonia! At ang lahat ng inukit na larawan ng kaniyang mga diyos ay dinurog hanggang sa lupa.”
י מְדֻשָׁתִ֖י וּבֶן־גָּרְנִ֑י אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל הִגַּ֥דְתִּי לָכֶֽם׃ (ס)
10 O ikaw na aking giniik, at bunga ng aking giikan! Ang narinig ko mula sa Walang-Hanggan ng mga Hukbo, ang Diyos ng Israel, ay ipinahayag ko sa inyo.
יא מַשָּׂ֖א דּוּמָ֑ה אֵלַי֙ קֹרֵ֣א מִשֵּׂעִ֔יר שֹׁמֵר֙ מַה־מִלַּ֔יְלָה שֹׁמֵ֖ר מַה־מִלֵּֽיל׃
11 Ang hula tungkol sa Duma. May tumatawag sa akin mula sa Seir: “Bantay, ano na ang lagay ng gabi? Bantay, ano na ang lagay ng gabi?”
יב אָמַ֣ר שֹׁמֵ֔ר אָתָ֥ה בֹ֖קֶר וְגַם־לָ֑יְלָה אִם־תִּבְעָי֥וּן בְּעָ֖יוּ שֻׁ֥בוּ אֵתָֽיוּ׃ (ס)
12 Sinabi ng bantay: “Dumarating ang umaga, at gayundin ang gabi. Kung nais ninyong magtanong, magtanong kayo; magbalik kayo, at pumarito kayo.”
יג מַשָּׂ֖א בַּעְרָ֑ב בַּיַּ֤עַר בַּעְרַב֙ תָּלִ֔ינוּ אֹֽרְח֖וֹת דְּדָנִֽים׃
13 Ang hula tungkol sa Arabia. Sa kagubatan ng Arabia kayo magpapalipas ng gabi, kayong mga pulutong na manlalakbay ng mga Dedanita.
יד לִקְרַ֥את צָמֵ֖א הֵתָ֣יוּ מָ֑יִם יֹשְׁבֵי֙ אֶ֣רֶץ תֵּימָ֔א בְּלַחְמ֖וֹ קִדְּמ֥וּ נֹדֵֽד׃
14 Salubungin ninyo ng tubig ang nauuhaw, kayong mga naninirahan sa lupain ng Tema; salubungin ninyo ng kaniyang tinapay ang tumatakas.
טו כִּֽי־מִפְּנֵ֥י חֲרָב֖וֹת נָדָ֑דוּ מִפְּנֵ֣י ׀ חֶ֣רֶב נְטוּשָׁ֗ה וּמִפְּנֵי֙ קֶ֣שֶׁת דְּרוּכָ֔ה וּמִפְּנֵ֖י כֹּ֥בֶד מִלְחָמָֽה׃ (ס)
15 Sapagkat sila'y tumakas mula sa mga tabak, mula sa tabak na nakabunot, mula sa panang nakaumang, at mula sa bigat ng digmaan.
טז כִּי־כֹ֛ה אָמַ֥ר אֲדֹנָ֖י אֵלָ֑י בְּע֤וֹד שָׁנָה֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְכָלָ֖ה כָּל־כְּב֥וֹד קֵדָֽר׃
16 Sapagkat ganito ang sinabi sa akin ng Panginoon: “Sa loob ng isang taon, ayon sa mga taon ng isang upahang manggagawa, ay mawawala ang lahat ng karangalan ng Kedar.
יז וּשְׁאָ֧ר מִסְפַּר־קֶ֛שֶׁת גִּבּוֹרֵ֥י בְנֵֽי־קֵדָ֖ר יִמְעָ֑טוּ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל דִּבֵּֽר׃ (ס)
17 At ang matitira sa bilang ng mga mamamana, ang mga makapangyarihang mandirigma ng mga anak ng Kedar, ay magiging kaunti; sapagkat ang Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel, ang nagsalita.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata