Job 6

Kabanata 6

א וַיַּ֥עַן אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃
1 Pagkatapos ay sumagot si Job at nagsabi:
ב ל֗וּ שָׁק֣וֹל יִשָּׁקֵ֣ל כַּעְשִׂ֑י והיתי [וְ֝הַוָּתִ֗י] בְּֽמֹאזְנַ֥יִם יִשְׂאוּ־יָֽחַד׃
2 O, kung matitimbang lamang nang lubusan ang aking hinanakit, at sabay na ilagay sa timbangan ang aking kapahamakan!
ג כִּֽי־עַתָּ֗ה מֵח֣וֹל יַמִּ֣ים יִכְבָּ֑ד עַל־כֵּ֝֗ן דְּבָרַ֥י לָֽעוּ׃
3 Sapagkat ngayon ay mas mabigat pa ito kaysa sa buhangin sa mga dagat; kaya nauutal ang aking mga salita.
ד כִּ֤י חִצֵּ֪י שַׁדַּ֡י עִמָּדִ֗י אֲשֶׁ֣ר חֲ֭מָתָם שֹׁתָ֣ה רוּחִ֑י בִּעוּתֵ֖י אֱל֣וֹהַּ יַֽעַרְכֽוּנִי׃
4 Sapagkat ang mga palaso ng Makapangyarihan sa Lahat ay nasa akin, na ang kamandag ay iniinom ng aking espiritu; ang mga sindak mula sa Diyos ay nakahanay laban sa akin.
ה הֲיִֽנְהַק־פֶּ֥רֶא עֲלֵי־דֶ֑שֶׁא אִ֥ם יִגְעֶה־שּׁ֝֗וֹר עַל־בְּלִילֽוֹ׃
5 Umuungal ba ang mailap na asno kapag may damo siya? O umuunga ba ang baka sa harap ng kanyang pagkain?
ו הֲיֵאָכֵ֣ל תָּ֭פֵל מִבְּלִי־מֶ֑לַח אִם־יֶשׁ־טַ֝֗עַם בְּרִ֣יר חַלָּמֽוּת׃
6 Makakain ba ang matabang na pagkain nang walang asin? O may lasa ba ang laway na dulot ng matapang na pagkain?
ז מֵאֲנָ֣ה לִנְגּ֣וֹעַ נַפְשִׁ֑י הֵ֝֗מָּה כִּדְוֵ֥י לַחְמִֽי׃
7 Ang mga bagay na tinatanggihang hipuin ng aking kaluluwa, ang mga iyon ngayon ay naging tulad ng mga sapin ng aking pagkain.
ח מִֽי־יִ֭תֵּן תָּב֣וֹא שֶֽׁאֱלָתִ֑י וְ֝תִקְוָתִ֗י יִתֵּ֥ן אֱלֽוֹהַּ׃
8 O, kung matutupad lamang ang aking hiling, at ibigay sa akin ng Diyos ang aking inaasam!
ט וְיֹאֵ֣ל אֱ֭לוֹהַּ וִֽידַכְּאֵ֑נִי יַתֵּ֥ר יָ֝ד֗וֹ וִֽיבַצְּעֵֽנִי׃
9 Na loobin nawa ng Diyos na durugin ako, na bitawan Niya ang Kanyang kamay at wakasan ako!
י וּ֥תְהִי ע֨וֹד ׀ נֶ֘חָ֤מָתִ֗י וַאֲסַלְּדָ֣ה בְ֭חִילָה לֹ֣א יַחְמ֑וֹל כִּי־לֹ֥א כִ֝חַ֗דְתִּי אִמְרֵ֥י קָדֽוֹשׁ׃
10 At ito pa rin ang magiging aliw ko: kahit nanginginig ako sa sakit, hihilingin ko na huwag Siyang maawa sa akin, sapagkat hindi ko tinalikuran ang mga salita ng Banal.
יא מַה־כֹּחִ֥י כִֽי־אֲיַחֵ֑ל וּמַה־קִּ֝צִּ֗י כִּֽי־אַאֲרִ֥יךְ נַפְשִֽׁי׃
11 Ano ang aking lakas upang ako'y patuloy pang umasa? At ano ang aking wakas upang pahabain ko pa ang aking pagtitiis?
יב אִם־כֹּ֣חַ אֲבָנִ֣ים כֹּחִ֑י אִֽם־בְּשָׂרִ֥י נָחֽוּשׁ׃
12 Ang lakas ko ba ay lakas ng mga bato? O ang laman ko ba ay tanso?
יג הַאִ֬ם אֵ֣ין עֶזְרָתִ֣י בִ֑י וְ֝תֻשִׁיָּ֗ה נִדְּחָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃
13 Wala na nga ba sa akin ang aking tulong, at ang karunungan ay itinaboy na palayo sa akin?
יד לַמָּ֣ס מֵרֵעֵ֣הוּ חָ֑סֶד וְיִרְאַ֖ת שַׁדַּ֣י יַעֲזֽוֹב׃
14 Ang nagkakait ng kagandahang-loob sa kanyang kapwa ay tumatalikod sa pagkatakot sa Makapangyarihan sa Lahat.
טו אַ֭חַי בָּגְד֣וּ כְמוֹ־נָ֑חַל כַּאֲפִ֖יק נְחָלִ֣ים יַעֲבֹֽרוּ׃
15 Ang aking mga kapatid ay naging taksil na tulad ng isang batis, tulad ng agos ng mga batis na nagdaraan at naglalaho.
טז הַקֹּדְרִ֥ים מִנִּי־קָ֑רַח עָ֝לֵ֗ימוֹ יִתְעַלֶּם־שָֽׁלֶג׃
16 Na nangingitim dahil sa yelo, at doon nagkukubli ang niyebe.
יז בְּ֭עֵת יְזֹרְב֣וּ נִצְמָ֑תוּ בְּ֝חֻמּ֗וֹ נִדְעֲכ֥וּ מִמְּקוֹמָֽם׃
17 Kapag sila'y pinapaso ng init, sila'y naglalaho; kapag tumindi ang init, sila'y nawawala sa kanilang kinaroroonan.
יח יִ֭לָּ֣פְתוּ אָרְח֣וֹת דַּרְכָּ֑ם יַעֲל֖וּ בַתֹּ֣הוּ וְיֹאבֵֽדוּ׃
18 Lumilihis ang mga landas ng kanilang agos; umaahon sila sa kawalan at naglalaho.
יט הִ֭בִּיטוּ אָרְח֣וֹת תֵּמָ֑א הֲלִיכֹ֥ת שְׁ֝בָ֗א קִוּוּ־לָֽמוֹ׃
19 Tumanaw ang mga pulutong ng manlalakbay ng Tema; ang mga karaban ng Sheba ay umasa sa mga iyon.
כ בֹּ֥שׁוּ כִּֽי־בָטָ֑ח בָּ֥אוּ עָ֝דֶ֗יהָ וַיֶּחְפָּֽרוּ׃
20 Sila'y napahiya sapagkat nagtiwala sila; dumating sila roon at sila'y lubhang napahiya.
כא כִּֽי־עַ֭תָּה הֱיִ֣יתֶם לא [ל֑וֹ] תִּֽרְא֥וּ חֲ֝תַ֗ת וַתִּירָֽאוּ׃
21 Sapagkat ngayon ay naging tulad niyon kayo; nakita ninyo ang kapahamakan, at kayo'y natakot.
כב הֲ‍ֽכִי־אָ֭מַרְתִּי הָ֣בוּ לִ֑י וּ֝מִכֹּחֲכֶ֗ם שִׁחֲד֥וּ בַעֲדִֽי׃
22 Sinabi ko ba, “Bigyan ninyo ako”? O, “Mula sa inyong kayamanan ay magbigay kayo ng suhol para sa akin”?
כג וּמַלְּט֥וּנִי מִיַּד־צָ֑ר וּמִיַּ֖ד עָרִיצִ֣ים תִּפְדּֽוּנִי׃
23 O, “Iligtas ninyo ako mula sa kamay ng kaaway”? O, “Tubusin ninyo ako mula sa kamay ng mga malulupit”?
כד ה֭וֹרוּנִי וַאֲנִ֣י אַחֲרִ֑ישׁ וּמַה־שָּׁ֝גִ֗יתִי הָבִ֥ינוּ לִֽי׃
24 Turuan ninyo ako, at ako'y tatahimik; ipaunawa ninyo sa akin kung saan ako nagkamali.
כה מַה־נִּמְרְצ֥וּ אִמְרֵי־יֹ֑שֶׁר וּמַה־יּוֹכִ֖יחַ הוֹכֵ֣חַ מִכֶּֽם׃
25 Kay lakas ng mga salitang matuwid! Ngunit ano ba ang napapatunayan ng inyong pangangatwiran?
כו הַלְהוֹכַ֣ח מִלִּ֣ים תַּחְשֹׁ֑בוּ וּ֝לְר֗וּחַ אִמְרֵ֥י נֹאָֽשׁ׃
26 Iniisip ba ninyong sumbatan ako sa pamamagitan lamang ng mga salita, at ituring na hangin lamang ang mga pananalita ng isang nawalan na ng pag-asa?
כז אַף־עַל־יָת֥וֹם תַּפִּ֑ילוּ וְ֝תִכְר֗וּ עַל־רֵֽיעֲכֶֽם׃
27 Ibinabagsak pa ninyo ang galit sa ulila, at naghuhukay kayo ng hukay para sa inyong kaibigan.
כח וְ֭עַתָּה הוֹאִ֣ילוּ פְנוּ־בִ֑י וְעַל־פְּ֝נֵיכֶ֗ם אִם־אֲכַזֵּֽב׃
28 At ngayon, pakiusap, tingnan ninyo ako; at sa harap ninyo ay makikita kung ako'y nagsisinungaling.
כט שֻֽׁבוּ־נָ֭א אַל־תְּהִ֣י עַוְלָ֑ה ושבי [וְשׁ֥וּבוּ] ע֝וֹד צִדְקִי־בָֽהּ׃
29 Bumalik kayo, pakiusap, at huwag nawang magkaroon ng kawalang-katarungan; oo, bumalik kayong muli, sapagkat ang aking katuwiran ay naroroon pa rin dito.
ל הֲיֵשׁ־בִּלְשׁוֹנִ֥י עַוְלָ֑ה אִם־חִ֝כִּ֗י לֹא־יָבִ֥ין הַוּֽוֹת׃
30 May kawalang-katarungan ba sa aking dila? O hindi ba nakikilala ng aking panlasa ang masasamang bagay?