Isaias 17

Kabanata 17

א מַשָּׂ֖א דַּמָּ֑שֶׂק הִנֵּ֤ה דַמֶּ֙שֶׂק֙ מוּסָ֣ר מֵעִ֔יר וְהָיְתָ֖ה מְעִ֥י מַפָּלָֽה׃
1 Ang hula tungkol sa Damasco. Narito, ang Damasco ay aalisin sa pagiging lungsod, at ito ay magiging isang bunton ng guho.
ב עֲזֻב֖וֹת עָרֵ֣י עֲרֹעֵ֑ר לַעֲדָרִ֣ים תִּֽהְיֶ֔ינָה וְרָבְצ֖וּ וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃
2 Pinabayaan na ang mga lungsod ng Aroer; magiging pastulan ang mga ito ng mga kawan, at hihiga roon ang mga kawan, at walang sinumang gagambala sa kanila.
ג וְנִשְׁבַּ֤ת מִבְצָר֙ מֵֽאֶפְרַ֔יִם וּמַמְלָכָ֥ה מִדַּמֶּ֖שֶׂק וּשְׁאָ֣ר אֲרָ֑ם כִּכְב֤וֹד בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ יִֽהְי֔וּ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃ (ס)
3 Mawawala ang muog sa Efraim, at ang kaharian sa Damasco; at ang nalabi sa Aram ay magiging gaya ng kaluwalhatian ng mga anak ng Israel, sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
ד וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יִדַּ֖ל כְּב֣וֹד יַעֲקֹ֑ב וּמִשְׁמַ֥ן בְּשָׂר֖וֹ יֵרָזֶֽה׃
4 At sa araw na iyon, liliit ang kaluwalhatian ng Jacob, at ang taba ng kanyang laman ay mangangayayat.
ה וְהָיָ֗ה כֶּֽאֱסֹף֙ קָצִ֣יר קָמָ֔ה וּזְרֹע֖וֹ שִׁבֳּלִ֣ים יִקְצ֑וֹר וְהָיָ֛ה כִּמְלַקֵּ֥ט שִׁבֳּלִ֖ים בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃
5 At ito ay magiging gaya ng pagtitipon ng mang-aani sa nakatayong butil, at ng pag-aani ng kanyang bisig sa mga uhay; at magiging gaya ito ng isang namumulot ng mga uhay sa Lambak ng Refaim.
ו וְנִשְׁאַר־בּ֤וֹ עֽוֹלֵלֹת֙ כְּנֹ֣קֶף זַ֔יִת שְׁנַ֧יִם שְׁלֹשָׁ֛ה גַּרְגְּרִ֖ים בְּרֹ֣אשׁ אָמִ֑יר אַרְבָּעָ֣ה חֲמִשָּׁ֗ה בִּסְעִפֶ֙יהָ֙ פֹּֽרִיָּ֔ה נְאֻם־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
6 Gayunman, may matitirang mga himalay roon, gaya ng sa pagpitas ng olibo: dalawa o tatlong bunga sa dulo ng pinakamataas na sanga, apat o lima sa mga sanga ng mabungang puno, sabi ng Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel.
ז בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יִשְׁעֶ֥ה הָאָדָ֖ם עַל־עֹשֵׂ֑הוּ וְעֵינָ֕יו אֶל־קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל תִּרְאֶֽינָה׃
7 Sa araw na iyon, babaling ang tao sa Gumawa sa kanya, at ang kanyang mga mata ay titingin sa Banal ng Israel.
ח וְלֹ֣א יִשְׁעֶ֔ה אֶל־הַֽמִּזְבְּח֖וֹת מַעֲשֵׂ֣ה יָדָ֑יו וַאֲשֶׁ֨ר עָשׂ֤וּ אֶצְבְּעֹתָיו֙ לֹ֣א יִרְאֶ֔ה וְהָאֲשֵׁרִ֖ים וְהָחַמָּנִֽים׃
8 At hindi siya babaling sa mga altar na gawa ng kanyang mga kamay, at hindi niya titingnan ang ginawa ng kanyang mga daliri, maging ang mga Ashera o ang mga larawang pang-araw.
ט בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא יִהְי֣וּ ׀ עָרֵ֣י מָעֻזּ֗וֹ כַּעֲזוּבַ֤ת הַחֹ֙רֶשׁ֙ וְהָ֣אָמִ֔יר אֲשֶׁ֣ר עָזְב֔וּ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָיְתָ֖ה שְׁמָמָֽה׃
9 Sa araw na iyon, ang kanyang matitibay na lungsod ay magiging gaya ng mga pinabayaang kakahuyan at kagubatan na iniwan nila dahil sa mga anak ng Israel; at magiging isang kagibaan ang lupain.
י כִּ֤י שָׁכַ֙חַתְּ֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׁעֵ֔ךְ וְצ֥וּר מָעֻזֵּ֖ךְ לֹ֣א זָכָ֑רְתְּ עַל־כֵּ֗ן תִּטְּעִי֙ נִטְעֵ֣י נַעֲמָנִ֔ים וּזְמֹ֥רַת זָ֖ר תִּזְרָעֶֽנּוּ׃
10 Sapagkat kinalimutan mo ang Diyos ng iyong kaligtasan, at hindi mo inalaala ang Bato ng iyong lakas; kaya't bagaman nagtanim ka ng magagandang halaman, hinasikan mo naman ito ng mga sangang banyaga.
יא בְּי֤וֹם נִטְעֵךְ֙ תְּשַׂגְשֵׂ֔גִי וּבַבֹּ֖קֶר זַרְעֵ֣ךְ תַּפְרִ֑יחִי נֵ֥ד קָצִ֛יר בְּי֥וֹם נַחֲלָ֖ה וּכְאֵ֥ב אָנֽוּשׁ׃ (ס)
11 Sa araw ng iyong pagtatanim ay pinayabong mo ito, at sa umaga ay pinamulaklak mo ang iyong binhi; isang bunton ng ani sa araw ng karamdaman at ng kirot na walang lunas.
יב ה֗וֹי הֲמוֹן֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כַּהֲמ֥וֹת יַמִּ֖ים יֶהֱמָי֑וּן וּשְׁא֣וֹן לְאֻמִּ֔ים כִּשְׁא֛וֹן מַ֥יִם כַּבִּירִ֖ים יִשָּׁאֽוּן׃
12 Kahabag-habag ang daluyong ng maraming bayan, na umuugong na gaya ng ugong ng mga dagat; at ang dagundong ng mga bansa, na dumadagundong na gaya ng dagundong ng malalakas na tubig!
יג לְאֻמִּ֗ים כִּשְׁא֞וֹן מַ֤יִם רַבִּים֙ יִשָּׁא֔וּן וְגָ֥עַר בּ֖וֹ וְנָ֣ס מִמֶּרְחָ֑ק וְרֻדַּ֗ף כְּמֹ֤ץ הָרִים֙ לִפְנֵי־ר֔וּחַ וּכְגַלְגַּ֖ל לִפְנֵ֥י סוּפָֽה׃
13 Dadagundong ang mga bansa gaya ng dagundong ng maraming tubig; ngunit sasawayin niya ito, at tatakas ito palayo, at hahabulin ito gaya ng ipa sa mga bundok na tinatangay ng hangin, at gaya ng gumugulong na tuyong tinik na tinatangay ng unos.
יד לְעֵ֥ת עֶ֙רֶב֙ וְהִנֵּ֣ה בַלָּהָ֔ה בְּטֶ֥רֶם בֹּ֖קֶר אֵינֶ֑נּוּ זֶ֚ה חֵ֣לֶק שׁוֹסֵ֔ינוּ וְגוֹרָ֖ל לְבֹזְזֵֽינוּ׃ (ס)
14 Pagsapit ng gabi, narito, may sindak; bago dumating ang umaga, wala na sila. Ito ang bahagi ng mga sumamsam sa amin, at ang kapalaran ng mga nanloob sa amin.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata