Job 24

Kabanata 24

א מַדּ֗וּעַ מִ֭שַּׁדַּי לֹא־נִצְפְּנ֣וּ עִתִּ֑ים וידעו [וְ֝יֹדְעָ֗יו] לֹא־חָ֥זוּ יָמָֽיו׃
1 Bakit hindi nalilingid sa Makapangyarihan sa Lahat ang mga panahon, at ang mga nakakakilala sa Kanya ay hindi nakakakita ng Kanyang mga araw?
ב גְּבֻל֥וֹת יַשִּׂ֑יגוּ עֵ֥דֶר גָּ֝זְל֗וּ וַיִּרְעֽוּ׃
2 May mga nag-uusod ng mga hangganan ng lupa; nanloloob sila ng mga kawan at ipinapastol ang mga ito.
ג חֲמ֣וֹר יְתוֹמִ֣ים יִנְהָ֑גוּ יַ֝חְבְּל֗וּ שׁ֣וֹר אַלְמָנָֽה׃
3 Itinataboy nila ang asno ng mga ulila; kinukuha nilang sanla ang baka ng balo.
ד יַטּ֣וּ אֶבְיוֹנִ֣ים מִדָּ֑רֶךְ יַ֥חַד חֻ֝בְּא֗וּ עֲנִיֵּי־אָֽרֶץ׃
4 Pinalilihis nila sa daan ang mga dukha; sama-samang nagtatago ang mga aba sa lupain.
ה הֵ֤ן פְּרָאִ֨ים ׀ בַּֽמִּדְבָּ֗ר יָצְא֣וּ בְּ֭פָעֳלָם מְשַׁחֲרֵ֣י לַטָּ֑רֶף עֲרָבָ֥ה ל֥וֹ לֶ֝֗חֶם לַנְּעָרִֽים׃
5 Narito, gaya ng mga mailap na asno sa ilang, lumalabas sila sa kanilang gawain, naghahanap ng masisila; ang disyerto ang pinagkukunan niya ng pagkain para sa kanyang mga tauhan.
ו בַּ֭שָּׂדֶה בְּלִיל֣וֹ יקצירו [יִקְצ֑וֹרוּ] וְכֶ֖רֶם רָשָׁ֣ע יְלַקֵּֽשׁוּ׃
6 Sa bukid ay inaani nila ang ani niyon, at pinipitas nila ang bunga ng ubasan ng masama.
ז עָר֣וֹם יָ֭לִינוּ מִבְּלִ֣י לְב֑וּשׁ וְאֵ֥ין כְּ֝ס֗וּת בַּקָּרָֽה׃
7 Pinagpapalipas nila ng magdamag na hubad ang mga ito, walang kasuotan, at walang pantakip sa ginaw.
ח מִזֶּ֣רֶם הָרִ֣ים יִרְטָ֑בוּ וּֽמִבְּלִ֥י מַ֝חְסֶ֗ה חִבְּקוּ־צֽוּר׃
8 Nababasa sila ng agos ng tubig mula sa mga bundok, at dahil walang masisilungan ay niyayakap nila ang malaking bato.
ט יִ֭גְזְלוּ מִשֹּׁ֣ד יָת֑וֹם וְֽעַל־עָנִ֥י יַחְבֹּֽלוּ׃
9 Inaagaw nila ang ulila mula sa dibdib ng ina, at kinukuhanan nila ng sanla ang aba.
י עָר֣וֹם הִ֭לְּכוּ בְּלִ֣י לְב֑וּשׁ וּ֝רְעֵבִ֗ים נָ֣שְׂאוּ עֹֽמֶר׃
10 Pinalalakad nila silang hubad, walang kasuotan, at mula sa mga nagugutom ay kinukuha nila ang bigkis ng uhay.
יא בֵּין־שׁוּרֹתָ֥ם יַצְהִ֑ירוּ יְקָבִ֥ים דָּ֝רְכ֗וּ וַיִּצְמָֽאוּ׃
11 Sa pagitan ng kanilang mga hanay ay gumagawa sila ng langis; niyayapakan nila ang mga pisaan ng ubas, ngunit sila'y nauuhaw.
יב מֵ֘עִ֤יר מְתִ֨ים ׀ יִנְאָ֗קוּ וְנֶֽפֶשׁ־חֲלָלִ֥ים תְּשַׁוֵּ֑עַ וֶ֝אֱל֗וֹהַּ לֹא־יָשִׂ֥ים תִּפְלָֽה׃
12 Mula sa lungsod ay dumaraing ang mga tao, at ang kaluluwa ng mga napaslang ay sumisigaw ng paghingi ng saklolo; gayunma'y hindi ito itinuturing ng Diyos na kalikuan.
יג הֵ֤מָּה ׀ הָיוּ֮ בְּֽמֹרְדֵ֫י־א֥וֹר לֹֽא־הִכִּ֥ירוּ דְרָכָ֑יו וְלֹ֥א יָ֝שְׁב֗וּ בִּנְתִיבֹתָֽיו׃
13 Sila'y kabilang sa mga naghihimagsik laban sa liwanag; hindi nila kinikilala ang mga daan nito, at hindi sila nananatili sa mga landas nito.
יד לָא֡וֹר יָ֘ק֤וּם רוֹצֵ֗חַ יִֽקְטָל־עָנִ֥י וְאֶבְי֑וֹן וּ֝בַלַּ֗יְלָה יְהִ֣י כַגַּנָּֽב׃
14 Sa pagbubukang-liwayway ay bumabangon ang mamamatay-tao; pinapatay niya ang aba at ang dukha, at sa gabi ay nagiging magnanakaw siya.
טו וְעֵ֤ין נֹאֵ֨ף ׀ שָׁ֤מְרָֽה נֶ֣שֶׁף לֵ֭אמֹר לֹא־תְשׁוּרֵ֣נִי עָ֑יִן וְסֵ֖תֶר פָּנִ֣ים יָשִֽׂים׃
15 Ang mata naman ng mangangalunya ay naghihintay sa takipsilim, na sinasabi: “Walang matang makakakita sa akin”; at tinatakpan niya ang kanyang mukha.
טז חָתַ֥ר בַּחֹ֗שֶׁךְ בָּ֫תִּ֥ים יוֹמָ֥ם חִתְּמוּ־לָ֗מוֹ לֹא־יָ֥דְעוּ אֽוֹר׃
16 Sa dilim ay binubutasan niya ang mga bahay; sa araw ay nagkukulong sila sa kanilang sarili; hindi nila kilala ang liwanag.
יז כִּ֤י יַחְדָּ֨ו ׀ בֹּ֣קֶר לָ֣מוֹ צַלְמָ֑וֶת כִּֽי־יַ֝כִּ֗יר בַּלְה֥וֹת צַלְמָֽוֶת׃
17 Sapagkat para sa kanilang lahat, ang umaga ay gaya ng lilim ng kamatayan; sapagkat kilala nila ang mga kakilabutan ng lilim ng kamatayan.
יח קַֽל־ה֤וּא ׀ עַל־פְּנֵי־מַ֗יִם תְּקֻלַּ֣ל חֶלְקָתָ֣ם בָּאָ֑רֶץ לֹֽא־יִ֝פְנֶה דֶּ֣רֶךְ כְּרָמִֽים׃
18 Magaan siya sa ibabaw ng tubig; isinumpa ang kanilang bahagi sa lupa; hindi siya lumilihis patungo sa daan ng mga ubasan.
יט צִיָּ֤ה גַם־חֹ֗ם יִגְזְל֥וּ מֵֽימֵי־שֶׁ֗לֶג שְׁא֣וֹל חָטָֽאוּ׃
19 Gaya ng pag-agaw ng tagtuyot at init sa tubig ng niyebe, gayon inaagaw ng daigdig ng mga patay ang mga nagkasala.
כ יִשְׁכָּ֘חֵ֤הוּ רֶ֨חֶם ׀ מְתָ֘ק֤וֹ רִמָּ֗ה ע֥וֹד לֹֽא־יִזָּכֵ֑ר וַתִּשָּׁבֵ֖ר כָּעֵ֣ץ עַוְלָֽה׃
20 Nalilimutan siya ng sinapupunan; nasasarapan sa kanya ang uod; hindi na siya maaalala pa; at ang kasamaan ay nababali gaya ng punongkahoy.
כא רֹעֶ֣ה עֲ֭קָרָה לֹ֣א תֵלֵ֑ד וְ֝אַלְמָנָ֗ה לֹ֣א יְיֵטִֽיב׃
21 Inaalagaan niya ang babaeng baog na hindi nanganganak, ngunit hindi siya gumagawa ng mabuti sa balo.
כב וּמָשַׁ֣ךְ אַבִּירִ֣ים בְּכֹח֑וֹ יָ֝ק֗וּם וְֽלֹא־יַאֲמִ֥ין בַּֽחַיִּֽין׃
22 Ngunit hinihila Niya ang mga makapangyarihan sa pamamagitan ng Kanyang lakas; bumabangon ang isa sa kanila, ngunit hindi siya nakatitiyak na mabubuhay pa siya.
כג יִתֶּן־ל֣וֹ לָ֭בֶטַח וְיִשָּׁעֵ֑ן וְ֝עֵינֵ֗יהוּ עַל־דַּרְכֵיהֶֽם׃
23 Binibigyan Niya siya ng katiwasayan, at umaasa siya rito; at ang Kanyang mga mata ay nakatuon sa kanilang mga daan.
כד ר֤וֹמּוּ מְּעַ֨ט ׀ וְֽאֵינֶ֗נּוּ וְֽהֻמְּכ֗וּ כַּכֹּ֥ל יִקָּפְצ֑וּן וּכְרֹ֖אשׁ שִׁבֹּ֣לֶת יִמָּֽלוּ׃
24 Itinataas sila nang sandali, at pagkatapos ay wala na sila; sila'y ibinababa, at gaya ng lahat ay tinitipon at inaalis sila, at gaya ng dulo ng uhay ay pinuputol sila.
כה וְאִם־לֹ֣א אֵ֭פוֹ מִ֣י יַכְזִיבֵ֑נִי וְיָשֵׂ֥ם לְ֝אַ֗ל מִלָּתִֽי׃ (ס)
25 At kung hindi gayon ngayon, sino ang magpapatunay na ako'y sinungaling, at gagawing walang kabuluhan ang aking pananalita?