Job 39

Kabanata 39

א הֲיָדַ֗עְתָּ עֵ֭ת לֶ֣דֶת יַעֲלֵי־סָ֑לַע חֹלֵ֖ל אַיָּל֣וֹת תִּשְׁמֹֽר׃
1 Alam mo ba ang panahon ng panganganak ng mga kambing-bundok sa mga batuhan? Binabantayan mo ba ang pagdaramdam sa panganganak ng mga babaeng usa?
ב תִּסְפֹּ֣ר יְרָחִ֣ים תְּמַלֶּ֑אנָה וְ֝יָדַ֗עְתָּ עֵ֣ת לִדְתָּֽנָה׃
2 Nabibilang mo ba ang mga buwang kanilang pinupuno? At alam mo ba ang panahon ng kanilang panganganak?
ג תִּ֭כְרַעְנָה יַלְדֵיהֶ֣ן תְּפַלַּ֑חְנָה חֶבְלֵיהֶ֥ם תְּשַׁלַּֽחְנָה׃
3 Lumuluhod sila at isinisilang ang kanilang mga supling; iniwawaksi nila ang hapdi ng kanilang panganganak.
ד יַחְלְמ֣וּ בְ֭נֵיהֶם יִרְבּ֣וּ בַבָּ֑ר יָ֝צְא֗וּ וְלֹא־שָׁ֥בוּ לָֽמוֹ׃
4 Lumalakas ang kanilang mga anak, lumalaki sila sa parang; umaalis sila at hindi na bumabalik sa kanila.
ה מִֽי־שִׁלַּ֣ח פֶּ֣רֶא חָפְשִׁ֑י וּמֹסְר֥וֹת עָ֝ר֗וֹד מִ֣י פִתֵּֽחַ׃
5 Sino ang nagpakawala sa mailap na asno upang maging malaya? At sino ang nagkalag sa mga gapos ng asnong-gubat?
ו אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי עֲרָבָ֣ה בֵית֑וֹ וּֽמִשְׁכְּנוֹתָ֥יו מְלֵֽחָה׃
6 Siya na ginawan Ko ng tahanan sa ilang, at ng mga tirahan sa lupang maalat.
ז יִ֭שְׂחַק לַהֲמ֣וֹן קִרְיָ֑ה תְּשֻׁא֥וֹת נ֝וֹגֵ֗שׂ לֹ֣א יִשְׁמָֽע׃
7 Pinagtatawanan niya ang ingay ng lungsod; hindi niya naririnig ang mga sigaw ng tagapagpatrabaho.
ח יְת֣וּר הָרִ֣ים מִרְעֵ֑הוּ וְאַחַ֖ר כָּל־יָר֣וֹק יִדְרֽוֹשׁ׃
8 Nililibot niya ang mga bundok bilang kaniyang pastulan, at hinahanap niya ang bawat bagay na luntian.
ט הֲיֹ֣אבֶה רֵּ֣ים עָבְדֶ֑ךָ אִם־יָ֝לִ֗ין עַל־אֲבוּסֶֽךָ׃
9 Papayag ba ang toro-gubat na maglingkod sa iyo? O mananatili ba siya sa tabi ng iyong sabsaban?
י הֲ‍ֽתִקְשָׁר־רֵ֭ים בְּתֶ֣לֶם עֲבֹת֑וֹ אִם־יְשַׂדֵּ֖ד עֲמָקִ֣ים אַחֲרֶֽיךָ׃
10 Matatalian mo ba ng lubid ang toro-gubat sa tudling? O susuyurin ba niya ang mga lambak kasunod mo?
יא הֲֽתִבְטַח־בּ֭וֹ כִּי־רַ֣ב כֹּח֑וֹ וְתַעֲזֹ֖ב אֵלָ֣יו יְגִיעֶֽךָ׃
11 Aasahan mo ba siya dahil malaki ang kaniyang lakas? At ipauubaya mo ba sa kaniya ang bunga ng iyong pagpapagal?
יב הֲתַאֲמִ֣ין בּ֭וֹ כִּי־ישוב [יָשִׁ֣יב] זַרְעֶ֑ךָ וְֽגָרְנְךָ֥ יֶאֱסֹֽף׃
12 Pagtitiwalaan mo ba siya na iuuwi niya ang iyong binhi, at titipunin ang ani ng iyong giikan?
יג כְּנַף־רְנָנִ֥ים נֶעֱלָ֑סָה אִם־אֶ֝בְרָ֗ה חֲסִידָ֥ה וְנֹצָֽה׃
13 Masayang pumapagaspas ang pakpak ng avestruz; ngunit ang kanyang mga bagwis at balahibo ba ay gaya ng sa tagak?
יד כִּֽי־תַעֲזֹ֣ב לָאָ֣רֶץ בֵּצֶ֑יהָ וְֽעַל־עָפָ֥ר תְּחַמֵּֽם׃
14 Sapagkat iniiwan niya sa lupa ang kaniyang mga itlog, at hinahayaan niyang mainitan ang mga ito ng alabok,
טו וַ֭תִּשְׁכַּח כִּי־רֶ֣גֶל תְּזוּרֶ֑הָ וְחַיַּ֖ת הַשָּׂדֶ֣ה תְּדוּשֶֽׁהָ׃
15 at nalilimutan niya na maaaring durugin ang mga ito ng paa, o yapakan ang mga ito ng mabangis na hayop sa parang.
טז הִקְשִׁ֣יחַ בָּנֶ֣יהָ לְּלֹא־לָ֑הּ לְרִ֖יק יְגִיעָ֣הּ בְּלִי־פָֽחַד׃
16 Malupit siya sa kaniyang mga inakay, na para bang hindi kaniya ang mga ito; hindi siya nangangamba na mauwi sa wala ang kaniyang pagpapagal.
יז כִּֽי־הִשָּׁ֣הּ אֱל֣וֹהַּ חָכְמָ֑ה וְלֹא־חָ֥לַק לָ֝֗הּ בַּבִּינָֽה׃
17 Sapagkat ipinalimot sa kaniya ng Diyos ang karunungan, at hindi Niya siya binahaginan ng pang-unawa.
יח כָּ֭עֵת בַּמָּר֣וֹם תַּמְרִ֑יא תִּֽשְׂחַ֥ק לַ֝סּ֗וּס וּלְרֹֽכְבֽוֹ׃
18 Kapag dumating ang panahon at pumailanlang siya sa kaitaasan, pinagtatawanan niya ang kabayo at ang sakay nito.
יט הֲתִתֵּ֣ן לַסּ֣וּס גְּבוּרָ֑ה הֲתַלְבִּ֖ישׁ צַוָּאר֣וֹ רַעְמָֽה׃
19 Ikaw ba ang nagbigay ng lakas sa kabayo? Ikaw ba ang nagdamit sa kaniyang leeg ng nakasisindak na bangis na tulad ng kulog?
כ הְֽ֭תַרְעִישֶׁנּוּ כָּאַרְבֶּ֑ה ה֖וֹד נַחְר֣וֹ אֵימָֽה׃
20 Ikaw ba ang nagpapalukso sa kaniya na gaya ng balang? Ang dingal ng kaniyang singasing ay nakasisindak.
כא יַחְפְּר֣וּ בָ֭עֵמֶק וְיָשִׂ֣ישׂ בְּכֹ֑חַ יֵ֝צֵ֗א לִקְרַאת־נָֽשֶׁק׃
21 Nagmamanman sila sa lambak, at nagagalak siya sa kaniyang lakas; lumalabas siya upang salubungin ang mga sandata.
כב יִשְׂחַ֣ק לְ֭פַחַד וְלֹ֣א יֵחָ֑ת וְלֹֽא־יָ֝שׁ֗וּב מִפְּנֵי־חָֽרֶב׃
22 Pinagtatawanan niya ang takot, at hindi siya nasisindak; hindi siya umuurong sa harap ng tabak.
כג עָ֭לָיו תִּרְנֶ֣ה אַשְׁפָּ֑ה לַ֖הַב חֲנִ֣ית וְכִידֽוֹן׃
23 Kumakalansing sa ibabaw niya ang lalagyan ng mga palaso, ang kumikinang na sibat at ang diyabelin.
כד בְּרַ֣עַשׁ וְ֭רֹגֶז יְגַמֶּא־אָ֑רֶץ וְלֹֽא־יַ֝אֲמִ֗ין כִּי־ק֥וֹל שׁוֹפָֽר׃
24 Sa ugong at pagngangalit ay nilalamon niya ang lupa; at hindi siya makapaniwala na iyon na ang tunog ng tambuli.
כה בְּדֵ֤י שֹׁפָ֨ר ׀ יֹ֘אמַ֤ר הֶאָ֗ח וּֽ֭מֵרָחוֹק יָרִ֣יחַ מִלְחָמָ֑ה רַ֥עַם שָׂ֝רִים וּתְרוּעָֽה׃
25 Sa tuwing tumutunog ang tambuli ay sinasabi niya: “Aha!” At mula sa malayo ay naaamoy niya ang labanan, ang dagundong ng mga pinuno at ang hiyawan ng digmaan.
כו הֲ‍ֽ֭מִבִּינָ֣תְךָ יַֽאֲבֶר־נֵ֑ץ יִפְרֹ֖שׂ כנפו [כְּנָפָ֣יו] לְתֵימָֽן׃
26 Dahil ba sa iyong pang-unawa kaya lumilipad ang lawin at ibinubuka niya ang kaniyang mga pakpak patungong timog?
כז אִם־עַל־פִּ֭יךָ יַגְבִּ֣יהַּ נָ֑שֶׁר וְ֝כִ֗י יָרִ֥ים קִנּֽוֹ׃
27 Dahil ba sa iyong utos kaya pumapailanlang ang agila, at itinatayo niya ang kaniyang pugad sa kaitaasan?
כח סֶ֣לַע יִ֭שְׁכֹּן וְיִתְלֹנָ֑ן עַֽל־שֶׁן־סֶ֝֗לַע וּמְצוּדָֽה׃
28 Sa batong-bangin siya naninirahan at nagpapalipas ng gabi, sa matulis na tuktok ng bato at sa matibay na muog.
כט מִשָּׁ֥ם חָֽפַר־אֹ֑כֶל לְ֝מֵרָח֗וֹק עֵינָ֥יו יַבִּֽיטוּ׃
29 Mula roon ay naghahanap siya ng makakain; mula sa malayo ay natatanaw ito ng kaniyang mga mata.
ל ואפרחו [וְאֶפְרֹחָ֥יו] יְעַלְעוּ־דָ֑ם וּבַאֲשֶׁ֥ר חֲ֝לָלִ֗ים שָׁ֣ם הֽוּא׃ (פ)
30 Ang kaniyang mga inakay ay sumisipsip ng dugo; at kung saan naroon ang mga napatay, naroon siya.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata