Job 37

Kabanata 37

א אַף־לְ֭זֹאת יֶחֱרַ֣ד לִבִּ֑י וְ֝יִתַּ֗ר מִמְּקוֹמֽוֹ׃
1 Dahil din dito ay nanginginig ang aking puso, at lumulukso ito mula sa kinalalagyan nito.
ב שִׁמְע֤וּ שָׁמ֣וֹעַ בְּרֹ֣גֶז קֹל֑וֹ וְ֝הֶ֗גֶה מִפִּ֥יו יֵצֵֽא׃
2 Pakinggan ninyong mabuti ang dagundong ng Kanyang tinig, at ang ugong na lumalabas mula sa Kanyang bibig.
ג תַּֽחַת־כָּל־הַשָּׁמַ֥יִם יִשְׁרֵ֑הוּ וְ֝אוֹר֗וֹ עַל־כַּנְפ֥וֹת הָאָֽרֶץ׃
3 Sa ilalim ng buong kalangitan ay natatanaw ito, at ang Kanyang liwanag ay umaabot hanggang sa mga dulo ng lupa.
ד אַחֲרָ֤יו ׀ יִשְׁאַג־ק֗וֹל יַ֭רְעֵם בְּק֣וֹל גְּאוֹנ֑וֹ וְלֹ֥א יְ֝עַקְּבֵ֗ם כִּֽי־יִשָּׁמַ֥ע קוֹלֽוֹ׃
4 Kasunod nito ay umuungal ang isang tinig; dumadagundong Siya sa tinig ng Kanyang kadakilaan, at hindi Niya inaantala ang mga ito kapag naririnig ang Kanyang tinig.
ה יַרְעֵ֤ם אֵ֣ל בְּ֭קוֹלוֹ נִפְלָא֑וֹת עֹשֶׂ֥ה גְ֝דֹל֗וֹת וְלֹ֣א נֵדָֽע׃
5 Kahanga-hanga ang pagdagundong ng Diyos sa Kanyang tinig; gumagawa Siya ng mga dakilang bagay na hindi natin nauunawaan.
ו כִּ֤י לַשֶּׁ֨לַג ׀ יֹאמַ֗ר הֱוֵ֫א אָ֥רֶץ וְגֶ֥שֶׁם מָטָ֑ר וְ֝גֶ֗שֶׁם מִטְר֥וֹת עֻזּֽוֹ׃
6 Sapagkat sa niyebe ay sinasabi Niya, “Bumagsak ka sa lupa”; gayundin sa ulan, at sa malalakas na buhos ng Kanyang ulan.
ז בְּיַד־כָּל־אָדָ֥ם יַחְתּ֑וֹם לָ֝דַ֗עַת כָּל־אַנְשֵׁ֥י מַעֲשֵֽׂהוּ׃
7 Sa kamay ng bawat tao ay naglalagay Siya ng tatak, upang ipaalam ito sa lahat ng taong Kanyang ginawa.
ח וַתָּבֹ֣א חַיָּ֣ה בְמוֹ־אָ֑רֶב וּבִמְע֖וֹנֹתֶ֣יהָ תִשְׁכֹּֽן׃
8 At ang mga hayop ay pumapasok sa kanilang mga taguan, at nananatili sa kanilang mga lungga.
ט מִן־הַ֭חֶדֶר תָּב֣וֹא סוּפָ֑ה וּֽמִמְּזָרִ֥ים קָרָֽה׃
9 Mula sa silid ay dumarating ang unos, at mula sa Mezarim ang lamig.
י מִנִּשְׁמַת־אֵ֥ל יִתֶּן־קָ֑רַח וְרֹ֖חַב מַ֣יִם בְּמוּצָֽק׃
10 Sa hininga ng Diyos ay nagkakaroon ng yelo, at ang lawak ng mga tubig ay napipigil sa masikip na kalagayan.
יא אַף־בְּ֭רִי יַטְרִ֣יחַ עָ֑ב יָ֝פִ֗יץ עֲנַ֣ן אוֹרֽוֹ׃
11 Kahit sa maaliwalas na panahon ay pinabibigatan Niya ang makapal na ulap; ikinakalat Niya ang ulap ng Kanyang ulan.
יב וְה֤וּא מְסִבּ֨וֹת ׀ מִתְהַפֵּ֣ךְ בתחבולתו [בְּתַחְבּוּלֹתָ֣יו] לְפָעֳלָ֑ם כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר יְצַוֵּ֓ם ׀ עַל־פְּנֵ֖י תֵבֵ֣ל אָֽרְצָה׃
12 At ang ulap ay umiikot nang paikot-ikot ayon sa Kanyang mga panukala, upang gawin ng mga ito ang lahat ng iniuutos Niya sa kanila sa ibabaw ng tinatahanang daigdig.
יג אִם־לְשֵׁ֥בֶט אִם־לְאַרְצ֑וֹ אִם־לְ֝חֶ֗סֶד יַמְצִאֵֽהוּ׃
13 Kung para sa pagpaparusa, o para sa Kanyang lupain, o para sa kagandahang-loob, ay ipinararating Niya ito.
יד הַאֲזִ֣ינָה זֹּ֣את אִיּ֑וֹב עֲ֝מֹ֗ד וְהִתְבּוֹנֵ֤ן ׀ נִפְלְא֬וֹת אֵֽל׃
14 Pakinggan mo ito, Job; tumigil ka, at pagnilayan mo ang mga kahanga-hangang gawa ng Diyos.
טו הֲ֭תֵדַע בְּשׂוּם־אֱל֣וֹהַּ עֲלֵיהֶ֑ם וְ֝הוֹפִ֗יעַ א֣וֹר עֲנָנֽוֹ׃
15 Alam mo ba kung paano itinatakda ng Diyos ang mga ito, at pinakikislap ang liwanag ng Kanyang ulap?
טז הֲ֭תֵדַע עַל־מִפְלְשֵׂי־עָ֑ב מִ֝פְלְא֗וֹת תְּמִ֣ים דֵּעִֽים׃
16 Alam mo ba ang tungkol sa paglaladlad ng mga ulap, ang mga kahanga-hangang gawa ng Isang ganap sa kaalaman?
יז אֲשֶׁר־בְּגָדֶ֥יךָ חַמִּ֑ים בְּהַשְׁקִ֥ט אֶ֝֗רֶץ מִדָּרֽוֹם׃
17 Ikaw na umiinit ang mga kasuotan kapag pinatatahimik ang lupa ng hanging mula sa timog?
יח תַּרְקִ֣יעַ עִ֭מּוֹ לִשְׁחָקִ֑ים חֲ֝זָקִ֗ים כִּרְאִ֥י מוּצָֽק׃
18 Kaya mo bang kasama Niya ilatag ang mga langit, na matibay na tulad ng salaming hinulma mula sa tinunaw na metal?
יט ה֭וֹדִיעֵנוּ מַה־נֹּ֣אמַר ל֑וֹ לֹ֥א־נַ֝עֲרֹ֗ךְ מִפְּנֵי־חֹֽשֶׁךְ׃
19 Ituro mo sa amin kung ano ang aming sasabihin sa Kanya; hindi namin maisasaayos ang aming pananalita dahil sa kadiliman.
כ הַֽיְסֻפַּר־ל֭וֹ כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אִֽם־אָ֥מַר אִ֝֗ישׁ כִּ֣י יְבֻלָּֽע׃
20 Kailangan pa bang ipaalam sa Kanya kapag ako ay nagsasalita? Kapag nagsalita ang isang tao, ito ay nahahayag sa Kanya.
כא וְעַתָּ֤ה ׀ לֹ֘א רָ֤אוּ א֗וֹר בָּהִ֣יר ה֭וּא בַּשְּׁחָקִ֑ים וְר֥וּחַ עָ֝בְרָ֗ה וַֽתְּטַהֲרֵֽם׃
21 At ngayon, hindi nakikita ng mga tao ang liwanag, bagaman maningning ito sa kalangitan; ngunit dumaraan ang hangin at nililinis ang mga ito.
כב מִ֭צָּפוֹן זָהָ֣ב יֶֽאֱתֶ֑ה עַל־אֱ֝ל֗וֹהַּ נ֣וֹרָא הֽוֹד׃
22 Mula sa hilaga ay dumarating ang ginintuang liwanag mula sa harap ng Diyos, na kakila-kilabot ang kamahalan.
כג שַׁדַּ֣י לֹֽא־מְ֭צָאנֻהוּ שַׂגִּיא־כֹ֑חַ וּמִשְׁפָּ֥ט וְרֹב־צְ֝דָקָ֗ה לֹ֣א יְעַנֶּֽה׃
23 Ang Makapangyarihan sa Lahat ay hindi natin kayang matarok; dakila Siya sa kapangyarihan at sa katarungan, at sagana sa katuwiran; hindi Siya nagpapahirap nang labis.
כד לָ֭כֵן יְרֵא֣וּהוּ אֲנָשִׁ֑ים לֹֽא־יִ֝רְאֶ֗ה כָּל־חַכְמֵי־לֵֽב׃ (פ)
24 Kaya't ang mga tao ay natatakot sa Kanya; hindi Niya pinapansin ang sinumang marunong sa sarili nilang palagay.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata