Job 7

Kabanata 7

א הֲלֹא־צָבָ֣א לֶאֱנ֣וֹשׁ על־[עֲלֵי־] אָ֑רֶץ וְכִימֵ֖י שָׂכִ֣יר יָמָֽיו׃
1 Hindi ba may takdang panahon ng paglilingkod ang tao sa ibabaw ng lupa? At ang kanyang mga araw ay gaya ng mga araw ng isang upahang manggagawa.
ב כְּעֶ֥בֶד יִשְׁאַף־צֵ֑ל וּ֝כְשָׂכִ֗יר יְקַוֶּ֥ה פָעֳלֽוֹ׃
2 Gaya ng isang alipin na nananabik sa lilim ng gabi, at gaya ng isang upahang manggagawa na naghihintay sa kanyang sahod.
ג כֵּ֤ן הָנְחַ֣לְתִּי לִ֭י יַרְחֵי־שָׁ֑וְא וְלֵיל֥וֹת עָ֝מָ֗ל מִנּוּ־לִֽי׃
3 Gayon din, ipinamana sa akin ang mga buwang walang kabuluhan, at itinakda para sa akin ang mga gabi ng hirap.
ד אִם־שָׁכַ֗בְתִּי וְאָמַ֗רְתִּי מָתַ֣י אָ֭קוּם וּמִדַּד־עָ֑רֶב וְשָׂבַ֖עְתִּי נְדֻדִ֣ים עֲדֵי־נָֽשֶׁף׃
4 Kapag ako'y nahihiga, sinasabi ko, “Kailan ako babangon, at kailan lilipas ang gabi?” At sawang-sawa na ako sa pagbiling-biling hanggang sa takipsilim.
ה לָ֘בַ֤שׁ בְּשָׂרִ֣י רִ֭מָּה וגיש [וְג֣וּשׁ] עָפָ֑ר עוֹרִ֥י רָ֝גַ֗ע וַיִּמָּאֵֽס׃
5 Ang aking laman ay nababalutan ng mga uod at ng mga tipak ng alabok; ang aking balat ay nangungulubot at nagiging kasuklam-suklam.
ו יָמַ֣י קַ֭לּוּ מִנִּי־אָ֑רֶג וַ֝יִּכְל֗וּ בְּאֶ֣פֶס תִּקְוָֽה׃
6 Ang aking mga araw ay mas matulin pa kaysa sa lansadera ng manghahabi, at natatapos ang mga ito nang walang pag-asa.
ז זְ֭כֹר כִּי־ר֣וּחַ חַיָּ֑י לֹא־תָשׁ֥וּב עֵ֝ינִ֗י לִרְא֥וֹת טֽוֹב׃
7 Alalahanin Mo na ang aking buhay ay isang hininga lamang; hindi na muling makakakita ng mabuti ang aking mata.
ח לֹֽא־תְ֭שׁוּרֵנִי עֵ֣ין רֹ֑אִי עֵינֶ֖יךָ בִּ֣י וְאֵינֶֽנִּי׃
8 Hindi na ako makikita ng mata ng nakakakita sa akin; ang Iyong mga mata ay nasa akin, ngunit wala na ako.
ט כָּלָ֣ה עָ֭נָן וַיֵּלַ֑ךְ כֵּ֥ן יוֹרֵ֥ד שְׁ֝א֗וֹל לֹ֣א יַעֲלֶֽה׃
9 Kung paanong ang ulap ay naglalaho at lumilipas, gayon din ang bumababa sa daigdig ng mga patay ay hindi na muling aahon.
י לֹא־יָשׁ֣וּב ע֣וֹד לְבֵית֑וֹ וְלֹא־יַכִּירֶ֖נּוּ ע֣וֹד מְקֹמֽוֹ׃
10 Hindi na siya muling babalik sa kanyang tahanan, at hindi na rin siya makikilala pa ng kanyang lugar.
יא גַּם־אֲנִי֮ לֹ֤א אֶחֱשָׂ֫ךְ פִּ֥י אֲ‍ֽ֭דַבְּרָה בְּצַ֣ר רוּחִ֑י אָ֝שִׂ֗יחָה בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי׃
11 Kaya ako man ay hindi magpipigil ng aking bibig; magsasalita ako sa paghihirap ng aking espiritu, ihihinaing ko ang kapaitan ng aking kaluluwa.
יב הֲ‍ֽיָם־אָ֭נִי אִם־תַּנִּ֑ין כִּֽי־תָשִׂ֖ים עָלַ֣י מִשְׁמָֽר׃
12 Ako ba'y dagat, o isang dambuhalang halimaw sa dagat, upang maglagay Ka ng bantay sa akin?
יג כִּֽי־אָ֭מַרְתִּי תְּנַחֲמֵ֣נִי עַרְשִׂ֑י יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י מִשְׁכָּבִֽי׃
13 Kapag sinasabi ko, “Aaliwin ako ng aking kama; papagaanin ng aking higaan ang aking hinaing,”
יד וְחִתַּתַּ֥נִי בַחֲלֹמ֑וֹת וּֽמֵחֶזְיֹנ֥וֹת תְּבַעֲתַֽנִּי׃
14 ay sinisindak Mo naman ako sa pamamagitan ng mga panaginip, at sa mga pangitain ay pinangingilabot Mo ako.
טו וַתִּבְחַ֣ר מַחֲנָ֣ק נַפְשִׁ֑י מָ֝֗וֶת מֵֽעַצְמוֹתָֽי׃
15 Kaya pinipili pa ng aking kaluluwa ang masakal, ang kamatayan kaysa manatili sa aking mga buto.
טז מָ֭אַסְתִּי לֹא־לְעֹלָ֣ם אֶֽחְיֶ֑ה חֲדַ֥ל מִ֝מֶּ֗נִּי כִּי־הֶ֥בֶל יָמָֽי׃
16 Kinasusuklaman ko na ang aking buhay; hindi naman ako mabubuhay magpakailanman. Tigilan Mo na ako, sapagkat walang kabuluhan ang aking mga araw.
יז מָֽה־אֱ֭נוֹשׁ כִּ֣י תְגַדְּלֶ֑נּוּ וְכִי־תָשִׁ֖ית אֵלָ֣יו לִבֶּֽךָ׃
17 Ano ba ang tao upang siya'y ituring Mong dakila, at upang ituon Mo sa kanya ang Iyong puso?
יח וַתִּפְקְדֶ֥נּוּ לִבְקָרִ֑ים לִ֝רְגָעִ֗ים תִּבְחָנֶֽנּוּ׃
18 at upang siya'y siyasatin Mo tuwing umaga, at subukin Mo siya bawat sandali?
יט כַּ֭מָּה לֹא־תִשְׁעֶ֣ה מִמֶּ֑נִּי לֹֽא־תַ֝רְפֵּ֗נִי עַד־בִּלְעִ֥י רֻקִּֽי׃
19 Hanggang kailan Mo ako hindi lulubayan, at hindi Mo ako pababayaan kahit sandaling makalunok ako ng aking laway?
כ חָטָ֡אתִי מָ֤ה אֶפְעַ֨ל ׀ לָךְ֮ נֹצֵ֪ר הָאָ֫דָ֥ם לָ֤מָה שַׂמְתַּ֣נִי לְמִפְגָּ֣ע לָ֑ךְ וָאֶהְיֶ֖ה עָלַ֣י לְמַשָּֽׂא׃
20 Kung ako man ay nagkasala, ano ang magagawa ko sa Iyo, O Ikaw na Tagapagbantay ng tao? Bakit Mo ako ginawang tudlaan Mo, anupat ako'y naging pasanin sa aking sarili?
כא וּמֶ֤ה ׀ לֹא־תִשָּׂ֣א פִשְׁעִי֮ וְתַעֲבִ֪יר אֶת־עֲוֺ֫נִ֥י כִּֽי־עַ֭תָּה לֶעָפָ֣ר אֶשְׁכָּ֑ב וְשִׁ֖חֲרְתַּ֣נִי וְאֵינֶֽנִּי׃ (פ)
21 At bakit hindi Mo patawarin ang aking pagsuway, at alisin ang aking kasamaan? Sapagkat ngayon ay hihiga na ako sa alabok; hahanapin Mo ako, ngunit wala na ako.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata