Job 2

Kabanata 2

א וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיָּבֹ֙אוּ֙ בְּנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־יְהוָ֑ה וַיָּב֤וֹא גַֽם־הַשָּׂטָן֙ בְּתֹכָ֔ם לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־יְהוָֽה׃
1 Dumating ang araw na pumaroon ang mga anak ng Diyos upang humarap sa Walang-Hanggan, at pumaroon din ang Satan sa gitna nila upang humarap sa Walang-Hanggan.
ב וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־הַשָּׂטָ֔ן אֵ֥י מִזֶּ֖ה תָּבֹ֑א וַיַּ֨עַן הַשָּׂטָ֤ן אֶת־יְהוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר מִשֻּׁ֣ט בָּאָ֔רֶץ וּמֵהִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽהּ׃
2 At sinabi ng Walang-Hanggan sa Tagapagsakdal: “Saan ka nanggaling?” At sumagot ang Tagapagsakdal sa Walang-Hanggan at nagsabi: “Mula sa paglilibot sa lupa at mula sa paglalakad-lakad dito.”
ג וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־הַשָּׂטָ֗ן הֲשַׂ֣מְתָּ לִבְּךָ֮ אֶל־עַבְדִּ֣י אִיּוֹב֒ כִּי֩ אֵ֨ין כָּמֹ֜הוּ בָּאָ֗רֶץ אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְסָ֣ר מֵרָ֑ע וְעֹדֶ֙נּוּ֙ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּת֔וֹ וַתְּסִיתֵ֥נִי ב֖וֹ לְבַלְּע֥וֹ חִנָּֽם׃
3 At sinabi ng Walang-Hanggan kay Satanas: “Napansin mo ba ang Aking lingkod na si Job? Wala siyang katulad sa lupa: isang taong walang kapintasan at matuwid, may takot sa Diyos at umiiwas sa masama. At hanggang ngayon ay nananatili pa rin siyang tapat sa kanyang katapatan, kahit inudyukan mo Ako laban sa kanya upang wasakin siya nang walang dahilan.”
ד וַיַּ֧עַן הַשָּׂטָ֛ן אֶת־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר ע֣וֹר בְּעַד־ע֗וֹר וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר לָאִ֔ישׁ יִתֵּ֖ן בְּעַ֥ד נַפְשֽׁוֹ׃
4 At sumagot ang Satan sa Walang-Hanggan at nagsabi: “Balat kapalit ng balat; at ang lahat ng pag-aari ng tao ay ibibigay niya kapalit ng kanyang buhay.
ה אוּלָם֙ שְֽׁלַֽח־נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֥ע אֶל־עַצְמ֖וֹ וְאֶל־בְּשָׂר֑וֹ אִם־לֹ֥א אֶל־פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ׃
5 “Ngunit iunat Mo ngayon ang Iyong kamay at saktan Mo ang kanyang buto at ang kanyang laman, at tiyak na lalapastanganin Ka niya nang harapan.”
ו וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־הַשָּׂטָ֖ן הִנּ֣וֹ בְיָדֶ֑ךָ אַ֖ךְ אֶת־נַפְשׁ֥וֹ שְׁמֹֽר׃
6 At sinabi ng Walang-Hanggan kay Satanas: “Narito, siya'y nasa iyong kamay; ingatan mo lamang ang kanyang buhay.”
ז וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵאֵ֖ת פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיַּ֤ךְ אֶת־אִיּוֹב֙ בִּשְׁחִ֣ין רָ֔ע מִכַּ֥ף רַגְל֖וֹ עד [וְעַ֥ד] קָדְקֳדֽוֹ׃
7 At umalis ang Tagapagsakdal mula sa harapan ng Walang-Hanggan, at sinaktan niya si Job ng malubhang pigsa mula sa talampakan ng kanyang paa hanggang sa tuktok ng kanyang ulo.
ח וַיִּֽקַּֽח־ל֣וֹ חֶ֔רֶשׂ לְהִתְגָּרֵ֖ד בּ֑וֹ וְה֖וּא יֹשֵׁ֥ב בְּתוֹךְ־הָאֵֽפֶר׃
8 At kumuha siya ng isang piraso ng basag na palayok upang ipangkayod sa kanyang sarili, habang siya ay nakaupo sa gitna ng abo.
ט וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִשְׁתּ֔וֹ עֹדְךָ֖ מַחֲזִ֣יק בְּתֻמָּתֶ֑ךָ בָּרֵ֥ךְ אֱלֹהִ֖ים וָמֻֽת׃
9 At sinabi sa kanya ng kanyang asawa: “Nanghahawak ka pa rin ba sa iyong kawalang-kapintasan? Lapastanganin mo ang Diyos at mamatay ka!”
י וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֗יהָ כְּדַבֵּ֞ר אַחַ֤ת הַנְּבָלוֹת֙ תְּדַבֵּ֔רִי גַּ֣ם אֶת־הַטּ֗וֹב נְקַבֵּל֙ מֵאֵ֣ת הָאֱלֹהִ֔ים וְאֶת־הָרָ֖ע לֹ֣א נְקַבֵּ֑ל בְּכָל־זֹ֛את לֹא־חָטָ֥א אִיּ֖וֹב בִּשְׂפָתָֽיו׃ (פ)
10 Ngunit sinabi niya sa kanya: “Nagsasalita ka gaya ng pagsasalita ng isa sa mga hangal na babae. Tatanggapin ba natin ang mabuti mula sa Diyos, at ang masama ay hindi natin tatanggapin?” Sa lahat ng ito ay hindi nagkasala si Job sa pamamagitan ng kanyang mga labi.
יא וַֽיִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת ׀ רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּאת֮ הַבָּ֣אָה עָלָיו֒ וַיָּבֹ֙אוּ֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ אֱלִיפַ֤ז הַתֵּימָנִי֙ וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֔י וְצוֹפַ֖ר הַנַּֽעֲמָתִ֑י וַיִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָב֥וֹא לָנֽוּד־ל֖וֹ וּֽלְנַחֲמֽוֹ׃
11 At nang mabalitaan ng tatlong kaibigan ni Job ang lahat ng kapahamakang ito na dumating sa kanya, dumating sila, bawat isa mula sa kanyang sariling lugar: si Elifaz na Temanita, si Bildad na Suhita, at si Zofar na Naamatita. At nagkasundo silang magkakasama na pumunta upang makiramay sa kanya at aliwin siya.
יב וַיִּשְׂא֨וּ אֶת־עֵינֵיהֶ֤ם מֵרָחוֹק֙ וְלֹ֣א הִכִּירֻ֔הוּ וַיִּשְׂא֥וּ קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּ֑וּ וַֽיִּקְרְעוּ֙ אִ֣ישׁ מְעִל֔וֹ וַיִּזְרְק֥וּ עָפָ֛ר עַל־רָאשֵׁיהֶ֖ם הַשָּׁמָֽיְמָה׃
12 At itiningala nila ang kanilang mga mata mula sa malayo, at hindi nila siya nakilala; at inilakas nila ang kanilang tinig at umiyak, at pinunit ng bawat isa ang kanyang balabal, at nagsaboy sila ng alabok sa itaas ng kanilang mga ulo patungo sa langit.
יג וַיֵּשְׁב֤וּ אִתּוֹ֙ לָאָ֔רֶץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת לֵיל֑וֹת וְאֵין־דֹּבֵ֤ר אֵלָיו֙ דָּבָ֔ר כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־גָדַ֥ל הַכְּאֵ֖ב מְאֹֽד׃
13 At naupo silang kasama niya sa lupa nang pitong araw at pitong gabi, at walang sinumang nagsalita sa kanya ng kahit isang salita, sapagkat nakita nilang napakatindi ng kanyang sakit.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata