Job 3

Kabanata 3

א אַחֲרֵי־כֵ֗ן פָּתַ֤ח אִיּוֹב֙ אֶת־פִּ֔יהוּ וַיְקַלֵּ֖ל אֶת־יוֹמֽוֹ׃ (פ)
1 Pagkatapos nito, ibinuka ni Job ang kanyang bibig at sinumpa ang kanyang araw.
ב וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃
2 At nagsalita si Job nang malakas, at sinabi:
ג יֹ֣אבַד י֭וֹם אִוָּ֣לֶד בּ֑וֹ וְהַלַּ֥יְלָה אָ֝מַ֗ר הֹ֣רָה גָֽבֶר׃
3 Mapawi nawa ang araw na ako'y isinilang, at ang gabing sinabing: “May isang lalaking ipinaglihi.”
ד הַיּ֥וֹם הַה֗וּא יְֽהִ֫י חֹ֥שֶׁךְ אַֽל־יִדְרְשֵׁ֣הוּ אֱל֣וֹהַּ מִמָּ֑עַל וְאַל־תּוֹפַ֖ע עָלָ֣יו נְהָרָֽה׃
4 Ang araw na iyon ay maging kadiliman nawa; huwag nawa itong hanapin ng Diyos mula sa itaas, at huwag nawang sumikat dito ang liwanag.
ה יִגְאָלֻ֡הוּ חֹ֣שֶׁךְ וְ֭צַלְמָוֶת תִּשְׁכָּן־עָלָ֣יו עֲנָנָ֑ה יְ֝בַעֲתֻ֗הוּ כִּֽמְרִ֥ירֵי יֽוֹם׃
5 Dungisan nawa ito ng kadiliman at ng anino ng kamatayan; manahan nawa rito ang makapal na ulap; sindakin nawa ito ng mga gaya ng mga pumipinsala sa katanghalian.
ו הַלַּ֥יְלָה הַהוּא֮ יִקָּחֵ֪ה֫וּ אֹ֥פֶל אַל־יִ֭חַדְּ בִּימֵ֣י שָׁנָ֑ה בְּמִסְפַּ֥ר יְ֝רָחִ֗ים אַל־יָבֹֽא׃
6 Ang gabing iyon ay agawin nawa ng makapal na kadiliman; huwag nawa itong magalak kasama ng mga araw ng taon; huwag nawa itong mapabilang sa mga buwan.
ז הִנֵּ֤ה הַלַּ֣יְלָה הַ֭הוּא יְהִ֣י גַלְמ֑וּד אַל־תָּבֹ֖א רְנָנָ֣ה בֽוֹ׃
7 Narito, ang gabing iyon ay maging mapanglaw at walang kasama nawa; huwag nawang marinig doon ang anumang awit ng kagalakan.
ח יִקְּבֻ֥הוּ אֹרְרֵי־י֑וֹם הָ֝עֲתִידִ֗ים עֹרֵ֥ר לִוְיָתָֽן׃
8 Sumpain nawa ito ng mga sumusumpa sa araw, na handang pukawin ang kanilang panaghoy.
ט יֶחְשְׁכוּ֮ כּוֹכְבֵ֪י נִ֫שְׁפּ֥וֹ יְקַו־לְא֥וֹר וָאַ֑יִן וְאַל־יִ֝רְאֶ֗ה בְּעַפְעַפֵּי־שָֽׁחַר׃
9 Magdilim nawa ang mga bituin ng takipsilim nito; maghintay nawa ito ng liwanag ngunit wala, at huwag nawa nitong makita ang pagbubukang-liwayway.
י כִּ֤י לֹ֣א סָ֭גַר דַּלְתֵ֣י בִטְנִ֑י וַיַּסְתֵּ֥ר עָ֝מָ֗ל מֵעֵינָֽי׃
10 Sapagkat hindi nito isinara ang mga pinto ng sinapupunan ng aking ina, at hindi nito ikinubli ang kapighatian sa aking mga mata.
יא לָ֤מָּה לֹּ֣א מֵרֶ֣חֶם אָמ֑וּת מִבֶּ֖טֶן יָצָ֣אתִי וְאֶגְוָֽע׃
11 Bakit hindi pa ako namatay mula sa sinapupunan? Bakit hindi ako pumanaw nang lumabas ako sa tiyan ng aking ina?
יב מַ֭דּוּעַ קִדְּמ֣וּנִי בִרְכָּ֑יִם וּמַה־שָּׁ֝דַ֗יִם כִּ֣י אִינָֽק׃
12 Bakit may mga tuhod na sumalo sa akin? At bakit may mga dibdib na aking sususuhin?
יג כִּֽי־עַ֭תָּה שָׁכַ֣בְתִּי וְאֶשְׁק֑וֹט יָ֝שַׁ֗נְתִּי אָ֤ז ׀ יָנ֬וּחַֽ לִֽי׃
13 Sapagkat ngayon sana'y nakahiga na ako at payapa; nakatulog na sana ako; kung gayon ay may kapahingahan na sana ako
יד עִם־מְ֭לָכִים וְיֹ֣עֲצֵי אָ֑רֶץ הַבֹּנִ֖ים חֳרָב֣וֹת לָֽמוֹ׃
14 kasama ng mga hari at ng mga tagapayo sa lupa, na nagtayong muli ng mga gibang lugar para sa kanilang sarili;
טו א֣וֹ עִם־שָׂ֭רִים זָהָ֣ב לָהֶ֑ם הַֽמְמַלְאִ֖ים בָּתֵּיהֶ֣ם כָּֽסֶף׃
15 o kasama ng mga pinunong may ginto, na pumupuno ng pilak sa kanilang mga bahay;
טז א֤וֹ כְנֵ֣פֶל טָ֭מוּן לֹ֣א אֶהְיֶ֑ה כְּ֝עֹלְלִ֗ים לֹא־רָ֥אוּ אֽוֹר׃
16 o, gaya ng isang nalaglag na sanggol na nakatago, ay hindi na sana ako umiral, gaya ng mga sanggol na hindi nakakita ng liwanag.
יז שָׁ֣ם רְ֭שָׁעִים חָ֣דְלוּ רֹ֑גֶז וְשָׁ֥ם יָ֝נ֗וּחוּ יְגִ֣יעֵי כֹֽחַ׃
17 Doon ay tumitigil ang masasama sa kanilang panggugulo, at doon ay nagpapahinga ang mga pagod na ang lakas.
יח יַ֭חַד אֲסִירִ֣ים שַׁאֲנָ֑נוּ לֹ֥א שָׁ֝מְע֗וּ ק֣וֹל נֹגֵֽשׂ׃
18 Doon ay sama-samang tiwasay ang mga bilanggo; hindi na nila naririnig ang tinig ng tagapagpahirap na nag-uutos.
יט קָטֹ֣ן וְ֭גָדוֹל שָׁ֣ם ה֑וּא וְ֝עֶ֗בֶד חָפְשִׁ֥י מֵאֲדֹנָֽיו׃
19 Ang maliit at ang malaki ay naroroon, at ang alipin ay malaya na mula sa kanyang panginoon.
כ לָ֤מָּה יִתֵּ֣ן לְעָמֵ֣ל א֑וֹר וְ֝חַיִּ֗ים לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ׃
20 Bakit pa Niya binibigyan ng liwanag ang naghihirap, at ng buhay ang mga may mapait na kaluluwa?
כא הַֽמְחַכִּ֣ים לַמָּ֣וֶת וְאֵינֶ֑נּוּ וַֽ֝יַּחְפְּרֻ֗הוּ מִמַּטְמוֹנִֽים׃
21 silang naghihintay sa kamatayan ngunit hindi ito dumarating, at hinahanap nila ito nang higit pa kaysa sa mga nakatagong kayamanan;
כב הַשְּׂמֵחִ֥ים אֱלֵי־גִ֑יל יָ֝שִׂ֗ישׂוּ כִּ֣י יִמְצְאוּ־קָֽבֶר׃
22 silang lubos na magagalak at magsasaya kapag nakasumpong sila ng libingan?
כג לְ֭גֶבֶר אֲשֶׁר־דַּרְכּ֣וֹ נִסְתָּ֑רָה וַיָּ֖סֶךְ אֱל֣וֹהַּ בַּעֲדֽוֹ׃
23 sa isang lalaking ang daan ay nakatago sa kanya, at binakuran siya ng Diyos sa paligid?
כד כִּֽי־לִפְנֵ֣י לַ֭חְמִי אַנְחָתִ֣י תָבֹ֑א וַֽיִּתְּכ֥וּ כַ֝מַּ֗יִם שַׁאֲגֹתָֽי׃
24 Sapagkat bago pa ako makakain ng aking tinapay ay dumarating na ang aking buntong-hininga, at bumubuhos na parang tubig ang aking mga pagdaing.
כה כִּ֤י פַ֣חַד פָּ֭חַדְתִּי וַיֶּאֱתָיֵ֑נִי וַאֲשֶׁ֥ר יָ֝גֹ֗רְתִּי יָ֣בֹא לִֽי׃
25 Sapagkat ang kinatatakutan kong lubha ay dumating sa akin, at ang aking pinangangambahan ay sumapit sa akin.
כו לֹ֤א שָׁלַ֨וְתִּי ׀ וְלֹ֖א שָׁקַ֥טְתִּי וְֽלֹא־נָ֗חְתִּי וַיָּ֥בֹא רֹֽגֶז׃ (פ)
26 Hindi ako naging panatag, ni hindi ako naging tahimik, ni hindi ako nakapagpahinga, at dumating ang kaguluhan.