Jeremias 2

Kabanata 2

א וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1 At dumating sa akin ang salita ng Walang-Hanggan, na nagsasabi:
ב הָלֹ֡ךְ וְקָֽרָאתָ֩ בְאָזְנֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה זָכַ֤רְתִּי לָךְ֙ חֶ֣סֶד נְעוּרַ֔יִךְ אַהֲבַ֖ת כְּלוּלֹתָ֑יִךְ לֶכְתֵּ֤ךְ אַחֲרַי֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּאֶ֖רֶץ לֹ֥א זְרוּעָֽה׃
2 Humayo ka at ipahayag mo sa pandinig ng Jerusalem, na sinasabi: Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Naaalala Ko para sa iyo ang kabutihan ng iyong kabataan, ang pag-ibig mo noong ikaw ay ikakasal, nang sumunod ka sa Akin sa ilang, sa lupaing hindi nahahasikan.
ג קֹ֤דֶשׁ יִשְׂרָאֵל֙ לַיהוָ֔ה רֵאשִׁ֖ית תְּבוּאָתֹ֑ה כָּל־אֹכְלָ֣יו יֶאְשָׁ֔מוּ רָעָ֛ה תָּבֹ֥א אֲלֵיהֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ (פ)
3 Ang Israel ay banal sa Walang-Hanggan, ang unang bunga ng Kanyang ani; lahat ng lumalamon sa kanya ay mananagot sa kasalanan, kasamaan ang darating sa kanila, sabi ng Walang-Hanggan.
ד שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה בֵּ֣ית יַעֲקֹ֑ב וְכָֽל־מִשְׁפְּח֖וֹת בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
4 Pakinggan ninyo ang salita ng Walang-Hanggan, O sambahayan ni Jacob, at lahat ng angkan ng sambahayan ng Israel.
ה כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה מַה־מָּצְא֨וּ אֲבוֹתֵיכֶ֥ם בִּי֙ עָ֔וֶל כִּ֥י רָחֲק֖וּ מֵעָלָ֑י וַיֵּֽלְכ֛וּ אַחֲרֵ֥י הַהֶ֖בֶל וַיֶּהְבָּֽלוּ׃
5 Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Anong kalikuan ang nasumpungan sa Akin ng inyong mga ninuno, na sila'y lumayo sa Akin, at sumunod sa walang kabuluhan, at sila mismo ay naging walang kabuluhan?
ו וְלֹ֣א אָמְר֔וּ אַיֵּ֣ה יְהוָ֔ה הַמַּעֲלֶ֥ה אֹתָ֖נוּ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הַמּוֹלִ֨יךְ אֹתָ֜נוּ בַּמִּדְבָּ֗ר בְּאֶ֨רֶץ עֲרָבָ֤ה וְשׁוּחָה֙ בְּאֶ֙רֶץ֙ צִיָּ֣ה וְצַלְמָ֔וֶת בְּאֶ֗רֶץ לֹֽא־עָ֤בַר בָּהּ֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־יָשַׁ֥ב אָדָ֖ם שָֽׁם׃
6 At hindi nila sinabi: “Nasaan ang Walang-Hanggan na nag-ahon sa atin mula sa lupain ng Egipto, na umakay sa atin sa ilang, sa lupain ng kapatagan at mga hukay, sa lupain ng tagtuyot at matinding kadiliman, sa lupaing walang taong dumaan at walang taong nanirahan doon?”
ז וָאָבִ֤יא אֶתְכֶם֙ אֶל־אֶ֣רֶץ הַכַּרְמֶ֔ל לֶאֱכֹ֥ל פִּרְיָ֖הּ וְטוּבָ֑הּ וַתָּבֹ֙אוּ֙ וַתְּטַמְּא֣וּ אֶת־אַרְצִ֔י וְנַחֲלָתִ֥י שַׂמְתֶּ֖ם לְתוֹעֵבָֽה׃
7 At dinala Ko kayo sa lupain ng mabubungang bukirin, upang kainin ang bunga nito at ang kabutihan nito; ngunit nang kayo'y pumasok, dinungisan ninyo ang Aking lupain, at ginawa ninyong kasuklam-suklam ang Aking mana.
ח הַכֹּהֲנִ֗ים לֹ֤א אָֽמְרוּ֙ אַיֵּ֣ה יְהוָ֔ה וְתֹפְשֵׂ֤י הַתּוֹרָה֙ לֹ֣א יְדָע֔וּנִי וְהָרֹעִ֖ים פָּ֣שְׁעוּ בִ֑י וְהַנְּבִיאִים֙ נִבְּא֣וּ בַבַּ֔עַל וְאַחֲרֵ֥י לֹֽא־יוֹעִ֖לוּ הָלָֽכוּ׃
8 Ang mga saserdote ay hindi nagsabi: “Nasaan ang Walang-Hanggan?” At ang mga humahawak ng Torah ay hindi Ako nakilala; at ang mga pastol ay naghimagsik laban sa Akin; at ang mga propeta ay nagpropesiya sa pangalan ni Baal, at sumunod sila sa mga bagay na walang pakinabang.
ט לָכֵ֗ן עֹ֛ד אָרִ֥יב אִתְּכֶ֖ם נְאֻם־יְהוָ֑ה וְאֶת־בְּנֵ֥י בְנֵיכֶ֖ם אָרִֽיב׃
9 Kaya't makikipagtalo pa Ako sa inyo, sabi ng Walang-Hanggan, at sa mga anak ng inyong mga anak ay makikipagtalo Ako.
י כִּ֣י עִבְר֞וּ אִיֵּ֤י כִתִּיִּים֙ וּרְא֔וּ וְקֵדָ֛ר שִׁלְח֥וּ וְהִֽתְבּוֹנְנ֖וּ מְאֹ֑ד וּרְא֕וּ הֵ֥ן הָיְתָ֖ה כָּזֹֽאת׃
10 Sapagkat tumawid kayo sa mga pulo ng mga Kitteo at tumingin kayo, at magsugo kayo sa Kedar at suriin ninyong mabuti, at tingnan ninyo kung nagkaroon na ba ng ganitong bagay.
יא הַהֵימִ֥יר גּוֹי֙ אֱלֹהִ֔ים וְהֵ֖מָּה לֹ֣א אֱלֹהִ֑ים וְעַמִּ֛י הֵמִ֥יר כְּבוֹד֖וֹ בְּל֥וֹא יוֹעִֽיל׃
11 Mayroon bang bansang nagpalit ng kanyang mga diyos, gayong ang mga iyon ay hindi naman mga diyos? Ngunit ipinagpalit ng Aking bayan ang kanyang kaluwalhatian sa bagay na walang pakinabang.
יב שֹׁ֥מּוּ שָׁמַ֖יִם עַל־זֹ֑את וְשַׂעֲר֛וּ חָרְב֥וּ מְאֹ֖ד נְאֻם־יְהוָֽה׃
12 Manggilalas kayo, O mga langit, dahil dito, at mangilabot kayo, at lubha kayong mawasak, sabi ng Walang-Hanggan.
יג כִּֽי־שְׁתַּ֥יִם רָע֖וֹת עָשָׂ֣ה עַמִּ֑י אֹתִ֨י עָזְב֜וּ מְק֣וֹר ׀ מַ֣יִם חַיִּ֗ים לַחְצֹ֤ב לָהֶם֙ בֹּאר֔וֹת בֹּארֹת֙ נִשְׁבָּרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹא־יָכִ֖לוּ הַמָּֽיִם׃
13 Sapagkat dalawang kasamaan ang ginawa ng Aking bayan: tinalikuran nila Ako, ang bukal ng tubig na buháy, upang humukay para sa kanilang sarili ng mga balon, mga sirang balon na hindi makapagpanatili ng tubig.
יד הַעֶ֙בֶד֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אִם־יְלִ֥יד בַּ֖יִת ה֑וּא מַדּ֖וּעַ הָיָ֥ה לָבַֽז׃
14 Alipin ba ang Israel? Isa ba siyang aliping ipinanganak sa bahay? Bakit siya naging samsam?
טו עָלָיו֙ יִשְׁאֲג֣וּ כְפִרִ֔ים נָתְנ֖וּ קוֹלָ֑ם וַיָּשִׁ֤יתוּ אַרְצוֹ֙ לְשַׁמָּ֔ה עָרָ֥יו נצתה [נִצְּת֖וּ] מִבְּלִ֥י יֹשֵֽׁב׃
15 Laban sa kanya ay umuungal ang mga batang leon, inilakas nila ang kanilang tinig; at ginawa nilang wasak ang kanyang lupain, ang kanyang mga lungsod ay sinunog at wala nang naninirahan.
טז גַּם־בְּנֵי־נֹ֖ף ותחפנס [וְתַחְפַּנְחֵ֑ס] יִרְע֖וּךְ קָדְקֹֽד׃
16 Pati ang mga taga-Nof at taga-Tehafnehes ay dudurog sa bumbunan ng iyong ulo.
יז הֲלוֹא־זֹ֖את תַּעֲשֶׂה־לָּ֑ךְ עָזְבֵךְ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהַ֔יִךְ בְּעֵ֖ת מוֹלִיכֵ֥ךְ בַּדָּֽרֶךְ׃
17 Hindi ba ito ang nagdulot nito sa iyo: ang pagtalikod mo sa Walang-Hanggan na iyong Diyos, noong panahong inaakay ka Niya sa daan?
יח וְעַתָּ֗ה מַה־לָּךְ֙ לְדֶ֣רֶךְ מִצְרַ֔יִם לִשְׁתּ֖וֹת מֵ֣י שִׁח֑וֹר וּמַה־לָּךְ֙ לְדֶ֣רֶךְ אַשּׁ֔וּר לִשְׁתּ֖וֹת מֵ֥י נָהָֽר׃
18 At ngayon, ano ang mapapala mo sa daan patungong Egipto upang uminom ng tubig ng Sihor? At ano ang mapapala mo sa daan patungong Asiria upang uminom ng tubig ng Ilog?
יט תְּיַסְּרֵ֣ךְ רָעָתֵ֗ךְ וּמְשֻֽׁבוֹתַ֙יִךְ֙ תּוֹכִחֻ֔ךְ וּדְעִ֤י וּרְאִי֙ כִּי־רַ֣ע וָמָ֔ר עָזְבֵ֖ךְ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יִךְ וְלֹ֤א פַחְדָּתִי֙ אֵלַ֔יִךְ נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֽוֹת׃
19 Ang iyong kasamaan ang magpaparusa sa iyo, at ang iyong mga paghihimagsik ang sasaway sa iyo; kaya alamin mo at tingnan mo na masama at mapait ang pagtalikod mo sa Walang-Hanggan na iyong Diyos, at ang takot sa Akin ay wala sa iyo, sabi ng Panginoong Walang-Hanggan ng mga Hukbo.
כ כִּ֣י מֵעוֹלָ֞ם שָׁבַ֣רְתִּי עֻלֵּ֗ךְ נִתַּ֙קְתִּי֙ מוֹסְרֹתַ֔יִךְ וַתֹּאמְרִ֖י לֹ֣א אעבד [אֶעֱב֑וֹר] כִּ֣י עַֽל־כָּל־גִּבְעָ֞ה גְּבֹהָ֗ה וְתַ֙חַת֙ כָּל־עֵ֣ץ רַעֲנָ֔ן אַ֖תְּ צֹעָ֥ה זֹנָֽה׃
20 Sapagkat noon pa man ay binali Ko na ang iyong pamatok, nilagot Ko ang iyong mga tali, at sinabi mo: “Hindi ako lalabag”; ngunit sa bawat mataas na burol at sa ilalim ng bawat mayabong na punongkahoy ay humihiga ka, nakikiapid gaya ng isang babaeng bayaran.
כא וְאָֽנֹכִי֙ נְטַעְתִּ֣יךְ שֹׂרֵ֔ק כֻּלֹּ֖ה זֶ֣רַע אֱמֶ֑ת וְאֵיךְ֙ נֶהְפַּ֣כְתְּ לִ֔י סוּרֵ֖י הַגֶּ֥פֶן נָכְרִיָּֽה׃
21 Gayunman, itinanim kita bilang isang piling puno ng ubas, lahat ay mula sa tapat na binhi; paano ka nagbago sa Aking harapan at naging mga bulok na sanga ng isang ibang puno ng ubas?
כב כִּ֤י אִם־תְּכַבְּסִי֙ בַּנֶּ֔תֶר וְתַרְבִּי־לָ֖ךְ בֹּרִ֑ית נִכְתָּ֤ם עֲוֺנֵךְ֙ לְפָנַ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
22 Sapagkat kahit maghugas ka man sa natron at gumamit ka ng maraming sabon, nananatiling isang mantsa sa harap Ko ang iyong kasamaan, sabi ng Panginoong Walang-Hanggan.
כג אֵ֣יךְ תֹּאמְרִ֞י לֹ֣א נִטְמֵ֗אתִי אַחֲרֵ֤י הַבְּעָלִים֙ לֹ֣א הָלַ֔כְתִּי רְאִ֤י דַרְכֵּךְ֙ בַּגַּ֔יְא דְּעִ֖י מֶ֣ה עָשִׂ֑ית בִּכְרָ֥ה קַלָּ֖ה מְשָׂרֶ֥כֶת דְּרָכֶֽיהָ׃
23 Paano mo masasabi: “Hindi ako nadungisan, hindi ako sumunod sa mga Baal”? Tingnan mo ang iyong landas sa libis, alamin mo kung ano ang iyong ginawa; ikaw ay gaya ng isang maliksing batang babaeng kamelyo na kumakapit sa kanyang mga nakagawiang landas.
כד פֶּ֣רֶה ׀ לִמֻּ֣ד מִדְבָּ֗ר בְּאַוַּ֤ת נפשו [נַפְשָׁהּ֙] שָׁאֲפָ֣ה ר֔וּחַ תַּאֲנָתָ֖הּ מִ֣י יְשִׁיבֶ֑נָּה כָּל־מְבַקְשֶׁ֙יהָ֙ לֹ֣א יִיעָ֔פוּ בְּחָדְשָׁ֖הּ יִמְצָאֽוּנְהָ׃
24 Gaya ka ng isang mailap na asno na sanay sa ilang, na sa pagnanasa ng kanyang kaluluwa ay sumisinghot ng hangin; ang kanyang pita, sino ang makapipigil dito? Ang lahat ng naghahanap sa kanya ay hindi na kailangang mapagod; sa kanyang buwan ay masusumpungan nila siya.
כה מִנְעִ֤י רַגְלֵךְ֙ מִיָּחֵ֔ף וגורנך [וּגְרוֹנֵ֖ךְ] מִצִּמְאָ֑ה וַתֹּאמְרִ֣י נוֹאָ֔שׁ ל֕וֹא כִּֽי־אָהַ֥בְתִּי זָרִ֖ים וְאַחֲרֵיהֶ֥ם אֵלֵֽךְ׃
25 Pigilan mo ang iyong paa mula sa paglakad nang nakayapak, at ang iyong lalamunan mula sa pagkauhaw. Ngunit sinabi mo: “Wala nang pag-asa! Hindi, sapagkat umibig ako sa mga dayuhan, at sa kanila ako susunod.”
כו כְּבֹ֤שֶׁת גַּנָּב֙ כִּ֣י יִמָּצֵ֔א כֵּ֥ן הֹבִ֖ישׁוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם וְכֹהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִיאֵיהֶֽם׃
26 Kung paanong napapahiya ang magnanakaw kapag siya'y nahuli, gayon napahiya ang sambahayan ng Israel; sila, ang kanilang mga hari, ang kanilang mga pinuno, at ang kanilang mga saserdote, at ang kanilang mga propeta.
כז אֹמְרִ֨ים לָעֵ֜ץ אָ֣בִי אַ֗תָּה וְלָאֶ֙בֶן֙ אַ֣תְּ ילדתני [יְלִדְתָּ֔נוּ] כִּֽי־פָנ֥וּ אֵלַ֛י עֹ֖רֶף וְלֹ֣א פָנִ֑ים וּבְעֵ֤ת רָֽעָתָם֙ יֹֽאמְר֔וּ ק֖וּמָה וְהוֹשִׁיעֵֽנוּ׃
27 Sinasabi nila sa kahoy: “Ikaw ang aking ama”, at sa bato: “Ikaw ang nagsilang sa amin”; sapagkat ang kanilang batok ang iniharap nila sa Akin, at hindi ang kanilang mukha; ngunit sa panahon ng kanilang kapahamakan ay sasabihin nila: “Bumangon Ka at iligtas Mo kami!”
כח וְאַיֵּ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֣יתָ לָּ֔ךְ יָק֕וּמוּ אִם־יוֹשִׁיע֖וּךָ בְּעֵ֣ת רָעָתֶ֑ךָ כִּ֚י מִסְפַּ֣ר עָרֶ֔יךָ הָי֥וּ אֱלֹהֶ֖יךָ יְהוּדָֽה׃ (ס)
28 Ngunit nasaan ang iyong mga diyos na ginawa mo para sa iyong sarili? Bumangon sila, kung kaya ka nilang iligtas sa panahon ng iyong kapahamakan; sapagkat kung gaano karami ang iyong mga lungsod, gayon din karami ang iyong mga diyos, O Juda.
כט לָ֥מָּה תָרִ֖יבוּ אֵלָ֑י כֻּלְּכֶ֛ם פְּשַׁעְתֶּ֥ם בִּ֖י נְאֻם־יְהוָֽה׃
29 Bakit kayo makikipagtalo sa Akin? Kayong lahat ay naghimagsik laban sa Akin, sabi ng Walang-Hanggan.
ל לַשָּׁוְא֙ הִכֵּ֣יתִי אֶת־בְּנֵיכֶ֔ם מוּסָ֖ר לֹ֣א לָקָ֑חוּ אָכְלָ֧ה חַרְבְּכֶ֛ם נְבִֽיאֵיכֶ֖ם כְּאַרְיֵ֥ה מַשְׁחִֽית׃
30 Walang saysay ang pagpalo Ko sa inyong mga anak; hindi sila tumanggap ng pagtutuwid. Nilamon ng inyong tabak ang inyong mga propeta, gaya ng isang leong nanlilipol.
לא הַדּ֗וֹר אַתֶּם֙ רְא֣וּ דְבַר־יְהוָ֔ה הֲמִדְבָּ֤ר הָיִ֙יתִי֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל אִ֛ם אֶ֥רֶץ מַאְפֵּ֖לְיָ֑ה מַדּ֜וּעַ אָמְר֤וּ עַמִּי֙ רַ֔דְנוּ לֽוֹא־נָב֥וֹא ע֖וֹד אֵלֶֽיךָ׃
31 O salinlahing ito, tingnan ninyo ang salita ng Walang-Hanggan: Naging ilang ba Ako sa Israel, o isang lupain ng matinding kadiliman? Bakit sinasabi ng Aking bayan: “Humiwalay na kami; hindi na kami lalapit pa sa Iyo”?
לב הֲתִשְׁכַּ֤ח בְּתוּלָה֙ עֶדְיָ֔הּ כַּלָּ֖ה קִשֻּׁרֶ֑יהָ וְעַמִּ֣י שְׁכֵח֔וּנִי יָמִ֖ים אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃
32 Malilimutan ba ng isang dalaga ang kanyang mga alahas, o ng isang nobya ang kanyang mga laso? Ngunit kinalimutan Ako ng Aking bayan nang mga araw na hindi mabilang.
לג מַה־תֵּיטִ֥בִי דַּרְכֵּ֖ךְ לְבַקֵּ֣שׁ אַהֲבָ֑ה לָכֵן֙ גַּ֣ם אֶת־הָרָע֔וֹת למדתי [לִמַּ֖דְתְּ] אֶת־דְּרָכָֽיִךְ׃
33 Gaano mo pinagaganda ang iyong lakad upang humanap ng pag-ibig! Kaya nga, pati sa mga kasamaan ay sinanay mo ang iyong mga landas.
לד גַּ֤ם בִּכְנָפַ֙יִךְ֙ נִמְצְא֔וּ דַּ֛ם נַפְשׁ֥וֹת אֶבְיוֹנִ֖ים נְקִיִּ֑ים לֹֽא־בַמַּחְתֶּ֥רֶת מְצָאתִ֖ים כִּ֥י עַל־כָּל־אֵֽלֶּה׃
34 Pati sa mga laylayan ng iyong kasuotan ay nasumpungan ang dugo ng mga kaluluwa ng mga dukhang walang-sala; hindi mo sila nahuling nanghuhukay upang manloob, kundi dahil sa lahat ng mga ito.
לה וַתֹּֽאמְרִי֙ כִּ֣י נִקֵּ֔יתִי אַ֛ךְ שָׁ֥ב אַפּ֖וֹ מִמֶּ֑נִּי הִנְנִי֙ נִשְׁפָּ֣ט אוֹתָ֔ךְ עַל־אָמְרֵ֖ךְ לֹ֥א חָטָֽאתִי׃
35 Gayunman ay sinabi mo: “Ako'y walang-sala; tiyak na ang Kanyang galit ay lumayo na sa akin.” Narito, makikipaghukuman Ako sa iyo, dahil sinasabi mo: “Hindi ako nagkasala.”
לו מַה־תֵּזְלִ֥י מְאֹ֖ד לְשַׁנּ֣וֹת אֶת־דַּרְכֵּ֑ךְ גַּ֤ם מִמִּצְרַ֙יִם֙ תֵּב֔וֹשִׁי כַּאֲשֶׁר־בֹּ֖שְׁתְּ מֵאַשּֽׁוּר׃
36 Bakit mo lubhang hinahamak ang iyong sarili sa pagbabago ng iyong landas? Pati sa Egipto ay mapapahiya ka, gaya ng pagkapahiya mo sa Asiria.
לז גַּ֣ם מֵאֵ֥ת זֶה֙ תֵּֽצְאִ֔י וְיָדַ֖יִךְ עַל־רֹאשֵׁ֑ךְ כִּֽי־מָאַ֤ס יְהֹוָה֙ בְּמִבְטַחַ֔יִךְ וְלֹ֥א תַצְלִ֖יחִי לָהֶֽם׃
37 Pati mula roon ay lalabas ka na ang iyong mga kamay ay nasa iyong ulo; sapagkat itinakwil ng Walang-Hanggan ang iyong mga inaasahan, at hindi ka magtatagumpay sa pamamagitan nila.