Isaias 44

Kabanata 44

א וְעַתָּ֥ה שְׁמַ֖ע יַעֲקֹ֣ב עַבְדִּ֑י וְיִשְׂרָאֵ֖ל בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
1 At ngayon, makinig ka, O Jacob na aking lingkod, at Israel na aking pinili:
ב כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֥ה עֹשֶׂ֛ךָ וְיֹצֶרְךָ֥ מִבֶּ֖טֶן יַעְזְרֶ֑ךָּ אַל־תִּירָא֙ עַבְדִּ֣י יַֽעֲקֹ֔ב וִישֻׁר֖וּן בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
2 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan na gumawa sa iyo at humubog sa iyo mula pa sa sinapupunan, na tutulong sa iyo: Huwag kang matakot, Jacob na Aking lingkod, at ikaw, Jeshurun, na Aking pinili.
ג כִּ֤י אֶצָּק־מַ֙יִם֙ עַל־צָמֵ֔א וְנֹזְלִ֖ים עַל־יַבָּשָׁ֑ה אֶצֹּ֤ק רוּחִי֙ עַל־זַרְעֶ֔ךָ וּבִרְכָתִ֖י עַל־צֶאֱצָאֶֽיךָ׃
3 Sapagkat magbubuhos Ako ng tubig sa lupang uhaw, at ng mga batis sa tuyong lupa; ibubuhos Ko ang Aking espiritu sa iyong lahi, at ang Aking pagpapala sa iyong mga supling.
ד וְצָמְח֖וּ בְּבֵ֣ין חָצִ֑יר כַּעֲרָבִ֖ים עַל־יִבְלֵי־מָֽיִם׃
4 At sila'y sisibol sa gitna ng damuhan, gaya ng mga punong wilow (sause) sa tabi ng mga daluyan ng tubig.
ה זֶ֤ה יֹאמַר֙ לַֽיהוָ֣ה אָ֔נִי וְזֶ֖ה יִקְרָ֣א בְשֵֽׁם־יַעֲקֹ֑ב וְזֶ֗ה יִכְתֹּ֤ב יָדוֹ֙ לַֽיהוָ֔ה וּבְשֵׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל יְכַנֶּֽה׃ (פ)
5 Ang isa ay magsasabi, “Ako'y sa Walang-Hanggan”; at ang isa naman ay tatawag sa kanyang sarili sa pangalan ni Jacob; at ang isa pa ay lalagda ng kanyang kamay para sa Walang-Hanggan, at ang pangalang Israel ang itataguri niya sa kanyang sarili.
ו כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֧ה מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל וְגֹאֲל֖וֹ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אֲנִ֤י רִאשׁוֹן֙ וַאֲנִ֣י אַחֲר֔וֹן וּמִבַּלְעָדַ֖י אֵ֥ין אֱלֹהִֽים׃
6 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan, ang Hari ng Israel at ang kanyang Manunubos, ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo: Ako ang una at Ako ang huli, at maliban sa Akin ay walang Diyos.
ז וּמִֽי־כָמ֣וֹנִי יִקְרָ֗א וְיַגִּידֶ֤הָ וְיַעְרְכֶ֙הָ֙ לִ֔י מִשּׂוּמִ֖י עַם־עוֹלָ֑ם וְאֹתִיּ֛וֹת וַאֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖אנָה יַגִּ֥ידוּ לָֽמוֹ׃
7 At sino ang gaya ko na makapagpapahayag, at makapagsasalaysay nito, at makapagsasaayos nito sa harap ko, mula nang itatag ko ang sinaunang bayan? At ang mga kababalaghan, at ang mga bagay na darating — ipahayag nila ang mga ito.
ח אַֽל־תִּפְחֲדוּ֙ וְאַל־תִּרְה֔וּ הֲלֹ֥א מֵאָ֛ז הִשְׁמַעְתִּ֥יךָ וְהִגַּ֖דְתִּי וְאַתֶּ֣ם עֵדָ֑י הֲיֵ֤שׁ אֱל֙וֹהַּ֙ מִבַּלְעָדַ֔י וְאֵ֥ין צ֖וּר בַּל־יָדָֽעְתִּי׃
8 Huwag kayong matakot, at huwag kayong masindak. Hindi ba't noon pa man ay ipinarinig ko na ito sa iyo at ipinahayag ko? At kayo ang aking mga saksi. May Diyos pa ba maliban sa akin? Walang ibang Bato; wala akong nakikilala.
ט יֹֽצְרֵי־פֶ֤סֶל כֻּלָּם֙ תֹּ֔הוּ וַחֲמוּדֵיהֶ֖ם בַּל־יוֹעִ֑ילוּ וְעֵדֵיהֶ֣ם הֵׄ֗מָּׄהׄ בַּל־יִרְא֛וּ וּבַל־יֵדְע֖וּ לְמַ֥עַן יֵבֹֽשׁוּ׃
9 Ang mga humuhubog ng inukit na diyus-diyusan ay pawang walang kabuluhan, at ang kanilang mga itinatanging bagay ay walang maidudulot na pakinabang; at ang kanilang mga saksi ay sila mismo, na hindi nakakakita at hindi nakakaalam, upang sila'y mapahiya.
י מִֽי־יָצַ֥ר אֵ֖ל וּפֶ֣סֶל נָסָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הוֹעִֽיל׃
10 Sino ang humubog ng isang diyos, at nagbubo ng hinulmang diyus-diyusan na wala namang anumang pakinabang?
יא הֵ֤ן כָּל־חֲבֵרָיו֙ יֵבֹ֔שׁוּ וְחָרָשִׁ֥ים הֵ֖מָּה מֵֽאָדָ֑ם יִֽתְקַבְּצ֤וּ כֻלָּם֙ יַֽעֲמֹ֔דוּ יִפְחֲד֖וּ יֵבֹ֥שׁוּ יָֽחַד׃
11 Narito, ang lahat ng kanyang mga kasamahan ay mapapahiya; at ang mga manggagawa, sila'y mga tao lamang. Magtipon man silang lahat at tumayo, sila'y matatakot at sama-samang mapapahiya.
יב חָרַ֤שׁ בַּרְזֶל֙ מַֽעֲצָ֔ד וּפָעַל֙ בַּפֶּחָ֔ם וּבַמַּקָּב֖וֹת יִצְּרֵ֑הוּ וַיִּפְעָלֵ֙הוּ֙ בִּזְר֣וֹעַ כֹּח֔וֹ גַּם־רָעֵב֙ וְאֵ֣ין כֹּ֔חַ לֹא־שָׁ֥תָה מַ֖יִם וַיִּיעָֽף׃
12 Ang panday ng bakal ay gumagawa ng palakol at nagtatrabaho sa mga baga; hinuhubog niya ito sa pamamagitan ng mga martilyo, at ginagawa niya ito sa lakas ng kanyang bisig. Nagugutom din siya at nawawalan ng lakas; hindi siya nakainom ng tubig, at siya'y nanghihina.
יג חָרַ֣שׁ עֵצִים֮ נָ֣טָה קָו֒ יְתָאֲרֵ֣הוּ בַשֶּׂ֔רֶד יַעֲשֵׂ֙הוּ֙ בַּמַּקְצֻע֔וֹת וּבַמְּחוּגָ֖ה יְתָאֳרֵ֑הוּ וַֽיַּעֲשֵׂ֙הוּ֙ כְּתַבְנִ֣ית אִ֔ישׁ כְּתִפְאֶ֥רֶת אָדָ֖ם לָשֶׁ֥בֶת בָּֽיִת׃
13 Ang karpintero ay nag-uunat ng panukat na pisi; binabalangkas niya ito sa pamamagitan ng lagari; ginagawa niya ito sa pamamagitan ng mga pait, at binabalangkas niya ito sa pamamagitan ng kompas; at ginagawa niya ito ayon sa anyo ng isang lalaki, ayon sa kagandahan ng tao, upang manatili sa isang bahay.
יד לִכְרָת־ל֣וֹ אֲרָזִ֔ים וַיִּקַּ֤ח תִּרְזָה֙ וְאַלּ֔וֹן וַיְאַמֶּץ־ל֖וֹ בַּעֲצֵי־יָ֑עַר נָטַ֥ע אֹ֖רֶן וְגֶ֥שֶׁם יְגַדֵּֽל׃
14 Pumuputol siya ng mga sedro para sa kanyang sarili, at kumukuha siya ng ensina at ng roble, at nagpapatibay siya para sa kanyang sarili mula sa mga punungkahoy ng gubat; nagtatanim siya ng punla, at pinalalaki ito ng ulan.
טו וְהָיָ֤ה לְאָדָם֙ לְבָעֵ֔ר וַיִּקַּ֤ח מֵהֶם֙ וַיָּ֔חָם אַף־יַשִּׂ֖יק וְאָ֣פָה לָ֑חֶם אַף־יִפְעַל־אֵל֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ עָשָׂ֥הוּ פֶ֖סֶל וַיִּסְגָּד־לָֽמוֹ׃
15 At ito'y nagiging panggatong para sa tao; kumukuha siya mula rito at nagpapainit ng kanyang katawan; nagsisiga rin siya at nagluluto ng tinapay; gumagawa rin siya ng isang diyos at sinasamba ito; ginagawa niya itong inukit na diyus-diyusan at nagpapatirapa siya sa harap nito.
טז חֶצְיוֹ֙ שָׂרַ֣ף בְּמוֹ־אֵ֔שׁ עַל־חֶצְיוֹ֙ בָּשָׂ֣ר יֹאכֵ֔ל יִצְלֶ֥ה צָלִ֖י וְיִשְׂבָּ֑ע אַף־יָחֹם֙ וְיֹאמַ֣ר הֶאָ֔ח חַמּוֹתִ֖י רָאִ֥יתִי אֽוּר׃
16 Ang kalahati nito ay sinusunog niya sa apoy; sa ibabaw ng kalahati nito ay kumakain siya ng karne; nag-iihaw siya ng inihaw at siya'y nabubusog; nagpapainit din siya ng kanyang katawan at nagsasabi, “Aha, naiinitan na ako, nakita ko ang apoy!”
יז וּשְׁאֵ֣רִית֔וֹ לְאֵ֥ל עָשָׂ֖ה לְפִסְל֑וֹ יסגוד־[יִסְגָּד־] ל֤וֹ וְיִשְׁתַּ֙חוּ֙ וְיִתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֔יו וְיֹאמַר֙ הַצִּילֵ֔נִי כִּ֥י אֵלִ֖י אָֽתָּה׃
17 At ang natira rito ay ginagawa niyang isang diyos, ang kanyang inukit na diyus-diyusan; yumuyukod siya rito at nagpapatirapa, at nananalangin siya rito at nagsasabi, “Iligtas mo ako, sapagkat ikaw ang aking diyos.”
יח לֹ֥א יָדְע֖וּ וְלֹ֣א יָבִ֑ינוּ כִּ֣י טַ֤ח מֵֽרְאוֹת֙ עֵֽינֵיהֶ֔ם מֵהַשְׂכִּ֖יל לִבֹּתָֽם׃
18 Hindi sila nakakaalam at hindi sila nakauunawa, sapagkat pinahiran ang kanilang mga mata upang hindi makakita, at ang kanilang mga puso upang hindi makaunawa.
יט וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבּ֗וֹ וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְי֞וֹ שָׂרַ֣פְתִּי בְמוֹ־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרוֹ֙ לְתוֹעֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגּֽוֹד׃
19 At walang sinumang nagninilay nito sa kanyang puso, at walang kaalaman ni pang-unawa upang sabihin: “Ang kalahati nito ay sinunog ko sa apoy; nagluto rin ako ng tinapay sa mga baga nito; nag-ihaw ako ng karne at kumain; at ang natira rito ay gagawin ko bang isang kasuklam-suklam na bagay? Magpapatirapa ba ako sa isang sanga ng punungkahoy?”
כ רֹעֶ֣ה אֵ֔פֶר לֵ֥ב הוּתַ֖ל הִטָּ֑הוּ וְלֹֽא־יַצִּ֤יל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ וְלֹ֣א יֹאמַ֔ר הֲל֥וֹא שֶׁ֖קֶר בִּימִינִֽי׃ (ס)
20 Ginagawa niyang pastol ang abo. Inilihis siya ng sarili niyang pusong nadaya, kaya hindi niya mailigtas ang kanyang kaluluwa, at hindi niya masabi, “Hindi ba't kasinungalingan ang nasa aking kanang kamay?”
כא זְכָר־אֵ֣לֶּה יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֣י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יְצַרְתִּ֤יךָ עֶֽבֶד־לִי֙ אַ֔תָּה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א תִנָּשֵֽׁנִי׃
21 Alalahanin mo ang mga bagay na ito, O Jacob, at ikaw, Israel, sapagkat ikaw ay aking lingkod; hinubog kita, ikaw ay lingkod ko; O Israel, hindi kita malilimutan.
כב מָחִ֤יתִי כָעָב֙ פְּשָׁעֶ֔יךָ וְכֶעָנָ֖ן חַטֹּאותֶ֑יךָ שׁוּבָ֥ה אֵלַ֖י כִּ֥י גְאַלְתִּֽיךָ׃
22 Pinawi ko ang iyong mga pagsalangsang na gaya ng makapal na ulap, at ang iyong mga kasalanan na gaya ng ulap; manumbalik ka sa akin, sapagkat tinubos kita.
כג רָנּ֨וּ שָׁמַ֜יִם כִּֽי־עָשָׂ֣ה יְהוָ֗ה הָרִ֙יעוּ֙ תַּחְתִּיּ֣וֹת אָ֔רֶץ פִּצְח֤וּ הָרִים֙ רִנָּ֔ה יַ֖עַר וְכָל־עֵ֣ץ בּ֑וֹ כִּֽי־גָאַ֤ל יְהוָה֙ יַֽעֲקֹ֔ב וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל יִתְפָּאָֽר׃ (פ)
23 Umawit kayo nang may galak, O mga langit, sapagkat ginawa ito ng Walang-Hanggan; sumigaw kayo, O mga kailaliman ng lupa; bumulalas kayo ng awit, O mga bundok, ikaw na gubat, at ang bawat punungkahoy na naroroon; sapagkat tinubos ng Walang-Hanggan si Jacob, at sa Israel ay luluwalhatiin niya ang kanyang sarili.
כד כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ גֹּאֲלֶ֔ךָ וְיֹצֶרְךָ֖ מִבָּ֑טֶן אָנֹכִ֤י יְהוָה֙ עֹ֣שֶׂה כֹּ֔ל נֹטֶ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ לְבַדִּ֔י רֹקַ֥ע הָאָ֖רֶץ מי אתי [מֵאִתִּֽי׃]
24 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan, ang iyong Manunubos, at ang humubog sa iyo mula pa sa sinapupunan: Ako ang Walang-Hanggan na gumagawa ng lahat ng bagay, na nag-iisang nag-unat ng mga langit, na naglatag ng lupa sa pamamagitan ng aking sarili lamang.
כה מֵפֵר֙ אֹת֣וֹת בַּדִּ֔ים וְקֹסְמִ֖ים יְהוֹלֵ֑ל מֵשִׁ֧יב חֲכָמִ֛ים אָח֖וֹר וְדַעְתָּ֥ם יְשַׂכֵּֽל׃
25 na bumibigo sa mga tanda ng mga sinungaling na manghuhula, at ginagawang hangal ang mga mahiko; na nagpapaurong sa mga pantas, at ginagawang kamangmangan ang kanilang kaalaman;
כו מֵקִים֙ דְּבַ֣ר עַבְדּ֔וֹ וַעֲצַ֥ת מַלְאָכָ֖יו יַשְׁלִ֑ים הָאֹמֵ֨ר לִירוּשָׁלִַ֜ם תּוּשָׁ֗ב וּלְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ תִּבָּנֶ֔ינָה וְחָרְבוֹתֶ֖יהָ אֲקוֹמֵֽם׃
26 na nagpapatibay sa salita ng kanyang lingkod, at tumutupad sa payo ng kanyang mga sugo; na nagsasabi tungkol sa Jerusalem, “Ito'y muling tatahanan,” at tungkol sa mga lungsod ng Juda, “Muli silang itatayo, at ibabangon ko ang mga guho nito”;
כז הָאֹמֵ֥ר לַצּוּלָ֖ה חֳרָ֑בִי וְנַהֲרֹתַ֖יִךְ אוֹבִֽישׁ׃
27 na nagsasabi sa kailaliman, “Matuyo ka, at tutuyuin ko ang iyong mga ilog”;
כח הָאֹמֵ֤ר לְכ֙וֹרֶשׁ֙ רֹעִ֔י וְכָל־חֶפְצִ֖י יַשְׁלִ֑ם וְלֵאמֹ֤ר לִירוּשָׁלִַ֙ם֙ תִּבָּנֶ֔ה וְהֵיכָ֖ל תִּוָּסֵֽד׃ (ס)
28 na nagsasabi tungkol kay Ciro, “Siya'y aking pastol, at tutuparin niya ang lahat ng aking kalooban”; at na nagsasabi tungkol sa Jerusalem, “Ito'y muling itatayo,” at tungkol sa Templo, “Ilalatag ang iyong pundasyon.”