Jeremias 11

Kabanata 11

א הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
1 Ang salitang dumating kay Jeremias mula sa Walang-Hanggan, na nagsasabi:
ב שִׁמְע֕וּ אֶת־דִּבְרֵ֖י הַבְּרִ֣ית הַזֹּ֑את וְדִבַּרְתָּם֙ אֶל־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְעַל־יֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם׃
2 “Pakinggan ninyo ang mga salita ng tipang ito, at sabihin ninyo ang mga ito sa mga tao ng Juda at sa mga naninirahan sa Jerusalem.
ג וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אָר֣וּר הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יִשְׁמַ֔ע אֶת־דִּבְרֵ֖י הַבְּרִ֥ית הַזֹּֽאת׃
3 At sabihin mo sa kanila: ‹Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan, ang Diyos ng Israel: Sumpain ang taong hindi makikinig sa mga salita ng tipang ito,
ד אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶ֡ם בְּי֣וֹם הוֹצִיאִֽי־אוֹתָ֣ם מֵאֶֽרֶץ־מִצְרַיִם֩ מִכּ֨וּר הַבַּרְזֶ֜ל לֵאמֹ֗ר שִׁמְע֤וּ בְקוֹלִי֙ וַעֲשִׂיתֶ֣ם אוֹתָ֔ם כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־אֲצַוֶּ֖ה אֶתְכֶ֑ם וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
4 na iniutos ko sa inyong mga ninuno nang araw na ilabas ko sila mula sa lupain ng Egipto, mula sa hurnong bakal, na nagsasabi: ‘Makinig kayo sa aking tinig, at gawin ninyo ang mga ito, ayon sa lahat ng iniuutos ko sa inyo; at kayo ay magiging aking bayan, at ako ay magiging inyong Diyos’;
ה לְמַעַן֩ הָקִ֨ים אֶת־הַשְּׁבוּעָ֜ה אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֣עְתִּי לַאֲבֽוֹתֵיכֶ֗ם לָתֵ֤ת לָהֶם֙ אֶ֣רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֛ב וּדְבַ֖שׁ כַּיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָאַ֥עַן וָאֹמַ֖ר אָמֵ֥ן ׀ יְהוָֽה׃ (ס)
5 upang aking tuparin ang panunumpang ipinanumpa ko sa inyong mga ninuno, na ibibigay sa kanila ang isang lupaing dinadaluyan ng gatas at pulot, gaya sa araw na ito.›” At sumagot ako at nagsabi: “Amen, O Walang-Hanggan!”
ו וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קְרָ֨א אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֗וּ אֶת־דִּבְרֵי֙ הַבְּרִ֣ית הַזֹּ֔את וַעֲשִׂיתֶ֖ם אוֹתָֽם׃
6 At sinabi sa akin ng Walang-Hanggan: “Ipahayag mo ang lahat ng salitang ito sa mga lungsod ng Juda at sa mga lansangan ng Jerusalem, na nagsasabi: ‹Pakinggan ninyo ang mga salita ng tipang ito, at gawin ninyo ang mga ito.›
ז כִּי֩ הָעֵ֨ד הַעִדֹ֜תִי בַּאֲבֽוֹתֵיכֶ֗ם בְּיוֹם֩ הַעֲלוֹתִ֨י אוֹתָ֜ם מֵאֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה הַשְׁכֵּ֥ם וְהָעֵ֖ד לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֖וּ בְּקוֹלִֽי׃
7 Sapagkat mahigpit kong binalaan ang inyong mga ninuno nang araw na iahon ko sila mula sa lupain ng Egipto, at hanggang sa araw na ito ay bumabangon ako nang maaga at nagbababala, na nagsasabi: ‹Makinig kayo sa aking tinig.›
ח וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ וְלֹֽא־הִטּ֣וּ אֶת־אָזְנָ֔ם וַיֵּ֣לְכ֔וּ אִ֕ישׁ בִּשְׁרִיר֖וּת לִבָּ֣ם הָרָ֑ע וָאָבִ֨יא עֲלֵיהֶ֜ם אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֧י הַבְּרִית־הַזֹּ֛את אֲשֶׁר־צִוִּ֥יתִי לַעֲשׂ֖וֹת וְלֹ֥א עָשֽׂוּ׃ (ס)
8 Ngunit hindi sila nakinig, ni ikiniling man ang kanilang tainga, kundi lumakad ang bawat isa sa katigasan ng kanilang masamang puso; kaya't ipinasapit ko sa kanila ang lahat ng salita ng tipang ito, na iniutos kong gawin nila, ngunit hindi nila ginawa.”
ט וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י נִֽמְצָא־קֶ֙שֶׁר֙ בְּאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וּבְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם׃
9 At sinabi sa akin ng Walang-Hanggan: “May natagpuang pakikipagsabwatan sa mga tao ng Juda at sa mga naninirahan sa Jerusalem.
י שָׁ֩בוּ֩ עַל־עֲוֺנֹ֨ת אֲבוֹתָ֜ם הָרִֽאשֹׁנִ֗ים אֲשֶׁ֤ר מֵֽאֲנוּ֙ לִשְׁמ֣וֹעַ אֶת־דְּבָרַ֔י וְהֵ֣מָּה הָלְכ֗וּ אַחֲרֵ֛י אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים לְעָבְדָ֑ם הֵפֵ֤רוּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵל֙ וּבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה אֶת־בְּרִיתִ֕י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אֶת־אֲבוֹתָֽם׃ (ס)
10 Bumalik sila sa mga kasamaan ng kanilang mga naunang ninuno, na tumangging makinig sa aking mga salita; at sila'y sumunod sa ibang mga diyos upang paglingkuran ang mga ito. Sinira ng sambahayan ng Israel at ng sambahayan ng Juda ang aking tipan na aking ipinakipagtipan sa kanilang mga ninuno.
יא לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֤יא אֲלֵיהֶם֙ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יוּכְל֖וּ לָצֵ֣את מִמֶּ֑נָּה וְזָעֲק֣וּ אֵלַ֔י וְלֹ֥א אֶשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם׃
11 Kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Narito, magpapasapit ako sa kanila ng kapahamakan na hindi nila matatakasan; at dadaing sila sa akin, ngunit hindi ko sila pakikinggan.
יב וְהָֽלְכ֞וּ עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְיֹשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְזָֽעֲקוּ֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם מְקַטְּרִ֖ים לָהֶ֑ם וְהוֹשֵׁ֛עַ לֹֽא־יוֹשִׁ֥יעוּ לָהֶ֖ם בְּעֵ֥ת רָעָתָֽם׃
12 Kung magkagayon, ang mga lungsod ng Juda at ang mga naninirahan sa Jerusalem ay paroroon at dadaing sa mga diyos na pinagsusunugan nila ng insenso; ngunit hindi sila maililigtas ng mga iyon sa anumang paraan sa panahon ng kanilang kasawian.
יג כִּ֚י מִסְפַּ֣ר עָרֶ֔יךָ הָי֥וּ אֱלֹהֶ֖יךָ יְהוּדָ֑ה וּמִסְפַּ֞ר חֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֗ם שַׂמְתֶּ֤ם מִזְבְּחוֹת֙ לַבֹּ֔שֶׁת מִזְבְּח֖וֹת לְקַטֵּ֥ר לַבָּֽעַל׃ (ס)
13 Sapagkat kung gaano karami ang iyong mga lungsod, gayon din karami ang iyong mga diyos, O Juda; at kung gaano karami ang mga lansangan ng Jerusalem, gayon din karami ang mga dambanang itinayo ninyo para sa kahiya-hiyang bagay, mga dambana upang pagsunugan ng insenso para kay Baal.
יד וְאַתָּ֗ה אַל־תִּתְפַּלֵּל֙ בְּעַד־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְאַל־תִּשָּׂ֥א בַעֲדָ֖ם רִנָּ֣ה וּתְפִלָּ֑ה כִּ֣י אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֗עַ בְּעֵ֛ת קָרְאָ֥ם אֵלַ֖י בְּעַ֥ד רָעָתָֽם׃ (ס)
14 At ikaw, huwag kang manalangin para sa bayang ito, ni magtaas man ng daing o panalangin para sa kanila; sapagkat hindi ako nakikinig sa panahong tumatawag sila sa akin dahil sa kanilang kasawian.
טו מֶ֣ה לִֽידִידִ֞י בְּבֵיתִ֗י עֲשׂוֹתָ֤הּ הַֽמְזִמָּ֙תָה֙ הָֽרַבִּ֔ים וּבְשַׂר־קֹ֖דֶשׁ יַעַבְר֣וּ מֵֽעָלָ֑יִךְ כִּ֥י רָעָתֵ֖כִי אָ֥ז תַּעֲלֹֽזִי׃
15 Ano pa ang kinalalagyan ng aking minamahal sa aking bahay, gayong gumawa siya ng masamang balak kasama ng marami? At ang banal na laman ay naalis sa iyo; kapag ikaw ay gumagawa ng masama, saka ka nagagalak.
טז זַ֤יִת רַֽעֲנָן֙ יְפֵ֣ה פְרִי־תֹ֔אַר קָרָ֥א יְהוָ֖ה שְׁמֵ֑ךְ לְק֣וֹל ׀ הֲמוּלָּ֣ה גְדֹלָ֗ה הִצִּ֥ית אֵשׁ֙ עָלֶ֔יהָ וְרָע֖וּ דָּלִיּוֹתָֽיו׃
16 “Isang luntiang punong olibo, maganda ang bunga at anyo” — ganito ang itinawag na pangalan sa iyo ng Walang-Hanggan; ngunit sa ingay ng isang malaking kaguluhan ay nagsindi Siya ng apoy rito, at nabali ang mga sanga nito.
יז וַיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ הַנּוֹטֵ֣עַ אוֹתָ֔ךְ דִּבֶּ֥ר עָלַ֖יִךְ רָעָ֑ה בִּ֠גְלַל רָעַ֨ת בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבֵ֣ית יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֥וּ לָהֶ֛ם לְהַכְעִסֵ֖נִי לְקַטֵּ֥ר לַבָּֽעַל׃ (ס)
17 At ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo, na nagtanim sa iyo, ay nagtakda ng kapahamakan laban sa iyo, dahil sa kasamaan ng sambahayan ng Israel at ng sambahayan ng Juda, na ginawa nila para sa kanilang sarili upang galitin ako sa pagsusunog ng insenso para kay Baal.
יח וַֽיהוָ֥ה הֽוֹדִיעַ֖נִי וָֽאֵדָ֑עָה אָ֖ז הִרְאִיתַ֥נִי מַעַלְלֵיהֶֽם׃
18 At ipinaalam ito sa akin ng Walang-Hanggan, at nalaman ko; noon ay ipinakita Mo sa akin ang kanilang mga gawa.
יט וַאֲנִ֕י כְּכֶ֥בֶשׂ אַלּ֖וּף יוּבַ֣ל לִטְב֑וֹחַ וְלֹֽא־יָדַ֜עְתִּי כִּֽי־עָלַ֣י ׀ חָשְׁב֣וּ מַחֲשָׁב֗וֹת נַשְׁחִ֨יתָה עֵ֤ץ בְּלַחְמוֹ֙ וְנִכְרְתֶ֙נּוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ חַיִּ֔ים וּשְׁמ֖וֹ לֹֽא־יִזָּכֵ֥ר עֽוֹד׃
19 Ngunit ako ay gaya ng isang tupa at ng isang toro na dinadala sa katayan, at hindi ko alam na laban sa akin sila nagbalak ng mga pakana: “Sirain natin ng nakamamatay na kahoy ang kanyang tinapay, at puksain natin siya mula sa lupain ng mga buhay, upang ang kanyang pangalan ay hindi na maalala pa.”
כ וַֽיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ שֹׁפֵ֣ט צֶ֔דֶק בֹּחֵ֥ן כְּלָי֖וֹת וָלֵ֑ב אֶרְאֶ֤ה נִקְמָֽתְךָ֙ מֵהֶ֔ם כִּ֥י אֵלֶ֖יךָ גִּלִּ֥יתִי אֶת־רִיבִֽי׃ (ס)
20 Ngunit O Walang-Hanggan ng mga Hukbo, na humahatol nang matuwid, na sumisiyasat sa mga bato at sa puso, makita ko nawa ang Iyong paghihiganti sa kanila, sapagkat sa Iyo ko inilantad ang aking usapin.
כא לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ עַל־אַנְשֵׁ֣י עֲנָת֔וֹת הַֽמְבַקְשִׁ֥ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֖ לֵאמֹ֑ר לֹ֤א תִנָּבֵא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וְלֹ֥א תָמ֖וּת בְּיָדֵֽנוּ׃ (ס)
21 Kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan tungkol sa mga tao ng Anatot na nagtatangka sa iyong buhay, na nagsasabi: “Huwag kang magpropesiya sa pangalan ng Walang-Hanggan, upang hindi ka mamatay sa aming kamay”;
כב לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנְנִ֥י פֹקֵ֖ד עֲלֵיהֶ֑ם הַבַּֽחוּרִים֙ יָמֻ֣תוּ בַחֶ֔רֶב בְּנֵיהֶם֙ וּבְנ֣וֹתֵיהֶ֔ם יָמֻ֖תוּ בָּרָעָֽב׃
22 kaya't ganito ang sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo: Narito, parurusahan ko sila; ang mga binata ay mamamatay sa tabak, at ang kanilang mga anak na lalaki at mga anak na babae ay mamamatay sa gutom;
כג וּשְׁאֵרִ֕ית לֹ֥א תִֽהְיֶ֖ה לָהֶ֑ם כִּֽי־אָבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל־אַנְשֵׁ֥י עֲנָת֖וֹת שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָֽם׃ (ס)
23 at walang matitirang nalabi sa kanila; sapagkat magpapasapit ako ng kapahamakan sa mga tao ng Anatot, sa taon ng kanilang pagpaparusa.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata