Job 29

Kabanata 29

א וַיֹּ֣סֶף אִ֭יּוֹב שְׂאֵ֥ת מְשָׁל֗וֹ וַיֹּאמַֽר׃
1 At muling itinuloy ni Job ang kanyang talinghaga, at sinabi:
ב מִֽי־יִתְּנֵ֥נִי כְיַרְחֵי־קֶ֑דֶם כִּ֝ימֵ֗י אֱל֣וֹהַּ יִשְׁמְרֵֽנִי׃
2 Kung maibabalik lamang sana ako gaya noong mga buwan ng nakaraan, gaya noong mga araw na binabantayan ako ng Diyos;
ג בְּהִלּ֣וֹ נֵ֭רוֹ עֲלֵ֣י רֹאשִׁ֑י לְ֝אוֹרוֹ אֵ֣לֶךְ חֹֽשֶׁךְ׃
3 noong ang Kanyang ilawan ay nagliliwanag sa itaas ng aking ulo, at sa Kanyang liwanag ay lumalakad ako sa gitna ng kadiliman;
ד כַּאֲשֶׁ֣ר הָ֭יִיתִי בִּימֵ֣י חָרְפִּ֑י בְּס֥וֹד אֱ֝ל֗וֹהַּ עֲלֵ֣י אָהֳלִֽי׃
4 gaya ng kalagayan ko noong mga araw ng aking kabataan, noong ang lihim na pakikipag-usap ng Diyos ay nasa ibabaw ng aking tolda;
ה בְּע֣וֹד שַׁ֭דַּי עִמָּדִ֑י סְבִ֖יבוֹתַ֣י נְעָרָֽי׃
5 noong kasama ko pa ang Makapangyarihan sa Lahat, at nakapaligid sa akin ang aking mga lingkod;
ו בִּרְחֹ֣ץ הֲלִיכַ֣י בְּחֵמָ֑ה וְצ֥וּר יָצ֥וּק עִ֝מָּדִ֗י פַּלְגֵי־שָֽׁמֶן׃
6 noong ang aking mga hakbang ay hinuhugasan ng mantikilya, at ang bato na kasama ko ay nagbubuhos ng mga batis ng langis;
ז בְּצֵ֣אתִי שַׁ֣עַר עֲלֵי־קָ֑רֶת בָּ֝רְח֗וֹב אָכִ֥ין מוֹשָׁבִֽי׃
7 noong ako'y lumalabas patungo sa pintuang-bayan ng lungsod, at inihahanda ko ang aking upuan sa liwasan,
ח רָא֣וּנִי נְעָרִ֣ים וְנֶחְבָּ֑אוּ וִֽ֝ישִׁישִׁים קָ֣מוּ עָמָֽדוּ׃
8 nakita ako ng mga kabataan at sila'y nagtago, at ang matatanda ay tumayo at nanatiling nakatayo;
ט שָׂ֭רִים עָצְר֣וּ בְמִלִּ֑ים וְ֝כַ֗ף יָשִׂ֥ימוּ לְפִיהֶֽם׃
9 ang mga pinuno ay pumipigil sa pagsasalita, at inilalagay nila ang kanilang kamay sa kanilang bibig;
י קוֹל־נְגִידִ֥ים נֶחְבָּ֑אוּ וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם לְחִכָּ֥ם דָּבֵֽקָה׃
10 ang tinig ng mga maharlika ay napapawi, at ang kanilang dila ay dumidikit sa ngalangala ng kanilang bibig;
יא כִּ֤י אֹ֣זֶן שָׁ֭מְעָה וַֽתְּאַשְּׁרֵ֑נִי וְעַ֥יִן רָ֝אֲתָ֗ה וַתְּעִידֵֽנִי׃
11 sapagkat ang taingang nakarinig sa akin ay pumupuri sa akin, at ang matang nakakita sa akin ay nagpapatotoo para sa akin;
יב כִּֽי־אֲ֭מַלֵּט עָנִ֣י מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝יָת֗וֹם וְֽלֹא־עֹזֵ֥ר לֽוֹ׃
12 sapagkat iniligtas ko ang dukhang humihingi ng saklolo, at ang ulila, at ang walang tumutulong sa kanya.
יג בִּרְכַּ֣ת אֹ֭בֵד עָלַ֣י תָּבֹ֑א וְלֵ֖ב אַלְמָנָ֣ה אַרְנִֽן׃
13 ang pagpapala ng taong malapit nang mapahamak ay dumarating sa akin, at pinaaawit ko sa kagalakan ang puso ng balo;
יד צֶ֣דֶק לָ֭בַשְׁתִּי וַיִּלְבָּשֵׁ֑נִי כִּֽמְעִ֥יל וְ֝צָנִ֗יף מִשְׁפָּטִֽי׃
14 isinuot ko ang katuwiran, at ito ang nagdamit sa akin; ang aking paghatol ay gaya ng balabal at putong;
טו עֵינַ֣יִם הָ֭יִיתִי לַֽעִוֵּ֑ר וְרַגְלַ֖יִם לַפִּסֵּ֣חַ אָֽנִי׃
15 Ako ang naging mga mata ng bulag, at ako ang mga paa ng pilay.
טז אָ֣ב אָ֭נֹכִֽי לָֽאֶבְיוֹנִ֑ים וְרִ֖ב לֹא־יָדַ֣עְתִּי אֶחְקְרֵֽהוּ׃
16 Ako'y naging ama sa mga nangangailangan, at ang usapin ng taong hindi ko kilala ay masusi kong sinisiyasat;
יז וָֽ֭אֲשַׁבְּרָה מְתַלְּע֣וֹת עַוָּ֑ל וּ֝מִשִּׁנָּ֗יו אַשְׁלִ֥יךְ טָֽרֶף׃
17 at binali ko ang mga panga ng masama, at mula sa kanyang mga ngipin ay inagaw ko ang kanyang sinila.
יח וָ֭אֹמַר עִם־קִנִּ֣י אֶגְוָ֑ע וְ֝כַח֗וֹל אַרְבֶּ֥ה יָמִֽים׃
18 At sinabi ko: “Kasama ng aking pugad ako papanaw, at gaya ng ibong feniks ay pararamihin ko ang aking mga araw;
יט שָׁרְשִׁ֣י פָת֣וּחַ אֱלֵי־מָ֑יִם וְ֝טַ֗ל יָלִ֥ין בִּקְצִירִֽי׃
19 ang aking ugat ay nakabukas patungo sa tubig, at ang hamog ay magdamag na mananatili sa aking mga sanga;
כ כְּ֭בוֹדִי חָדָ֣שׁ עִמָּדִ֑י וְ֝קַשְׁתִּ֗י בְּיָדִ֥י תַחֲלִֽיף׃
20 ang aking karangalan ay laging sariwa sa akin, at ang aking busog sa aking kamay ay laging napapanibago.”
כא לִֽי־שָׁמְע֥וּ וְיִחֵ֑לּוּ וְ֝יִדְּמ֗וּ לְמ֣וֹ עֲצָתִֽי׃
21 Sa akin ay nakikinig sila at naghihintay, at tumatahimik sila sa aking payo;
כב אַחֲרֵ֣י דְ֭בָרִי לֹ֣א יִשְׁנ֑וּ וְ֝עָלֵ֗ימוֹ תִּטֹּ֥ף מִלָּתִֽי׃
22 Pagkatapos ng aking mga salita ay hindi na sila muling nagsasalita, at ang aking pananalita ay pumapatak sa kanila;
כג וְיִֽחֲל֣וּ כַמָּטָ֣ר לִ֑י וּ֝פִיהֶ֗ם פָּעֲר֥וּ לְמַלְקֽוֹשׁ׃
23 at hinihintay nila ako na gaya ng paghihintay sa ulan, at ibinubuka nila nang maluwang ang kanilang bibig na gaya ng sa huling ulan.
כד אֶשְׂחַ֣ק אֲ֭לֵהֶם לֹ֣א יַאֲמִ֑ינוּ וְא֥וֹר פָּ֝נַ֗י לֹ֣א יַפִּילֽוּן׃
24 Kapag ako'y ngumingiti sa kanila, hindi sila makapaniwala; at ang liwanag ng aking mukha ay hindi nila pinalalamlam.
כה אֶֽבֲחַ֣ר דַּרְכָּם֮ וְאֵשֵׁ֪ב רֹ֥אשׁ וְ֭אֶשְׁכּוֹן כְּמֶ֣לֶךְ בַּגְּד֑וּד כַּאֲשֶׁ֖ר אֲבֵלִ֣ים יְנַחֵֽם׃
25 Pinipili ko ang kanilang daan, at nakaupo ako bilang pinuno; at nananahan ako na gaya ng hari sa gitna ng kanyang hukbo, gaya ng isang umaaliw sa mga nagdadalamhati.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata