Isaias 14

Kabanata 14

א כִּי֩ יְרַחֵ֨ם יְהוָ֜ה אֶֽת־יַעֲקֹ֗ב וּבָחַ֥ר עוֹד֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְהִנִּיחָ֖ם עַל־אַדְמָתָ֑ם וְנִלְוָ֤ה הַגֵּר֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְנִסְפְּח֖וּ עַל־בֵּ֥ית יַעֲקֹֽב׃
1 Sapagkat kahahabagan ng Walang-Hanggan ang Jacob, at muli Niyang pipiliin ang Israel, at patitirahin Niya sila nang panatag sa kanilang sariling lupa; at ang dayuhan ay makikiisa sa kanila, at sila'y sasama sa sambahayan ni Jacob.
ב וּלְקָח֣וּם עַמִּים֮ וֶהֱבִיא֣וּם אֶל־מְקוֹמָם֒ וְהִֽתְנַחֲל֣וּם בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֗ל עַ֚ל אַדְמַ֣ת יְהוָ֔ה לַעֲבָדִ֖ים וְלִשְׁפָח֑וֹת וְהָיוּ֙ שֹׁבִ֣ים לְשֹֽׁבֵיהֶ֔ם וְרָד֖וּ בְּנֹגְשֵׂיהֶֽם׃ (ס)
2 At kukunin sila ng mga bayan at dadalhin sila sa kanilang lugar; at aangkinin sila ng sambahayan ng Israel sa lupa ng Walang-Hanggan bilang mga aliping lalaki at mga aliping babae; at bibihagin nila ang mga bumihag sa kanila, at sila'y maghahari sa mga umapi sa kanila.
ג וְהָיָ֗ה בְּי֨וֹם הָנִ֤יחַ יְהוָה֙ לְךָ֔ מֵֽעָצְבְּךָ֖ וּמֵרָגְזֶ֑ךָ וּמִן־הָעֲבֹדָ֥ה הַקָּשָׁ֖ה אֲשֶׁ֥ר עֻבַּד־בָּֽךְ׃
3 At mangyayari sa araw na bibigyan ka ng Walang-Hanggan ng kapahingahan mula sa iyong dalamhati at sa iyong pangamba, at mula sa mabigat na pagkaalipin na ipinataw sa iyo,
ד וְנָשָׂ֜אתָ הַמָּשָׁ֥ל הַזֶּ֛ה עַל־מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל וְאָמָ֑רְתָּ אֵ֚יךְ שָׁבַ֣ת נֹגֵ֔שׂ שָׁבְתָ֖ה מַדְהֵבָֽה׃
4 na iyong bibigkasin ang talinghagang ito laban sa hari ng Babilonia, at sasabihin mo: “Paanong natigil ang mapang-api! Natigil ang palalo at mabigat na paniniil!”
ה שָׁבַ֥ר יְהוָ֖ה מַטֵּ֣ה רְשָׁעִ֑ים שֵׁ֖בֶט מֹשְׁלִֽים׃
5 Binali ng Walang-Hanggan ang tungkod ng masasama, ang setro ng mga pinuno,
ו מַכֶּ֤ה עַמִּים֙ בְּעֶבְרָ֔ה מַכַּ֖ת בִּלְתִּ֣י סָרָ֑ה רֹדֶ֤ה בָאַף֙ גּוֹיִ֔ם מֻרְדָּ֖ף בְּלִ֥י חָשָֽׂךְ׃
6 na humahampas sa mga bayan nang may matinding poot, ng hampas na walang humpay, na naghahari sa mga bansa nang may galit, at tinutugis sila nang walang pagpipigil.
ז נָ֥חָה שָׁקְטָ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ פָּצְח֖וּ רִנָּֽה׃
7 Ang buong daigdig ay nagpapahinga at tahimik; sila'y biglang umaawit nang may galak.
ח גַּם־בְּרוֹשִׁ֛ים שָׂמְח֥וּ לְךָ֖ אַרְזֵ֣י לְבָנ֑וֹן מֵאָ֣ז שָׁכַ֔בְתָּ לֹֽא־יַעֲלֶ֥ה הַכֹּרֵ֖ת עָלֵֽינוּ׃
8 Pati ang mga puno ng sipres ay nagagalak dahil sa iyo, at ang mga sedro ng Lebanon, na nagsasabi: “Mula nang ikaw ay nahiga, wala nang mamumutol na umaakyat laban sa amin.”
ט שְׁא֗וֹל מִתַּ֛חַת רָגְזָ֥ה לְךָ֖ לִקְרַ֣את בּוֹאֶ֑ךָ עוֹרֵ֨ר לְךָ֤ רְפָאִים֙ כָּל־עַתּ֣וּדֵי אָ֔רֶץ הֵקִים֙ מִכִּסְאוֹתָ֔ם כֹּ֖ל מַלְכֵ֥י גוֹיִֽם׃
9 Ang daigdig ng mga patay sa ilalim ay nayanig dahil sa iyo upang salubungin ang iyong pagdating; ginising nito para sa iyo ang mga patay, ang lahat ng mga pinuno ng daigdig; pinatayo nito mula sa kanilang mga trono ang lahat ng hari ng mga bansa.
י כֻּלָּ֣ם יַֽעֲנ֔וּ וְיֹאמְר֖וּ אֵלֶ֑יךָ גַּם־אַתָּ֛ה חֻלֵּ֥יתָ כָמ֖וֹנוּ אֵלֵ֥ינוּ נִמְשָֽׁלְתָּ׃
10 Silang lahat ay magsasalita at magsasabi sa iyo: “Ikaw man ay nanghina na rin tulad namin! Naging katulad ka na namin!”
יא הוּרַ֥ד שְׁא֛וֹל גְּאוֹנֶ֖ךָ הֶמְיַ֣ת נְבָלֶ֑יךָ תַּחְתֶּ֙יךָ֙ יֻצַּ֣ע רִמָּ֔ה וּמְכַסֶּ֖יךָ תּוֹלֵעָֽה׃
11 Ibinaba sa daigdig ng mga patay ang iyong karangyaan, ang ingay ng iyong mga alpa; sa ilalim mo ay nakalatag ang mga uod, at mga uod ang iyong kumot.
יב אֵ֛יךְ נָפַ֥לְתָּ מִשָּׁמַ֖יִם הֵילֵ֣ל בֶּן־שָׁ֑חַר נִגְדַּ֣עְתָּ לָאָ֔רֶץ חוֹלֵ֖שׁ עַל־גּוֹיִֽם׃
12 Paanong nahulog ka mula sa langit, O nagniningning na tala sa umaga, anak ng bukang-liwayway! Pinutol ka at ibinagsak sa lupa, ikaw na nagpapalabunutan sa mga bansa!
יג וְאַתָּ֞ה אָמַ֤רְתָּ בִֽלְבָבְךָ֙ הַשָּׁמַ֣יִם אֶֽעֱלֶ֔ה מִמַּ֥עַל לְכֽוֹכְבֵי־אֵ֖ל אָרִ֣ים כִּסְאִ֑י וְאֵשֵׁ֥ב בְּהַר־מוֹעֵ֖ד בְּיַרְכְּתֵ֥י צָפֽוֹן׃
13 At ikaw ay nagsabi sa iyong puso: “Aakyat ako sa langit; sa itaas ng mga bituin ng Diyos ay itataas ko ang aking trono, at uupo ako sa bundok ng kapulungan, sa pinakagilid ng hilaga;
יד אֶעֱלֶ֖ה עַל־בָּ֣מֳתֵי עָ֑ב אֶדַּמֶּ֖ה לְעֶלְיֽוֹן׃
14 aakyat ako sa itaas ng mga kaitaasan ng mga ulap; itutulad ko ang aking sarili sa Kataas-taasan.”
טו אַ֧ךְ אֶל־שְׁא֛וֹל תּוּרָ֖ד אֶל־יַרְכְּתֵי־בֽוֹר׃
15 Ngunit ibababa ka sa daigdig ng mga patay, sa kailaliman ng hukay.
טז רֹאֶ֙יךָ֙ אֵלֶ֣יךָ יַשְׁגִּ֔יחוּ אֵלֶ֖יךָ יִתְבּוֹנָ֑נוּ הֲזֶ֤ה הָאִישׁ֙ מַרְגִּ֣יז הָאָ֔רֶץ מַרְעִ֖ישׁ מַמְלָכֽוֹת׃
16 Ang mga nakakakita sa iyo ay titig na titig sa iyo; pagmamasdan ka nilang mabuti at sasabihin: “Ito ba ang taong yumanig sa daigdig, na nagpanginig sa mga kaharian,
יז שָׂ֥ם תֵּבֵ֛ל כַּמִּדְבָּ֖ר וְעָרָ֣יו הָרָ֑ס אֲסִירָ֖יו לֹא־פָ֥תַח בָּֽיְתָה׃
17 na ginawang tulad ng ilang ang daigdig, at giniba ang mga lungsod nito, na hindi pinalaya ang kanyang mga bihag upang makauwi sa kanilang tahanan?”
יח כָּל־מַלְכֵ֥י גוֹיִ֖ם כֻּלָּ֑ם שָׁכְב֥וּ בְכָב֖וֹד אִ֥ישׁ בְּבֵיתֽוֹ׃
18 Ang lahat ng hari ng mga bansa, silang lahat ay nahihimlay nang may karangalan, bawat isa sa kanyang sariling tahanan.
יט וְאַתָּ֞ה הָשְׁלַ֤כְתָּ מִֽקִּבְרְךָ֙ כְּנֵ֣צֶר נִתְעָ֔ב לְב֥וּשׁ הֲרֻגִ֖ים מְטֹ֣עֲנֵי חָ֑רֶב יוֹרְדֵ֥י אֶל־אַבְנֵי־ב֖וֹר כְּפֶ֥גֶר מוּבָֽס׃
19 Ngunit ikaw ay itinapon palabas ng iyong libingan tulad ng isang kasuklam-suklam na usbong, nadadamitan ng kasuotan ng mga pinatay na tinusok ng tabak, na bumababa sa mga bato ng hukay, tulad ng isang bangkay na niyurakan.
כ לֹֽא־תֵחַ֤ד אִתָּם֙ בִּקְבוּרָ֔ה כִּֽי־אַרְצְךָ֥ שִׁחַ֖תָּ עַמְּךָ֣ הָרָ֑גְתָּ לֹֽא־יִקָּרֵ֥א לְעוֹלָ֖ם זֶ֥רַע מְרֵעִֽים׃
20 Hindi ka makakasama sa kanila sa libingan, sapagkat sinira mo ang iyong lupain at pinatay mo ang iyong bayan; ang lahi ng masasama ay hindi na kailanman babanggitin.
כא הָכִ֧ינוּ לְבָנָ֛יו מַטְבֵּ֖חַ בַּעֲוֺ֣ן אֲבוֹתָ֑ם בַּל־יָקֻ֙מוּ֙ וְיָ֣רְשׁוּ אָ֔רֶץ וּמָלְא֥וּ פְנֵֽי־תֵבֵ֖ל עָרִֽים׃
21 Maghanda kayo ng patayan para sa kanyang mga anak dahil sa kasamaan ng kanilang mga ama, upang hindi sila bumangon at angkinin ang lupain, at punuin ang ibabaw ng daigdig ng mga kaaway.
כב וְקַמְתִּ֣י עֲלֵיהֶ֔ם נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְהִכְרַתִּ֨י לְבָבֶ֜ל שֵׁ֥ם וּשְׁאָ֛ר וְנִ֥ין וָנֶ֖כֶד נְאֻם־יְהוָֽה׃
22 “At Ako'y babangon laban sa kanila,” sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo, “at aking puputulin mula sa Babilonia ang pangalan at ang nalabi, ang anak at ang apo,” sabi ng Walang-Hanggan.
כג וְשַׂמְתִּ֛יהָ לְמוֹרַ֥שׁ קִפֹּ֖ד וְאַגְמֵי־מָ֑יִם וְטֵֽאטֵאתִ֙יהָ֙ בְּמַטְאֲטֵ֣א הַשְׁמֵ֔ד נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ (פ)
23 “At gagawin Ko itong pag-aari ng porkupino at mga lawa ng tubig; at wawalisin Ko ito ng walis ng pagkawasak,” sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
כד נִשְׁבַּ֛ע יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹ֑ר אִם־לֹ֞א כַּאֲשֶׁ֤ר דִּמִּ֙יתִי֙ כֵּ֣ן הָיָ֔תָה וְכַאֲשֶׁ֥ר יָעַ֖צְתִּי הִ֥יא תָקֽוּם׃
24 Sumumpa ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo, na nagsasabi: “Tiyak na kung paano Ko ito binalak ay gayon nga ang mangyayari, at kung paano Ko ito ipinasya ay iyon ang matutupad.
כה לִשְׁבֹּ֤ר אַשּׁוּר֙ בְּאַרְצִ֔י וְעַל־הָרַ֖י אֲבוּסֶ֑נּוּ וְסָ֤ר מֵֽעֲלֵיהֶם֙ עֻלּ֔וֹ וְסֻ֨בֳּל֔וֹ מֵעַ֥ל שִׁכְמ֖וֹ יָסֽוּר׃
25 na babaliin Ko ang Asiria sa Aking lupain, at sa Aking mga bundok ay yuyurakan Ko siya; at aalisin sa kanila ang kanyang pamatok, at ang kanyang pasanin ay aalisin sa kanilang balikat.”
כו זֹ֛את הָעֵצָ֥ה הַיְּעוּצָ֖ה עַל־כָּל־הָאָ֑רֶץ וְזֹ֛את הַיָּ֥ד הַנְּטוּיָ֖ה עַל־כָּל־הַגּוֹיִֽם׃
26 Ito ang panukalang ipinasya laban sa buong daigdig; at ito ang kamay na nakaunat laban sa lahat ng mga bansa.
כז כִּֽי־יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת יָעָ֖ץ וּמִ֣י יָפֵ֑ר וְיָד֥וֹ הַנְּטוּיָ֖ה וּֽמִ֥י יְשִׁיבֶֽנָּה׃ (פ)
27 Sapagkat ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo ang nagpasya, at sino ang makapagpapawalang-bisa nito? At ang Kanyang kamay ay nakaunat, at sino ang makapagpapaurong nito?
כח בִּשְׁנַת־מ֖וֹת הַמֶּ֣לֶךְ אָחָ֑ז הָיָ֖ה הַמַּשָּׂ֥א הַזֶּֽה׃
28 Sa taon na namatay si Haring Ahaz dumating ang hulang ito.
כט אַֽל־תִּשְׂמְחִ֤י פְלֶ֙שֶׁת֙ כֻּלֵּ֔ךְ כִּ֥י נִשְׁבַּ֖ר שֵׁ֣בֶט מַכֵּ֑ךְ כִּֽי־מִשֹּׁ֤רֶשׁ נָחָשׁ֙ יֵ֣צֵא צֶ֔פַע וּפִרְי֖וֹ שָׂרָ֥ף מְעוֹפֵֽף׃
29 Huwag kang magalak, ikaw na buong Filistia, dahil nabali na ang pamalo na humahampas sa iyo; sapagkat mula sa ugat ng ahas ay lalabas ang isang ulupong, at ang bunga nito ay isang lumilipad na makamandag na ahas.
ל וְרָעוּ֙ בְּכוֹרֵ֣י דַלִּ֔ים וְאֶבְיוֹנִ֖ים לָבֶ֣טַח יִרְבָּ֑צוּ וְהֵמַתִּ֤י בָֽרָעָב֙ שָׁרְשֵׁ֔ךְ וּשְׁאֵרִיתֵ֖ךְ יַהֲרֹֽג׃
30 At manginginain ang mga panganay ng mga dukha, at ang mga nangangailangan ay hihiga nang panatag; ngunit papatayin Ko sa gutom ang iyong ugat, at ang iyong nalabi ay kanyang papatayin.
לא הֵילִ֤ילִֽי שַׁ֙עַר֙ זַֽעֲקִי־עִ֔יר נָמ֖וֹג פְּלֶ֣שֶׁת כֻּלֵּ֑ךְ כִּ֤י מִצָּפוֹן֙ עָשָׁ֣ן בָּ֔א וְאֵ֥ין בּוֹדֵ֖ד בְּמוֹעָדָֽיו׃
31 Managhoy ka, O pintuang-bayan; sumigaw ka, O lungsod; natutunaw ka, ikaw na buong Filistia; sapagkat mula sa hilaga ay dumarating ang usok, at walang sinumang naiiwang nag-iisa sa kanyang mga takdang panahon.
לב וּמַֽה־יַּעֲנֶ֖ה מַלְאֲכֵי־ג֑וֹי כִּ֤י יְהוָה֙ יִסַּ֣ד צִיּ֔וֹן וּבָ֥הּ יֶחֱס֖וּ עֲנִיֵּ֥י עַמּֽוֹ׃ (ס)
32 At ano ang isasagot ng mga sugo ng bansa? Na ang Walang-Hanggan ang nagtatag ng Zion, at doon manganganlong ang mga aba sa Kanyang bayan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata