Job 19

Kabanata 19

א וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃
1 Pagkatapos ay sumagot si Job at nagsabi:
ב עַד־אָ֭נָה תּוֹגְי֣וּן נַפְשִׁ֑י וּֽתְדַכְּאוּנַ֥נִי בְמִלִּֽים׃
2 Hanggang kailan ninyo pahihirapan ang aking kaluluwa at dudurugin ako ng inyong mga salita?
ג זֶ֤ה עֶ֣שֶׂר פְּ֭עָמִים תַּכְלִימ֑וּנִי לֹֽא־תֵ֝בֹ֗שׁוּ תַּהְכְּרוּ־לִֽי׃
3 Sampung ulit na ninyo akong hinamak; hindi kayo nahihiyang magturing sa akin na para bang hindi ninyo ako kilala.
ד וְאַף־אָמְנָ֥ם שָׁגִ֑יתִי אִ֝תִּ֗י תָּלִ֥ין מְשׁוּגָתִֽי׃
4 At kung tunay ngang ako'y nagkamali, ang aking pagkakamali ay nananatili sa akin.
ה אִם־אָ֭מְנָם עָלַ֣י תַּגְדִּ֑ילוּ וְתוֹכִ֥יחוּ עָ֝לַ֗י חֶרְפָּתִּֽי׃
5 Kung tunay ngang nagmamataas kayo laban sa akin at ginagamit ninyo laban sa akin ang aking kahihiyan bilang patunay,
ו דְּֽעוּ־אֵ֭פוֹ כִּי־אֱל֣וֹהַּ עִוְּתָ֑נִי וּ֝מְצוּד֗וֹ עָלַ֥י הִקִּֽיף׃
6 Alamin nga ninyo na ang Diyos ang bumaluktot sa aking katarungan, at ipinalibot Niya sa akin ang Kanyang lambat.
ז הֵ֤ן אֶצְעַ֣ק חָ֭מָס וְלֹ֣א אֵעָנֶ֑ה אֲ֝שַׁוַּ֗ע וְאֵ֣ין מִשְׁפָּֽט׃
7 Narito, sumisigaw ako ng “Karahasan!” ngunit walang sumasagot sa akin; humihingi ako ng saklolo, ngunit walang katarungan.
ח אָרְחִ֣י גָ֭דַר וְלֹ֣א אֶעֱב֑וֹר וְעַ֥ל נְ֝תִיבוֹתַ֗י חֹ֣שֶׁךְ יָשִֽׂים׃
8 Hinarangan Niya ang aking daan kaya hindi ako makaraan, at nilagyan Niya ng kadiliman ang aking mga landas.
ט כְּ֭בוֹדִי מֵעָלַ֣י הִפְשִׁ֑יט וַ֝יָּ֗סַר עֲטֶ֣רֶת רֹאשִֽׁי׃
9 Hinubaran Niya ako ng aking karangalan, at inalis Niya ang korona sa aking ulo.
י יִתְּצֵ֣נִי סָ֭בִיב וָאֵלַ֑ךְ וַיַּסַּ֥ע כָּ֝עֵ֗ץ תִּקְוָתִֽי׃
10 Iginiba Niya ako sa bawat panig, at ako'y pumanaw; at binunot Niya na parang punongkahoy ang aking pag-asa.
יא וַיַּ֣חַר עָלַ֣י אַפּ֑וֹ וַיַּחְשְׁבֵ֖נִי ל֣וֹ כְצָרָֽיו׃
11 Pinag-alab Niya laban sa akin ang Kanyang galit, at itinuring Niya ako na para bang isa sa Kanyang mga kaaway.
יב יַ֤חַד ׀ יָ֘בֹ֤אוּ גְדוּדָ֗יו וַיָּסֹ֣לּוּ עָלַ֣י דַּרְכָּ֑ם וַיַּחֲנ֖וּ סָבִ֣יב לְאָהֳלִֽי׃
12 Sabay-sabay na dumarating ang Kanyang mga hukbo; naglalatag sila ng kanilang daan laban sa akin, at nagkakampo sila sa palibot ng aking tolda.
יג אַ֭חַי מֵעָלַ֣י הִרְחִ֑יק וְ֝יֹדְעַ֗י אַךְ־זָ֥רוּ מִמֶּֽנִּי׃
13 Inilayo Niya sa akin ang aking mga kapatid, at ang mga nakakakilala sa akin ay lubos nang naging tulad ng mga estranghero sa akin.
יד חָדְל֥וּ קְרוֹבָ֑י וּֽמְיֻדָּעַ֥י שְׁכֵחֽוּנִי׃
14 Pinabayaan na ako ng aking mga kamag-anak, at kinalimutan na ako ng aking mga kakilala.
טו גָּ֘רֵ֤י בֵיתִ֣י וְ֭אַמְהֹתַי לְזָ֣ר תַּחְשְׁבֻ֑נִי נָ֝כְרִ֗י הָיִ֥יתִי בְעֵינֵיהֶֽם׃
15 Ang mga nanunuluyan sa aking bahay at ang aking mga aliping babae ay itinuturing akong isang estranghero; naging isang dayuhan ako sa kanilang paningin.
טז לְעַבְדִּ֣י קָ֭רָאתִי וְלֹ֣א יַעֲנֶ֑ה בְּמוֹ־פִ֝֗י אֶתְחַנֶּן־לֽוֹ׃
16 Tinatawag ko ang aking alipin, ngunit hindi siya sumasagot, kahit nagsusumamo ako sa kanya sa sarili kong bibig.
יז ר֭וּחִֽי זָ֣רָה לְאִשְׁתִּ֑י וְ֝חַנֹּתִ֗י לִבְנֵ֥י בִטְנִֽי׃
17 Ang aking kalooban ay naging kakaiba sa aking asawa, at ang aking pagsusumamo ay kasuklam-suklam sa mga anak ng aking sinapupunan.
יח גַּם־עֲ֭וִילִים מָ֣אֲסוּ בִ֑י אָ֝ק֗וּמָה וַיְדַבְּרוּ־בִֽי׃
18 Kahit ang mga batang paslit ay humahamak sa akin; kapag ako'y tumatayo, nagsasalita sila laban sa akin.
יט תִּֽ֭עֲבוּנִי כָּל־מְתֵ֣י סוֹדִ֑י וְזֶֽה־אָ֝הַ֗בְתִּי נֶהְפְּכוּ־בִֽי׃
19 Kinasusuklaman ako ng lahat ng aking matatalik na kaibigan, at ang mga minahal ko ay bumaling laban sa akin.
כ בְּעוֹרִ֣י וּ֭בִבְשָׂרִי דָּבְקָ֣ה עַצְמִ֑י וָ֝אֶתְמַלְּטָ֗ה בְּע֣וֹר שִׁנָּֽי׃
20 Ang aking buto ay dumirikit sa aking balat at sa aking laman, at nakaligtas ako taglay lamang ang balat ng aking mga ngipin.
כא חָנֻּ֬נִי חָנֻּ֣נִי אַתֶּ֣ם רֵעָ֑י כִּ֥י יַד־אֱ֝ל֗וֹהַּ נָ֣גְעָה בִּֽי׃
21 Maawa kayo sa akin, maawa kayo sa akin, kayong aking mga kaibigan, sapagkat ang kamay ng Diyos ang humampas sa akin.
כב לָ֭מָּה תִּרְדְּפֻ֣נִי כְמוֹ־אֵ֑ל וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י לֹ֣א תִשְׂבָּֽעוּ׃
22 Bakit ninyo ako inuusig na gaya ng Diyos, at hindi pa kayo nasisiyahan sa aking laman?
כג מִֽי־יִתֵּ֣ן אֵ֭פוֹ וְיִכָּתְב֣וּן מִלָּ֑י מִֽי־יִתֵּ֖ן בַּסֵּ֣פֶר וְיֻחָֽקוּ׃
23 O, kung maisusulat na sana ngayon ang aking mga salita! O, kung maiuukit sana ang mga ito sa isang aklat!
כד בְּעֵט־בַּרְזֶ֥ל וְעֹפָ֑רֶת לָ֝עַ֗ד בַּצּ֥וּר יֵחָצְבֽוּן׃
24 Na sa pamamagitan ng panulat na bakal at ng tingga ay maiukit sana ang mga ito sa bato magpakailanman!
כה וַאֲנִ֣י יָ֭דַעְתִּי גֹּ֣אֲלִי חָ֑י וְ֝אַחֲר֗וֹן עַל־עָפָ֥ר יָקֽוּם׃
25 Ngunit alam ko na buháy ang aking tagapagtanggol, at siya ang huling mananatili sa ibabaw ng alabok.
כו וְאַחַ֣ר ע֭וֹרִֽי נִקְּפוּ־זֹ֑את וּ֝מִבְּשָׂרִ֗י אֶֽחֱזֶ֥ה אֱלֽוֹהַּ׃
26 At matapos mawasak ang aking balat, ito pa ay dinurog; at mula sa aking laman ay makikita ko ang Diyos.
כז אֲשֶׁ֤ר אֲנִ֨י ׀ אֶֽחֱזֶה־לִּ֗י וְעֵינַ֣י רָא֣וּ וְלֹא־זָ֑ר כָּל֖וּ כִלְיֹתַ֣י בְּחֵקִֽי׃
27 Na ako mismo ang nakakakita nito para sa aking sarili, at ang aking mga mata ang nakakita, at hindi ang sa iba; nanlulupaypay ang aking mga bato sa loob ko.
כח כִּ֣י תֹ֭אמְרוּ מַה־נִּרְדָּף־ל֑וֹ וְשֹׁ֥רֶשׁ דָּ֝בָ֗ר נִמְצָא־בִֽי׃
28 Kung sasabihin ninyo, “Bakit natin siya inuusig?” at na ang ugat ng usapin ay natagpuan sa akin,
כט גּ֤וּרוּ לָכֶ֨ם ׀ מִפְּנֵי־חֶ֗רֶב כִּֽי־חֵ֭מָה עֲוֺנ֣וֹת חָ֑רֶב לְמַ֖עַן תֵּדְע֣וּן שדין [שַׁדּֽוּן׃] (ס)
29 Matakot kayo sa tabak, sapagkat ang poot ay kabilang sa mga kasalanang pinarurusahan ng tabak, upang malaman ninyo na may paghuhukom.